10 Miles "extra"...

Een reeks mij wél bekende basketbalgezichten tijdens de Antwerpse massaloop...

Het "Hallo coach!!" was niet uit de lucht.
Van een psychologische pleister op de "het gaat écht niet meer"-wonde gesproken. Merci gasten: dit doet deugd!

Nu vertrek ik naar Ameland:
een weekendje "vondelingen" rapen op het strand!!!

Marco Polo

Drukke dagen

De voorbije dagen waren weer zeer goed gevuld.
Zaterdag bewerkte ik met Frank (van ons Bieke) de wederopbouw van het tuinhuis dat vanaf nu dienst doet als "kiekenpaleis" in Holsbeek: heffen en dragen, trekken en sleuren, timmeren en kloppen en nagelen met koppen! Maar we hebben het gehaald, en aansluitend waren we via FEB-TV getuige van de beslissende match in de halve finale van de Spaanse basketbal play-offs: Salamanca-Madrid 75-61... en die hebben het dus ook gehaald!!
Anke & Co spelen deze week een klassieke play-off finale tegen Valencia, oftewel Ros Caceres: woensdag uit, vrijdag thuis en indien nodig zondag nog eens in Valencia. We duimen!!!
Voor zover die nog niet versleten zijn, hé Pjottr!!

Zondag was net als altijd de zevende dag van de week, en hoewel volgens de creationisten God dan een rustdag nam moest onze "Got Jummenas" daar deze keer zelfs niet aan denken.
Op 26 april liep "men" de Antwerp Marathon & 10 Miles.
Vorig jaar was ik er nog bij als deelnemer aan de aflossings- marathon, in schoon en vrouwelijk gezelschap touwens.
Bij de editie 2009 was mijn rol beperkt tot portretten-trekker.
Eerst een paar uur in een miezerige ochtendbui achter de marathonlopers aan, dan naar een droge aankomst van diezelfde marathon op de Grote Markt en vandaar naar Linkeroever om de 10 Miles te volgen en in beeld te brengen.

De waterval van 16.000 lopende medemensen die zich na amper 3 km al meer dan een half uur lang ononderbroken een weg banen naar de Kennedytunnel...

Een ongewone hoek om lopers én het nieuw Justitiepaleis op een aparte manier in beeld te brengen...

En drie flikken die zien dat het goed is: de "speedlimit" wordt door alle deelnemers gerespecteerd!!!

Voor mij al bij al een dikke 50 km op de fiets, maar er ook zo'n 150 keer op en af voor een fotoke hier en een beeldeke daar.
Mijn lage rug en heupen voelen het nog steeds!
Maar 't was een mooie belevenis en een fijne dag: er bij zijn en genieten, zoiets als deelnemen is belangrijker dan winnen.
En om die sfeer helemaal te schetsen: na de aankomst staan we met de harde kern nog die ene obligate pint te drinken, en vraagt er iemand: "Wie heeft er nu eigenlijk gewonnen?"
Antwoord: "?????"
En geloof het of niet, maar het is mij nog steeds een raadsel!

Maandag was er dan als dagafsluiter nog de avant-première van The Boy in the Striped Pyjamas.

Van vermoeidheid ben wel vijf keer ingedut tijdens deze prent, dewelke ik mede om die reden waarschijnlijk niet zo denderend vond. Mijn evaluatie mag hier zeker niet de norm zijn, maar ik heb er al andere gezien...

Verder kan ik U alleen nog mededelen, het zijn hier tenslotte niet voor niets de "Mededelingen van Marco Polo", dat ze in Sheffield ondertussen al aan de kwartfinales bezig zijn en dat het snooker zich daar op een bizarre kwaliteitshoogte afspeelt.
De perfecte 147 hebben we al gehad, een match beginnen met drie centuries en na een goed uur nog maar 3-3 gelijk staan is ook niet onmogelijk hier, in totaal al meer dan 60 keer een century-break... en we hebben nog minstens 5 dagen te gaan.
En ook de quote van de week haal ik uit de snookercommentaar: "Die mannen spelen hier net of elke bal vlak voor het gat ligt!!"
Zo heb ik het nog nooit bekeken, alhoewel...

Marco Polo

On my way to the PITO "I"

Hoewel de weergoden met een eerder frisse oost- tot noordoostenwind bij regelmaat wat roet in het échte lente-eten strooien staan de twee voorbije dagen toch weer met stip genoteerd in mijn "best te pruimen"-agenda.
De zon was uitgebreid van de partij en zeker na de middag wees de thermometer telkens temperaturen van zeer genietbare hoogte aan. Om en rond het huis heb ik mij nuttig gemaakt door de allerlaatste resten van het krulwilgsnoeisel op te ruimen en de betonnen toegangswegen voor voetgangers én gemotoriseerden met een immer strakke waterstraal schoon te spuiten.
Opgeruimd staat netjes, en afgespoten ook!!!
Het conditionele onderhoud van mijn eigen body werd dezer dagen zowel in- als outdoor verzorgd op de fiets.
Na de woensdagse heen-en-weer à vélo naar ons pedagogisch instituut heb ik er donderdag nog een halve op-en-af aan toegevoegd en daarvan gebruik gemaakt om de eerste foto's te maken voor de serie "On my way to the Pito".

Zoals U ziet overleeft niet elke vélocipède een rit langs de Scheldekaaien. Geketend aan een roestig hekken en onder het toeziend oog van hoog gestapelde containers heeft dit vrouwelijk exemplaar er blijkbaar noodgedwongen de brui aan gegeven.
Na trouwe dienst, maar zonder licht, werd deze tweewieler wellicht 's avonds geheel te goeder trouw aan de stoere ketting gelegd en tijdens de ochtenduren bij het beschonken huiswaarts keren compleet vergeten. En nog steeds...

Dit eerste beeld van vergane glorie neemt niet weg dat ik iets verderop toch oog heb voor twee aan elkaar gewaagde locaties die symbool kunnen staan voor hoe de evolutie zich in de verschillende windstreken van de koekestad heeft voltrokken.

Terwijl het Zuiderterras met zijn moderne "look" aansluit bij de vernieuwingsdrang van 't Zuid staat het traditionele Noorderterras voor de behoudende teneur die lange tijd de buurt van 't Steen en de Grote Markt kenmerkte.
Nieuw of oud, ze spelen allebei dezelfde rol: de dorstigen laven en de hongerigen spijzen wanneer zij al wandelend het noord- of zuidereind van de Scheldepromenade bereiken.
Waar al eeuwenlang helemaal niks aan veranderd is, tenzij wat poetswerk en een zandstraalbeurt, maar zeker geen tweede spits,
is de Onze Lieve Vrouwetoren... of toch twee??!

In gezelschap van Minerva of van een Brabantse leeuw, U zegt het maar en wij schieten het prentje: 't ligt allemaal zo voor het rapen "On my way to the PITO"...

Indoor gaat het homeo-gebeuren tegenwoordig gepaard met de snookerhoogstandjes in Sheffield, waar om de wereldtitel gespeeld wordt in The Crucible. Tegen 4 à 5 frames per uur is het best een fijne bezigheid, maar daar heb ik het later wel eens over...

Marco Polo

Dat hebben we gehad...

Waar ik bij het neerpennen van de vorige bijdrage nog reikhalzend uitkeek naar wat de nieuwe trimesterstart ging brengen blik ik nu tevreden terug op een goedgevulde driedaagse die blijkbaar onder een prima gesternte verliep en vandaag een gunstige afloop kende.
In ons Pedagogisch Instituut Ter Opleiding (PITO) hebben wij, de vakwerkgroep lichamelijke opvoeding, de doorlichtingsfase achter de rug en mochten tijdens een afsluitende bespreking de zoete smaak van een gunstige evaluatie proeven. Er blijven werkpunten in deelgebieden van ons vakdomein en er zullen aanbevelingen tot verbetering geformuleerd worden, maar als onze professionaliteit alsook de gedreven omgang met en gedevoueerde aandacht voor de ons toevertrouwde jongeren wordt geprezen door een als zeer kritisch bekend staand lid van de visitatiecommissie, dan denk ik dat we het er goed vanaf gebracht hebben. We gaan een selectie maken van de beste beentjes om ze te kunnen voorzetten in een iets ruimer aanbod betreffende dansante en ritmische vormgeving en ook op het vlak van de zelfverdediging gaan we ons best doen om al te rake klappen in de toekomst te vermijden of alleszins op gepaste wijze te parreren. Het leerbegeleidend proces zal onder de loep en tegen het licht gehouden worden teneinde ook daar de nodige bijsturingen te realiseren. Ik ben blij dat ik deel uitmaak van deze ploeg en wens hierbij al mijn collega's te danken voor de prima samenwerking en te feliciteren met het behaalde resultaat.

Maar het is niet al PITO wat de klok slaat. Hier in de polder staat een en ander in het teken van de veranderingswerken in de tuin. De levering van het nieuwe tuinhuis kan buiten verwachting snel gebeuren. Te snel, zo blijkt, want de ene keer was er nog geen sprake van enige voorbereiding en voor de tweede afspraak zal de hele bemanning van huize Polo zich in het platte buitenland bevinden. Wachten dus op een volgende datum. Ondertussen wordt echter met grote gretigheid ruimte gecreëerd zodat de inplanting van een ruimere tuinberging niet noodzakelijk moet leiden tot enige inkrimping van onze speel- en zonneweide.
Waar de krulwilg bij een vorige gelegenheid reeds zeer fors werd ingesnoeid door collega Wim, ben ik eergisteren nog een stapje verder gegaan: een korte stomp is alles wat er rest van de voorheen zo fiere helmboswuivende ...

Tijdens het intokkelen van deze tekst heb ik met stijgende verbazing de terugwedstrijd van de Salmantese meisjes gevolgd in de halve finale van de play-offs. Leken zij tijdens de vorige wedstrijden uitgeblust en leeggespeeld, dan leverden zij vandaag na een belabberde start een mooie heropstanding en een degelijk resultaat af: 49 - 60, 1 - 1 en dus nog een belle op eigen veld!
Er is weer leven in de Spaanse brouwerij.
Hoe Lierse het er vanaf brengt ga ik nu bekijken. Stel dat ze zich plaatsen voor de finale van de Belgische Beker, dan gaat collega Fons VDP samen met de rest van de Duffelse bevolking naar de Heizel: beloofd is beloofd!!!

Marco Polo

'k Ben er helemaal klaar voor...

Morgen start het derde schooltrimester weeral.
De Paasvakantie is voorbij gevlogen.
In alle drukte van het reizen hebben we nog net aandacht gehad voor onze huwelijksverjaardag, zo van...
"Jaja, toen vertrokken we vandaag ook op reis... op huwelijksreis!"
"'t Gaat toch allemaal rap vooruit, hé?!"
"Hoe lang is dat nu al...???"
En dat hebben onze kinderen heel precies voor ons bijgehouden: 35 jaar. Bieke wist ons zelfs te vertellen dat het nu om een robijnen bruiloft gaat!! Namens alle kinderen en kleinkinderen mocht zij ons het voorbije weekend verrassen met een power point-presentatie ten huize De Mondt en een ingelijste poster waar we een hele goede plek voor zoeken!

Tijdens datzelfde slotweekend hebben we samen nog flink de handen uit de mouwen gestoken: ons tuinhuisje moet plaats ruimen voor een nieuw en groter model.
Alle spullen staan voorlopig in de garage, en het oude vertrouwde tuinhuis is vakkundig gesloopt, opgeladen, getransporteerd en zal volgend weekend weer opgebouwd worden in Holsbeek om daar dienst te doen als kiekenpaleis!!

Hier staat de garage vol rommel en ligt de tuin er tijdelijk leeg bij.
Dus morgen dan maar weer naar Stabroek.
En 't gaat mooi weer worden, zeggen "ze"...!!!

Marco Polo

Nederlantstaalige veigen...

Deze morgent kwamen ze in Peeters & Pisjal te zegge da ze in Olland een exsaam gaan doen voor taal as ze naar de univesitijt gaan. De kinders in Olland kunne nie meer zonder faute schreiven. Het is een waare sgande, zowiets zau bij ons egt nie kunne.
Daarom ebben ze in Leuven, een bekende Belgiese univesitijtstat, ook een toest gedaan voor de kinders in het parc.
Zei moeste een diktee doen met moeieleike woorde in.
Valt nu doot: hier maaken ze eveveel faute as in Olland. 't Is ier geen knijt beeter. De leeraars zulle onmideleik in axie moeten treeden: beetere lessen en meer punte geeven. Dan word het alemaal direc veel beeter met de taal van ons kinders en moogen zei weer naar de univesitijt om hunnen teit te verscheite...

Bij Aloysius Primus, die de taalopleiding zijn hele actieve leraarsloopbaan lang ter harte heeft genomen en nu nog steeds op maandelijkse basis een ruim publiek laat delen in zijn linguïstieke hoogstandjes, moet deze berichtgeving als een hete priem door het taalminnende hart zijn gegaan.
Dat ze er boven de rivieren qua geschreven taal niks meer van bakken: daar hadden wij wel zo'n flauw vermoeden van!
Verbaal zijn ze zeker straffer dan onze kinderen, maar schriftelijk dachten wij dan toch weer voor te liggen op die van A'-, R'-, Monniken- en alle andere -dammen de U zich maar voor de geest kan halen. Niets is minder waar..., tenminste: als wij de resultaten van het wetenschappelijk onderzoek mogen geloven.
Onze vriend Primus heeft echter nu geen tijd meer om zich nog met deze zaken in te laten. In zijn laatste blogexploot, dat pas gisteren het levenslicht zag, gunt hij ons een inkijk op de dagdagelijkse bezigheden in zijn eigenste lusthof.

U ziet hem hierbij aan de slag terwijl hij, en ik neem de vrijheid om zijn woorden letterlijk aan te halen, het familieprieel van alle smetten ontdoet. Wat hij echter niet vermeldt in zijn commentaar is het feit dat dit lichtdrukmaal zelf ook het resultaat is van een zeer doorgedreven reiniging. Enig opzoekwerk, in dit geval op het wereldwijde web, is mij nooit teveel om de ware toedracht van de Pauselijke verhaallijnen te achterhalen.
Amper twee minuten "Googelen" volstonden om onderstaand origineel tevoorschijn te toveren...

En da's heel wat anders dan die goedaardige prent middels dewelke heer Aloysius ons wil overtuigen van zijn onschuldig tijdverdrijf in eigen midden. Terwijl men 't allenkant de raamprostitutie aan banden legt en schoon schip wil maken met de allersuggestiefste rode verlichtingen in het straatbeeld gedraagt de Pauselijke Eminentie zich in zijn vrije uurtjes als een scabreuze prieeltjesmelker die op de hem geheel eigen manier dwars tegen de stroom oproeit en ons, U en mij, een neus zet.
Dit laatste mag ons niet verbazen, zeker nu hij zo onder vuur ligt met die Vlaamsche veigenhistorie...

Marco Polo

Zwitserse vijgen...

Bij nader inzien kom ik tot de vaststelling dat er van enig materieel aandenken aan mijn Zwitserse escapade op deze blog voorlopig en tot op heden nog geen sprake is. Daarom beschouw ik het als mijn plicht U inzage te geven in de verzameling prularia die mij de komende maanden aan deze uitstap zullen herinneren:

Een pin van Anzère, geschonken door de Opper-Oesjmachara himself op de slotavond van ons bergachtig samenzijn ...
Een muntstuk van één Zwitserse Franc uit 1975 waaruit mag blijken dat "de keerzijde" reeds behoorlijk lang in voege is...
Suikerzakjes met Zwitsers design die het goed doen bij alle soorten thee, koffie, chocomelk...en cocktails!
Zwitserse potloden mét gommetje en bijhorende puntenslijper...
En dat alles geserveerd op een bedje van zonsopgang over de Bisshorn, Weisshorn en andere Hornen in de buurt!!!

Marco Polo

Vijgen waar ze horen: nà Pasen !!!

Paasmaandag en de hoogste tijd om een serieus bloggat te dichten. Als ik nu niet uit mijn krammen schiet kan ik het wel vergeten en geeft zelfs de maandelijkse bulle van Aloysius I mij het nakijken.
Gisteren, op de dag van de jaarlijkse Verrijzenis zijn La Pola en ikzelf in tegengestelde richting nedergedaald vanuit de Zwitserse Alpen naar de Lage Landen middels een autorit van exact 900 km tussen Anzère, Suisse en Hoboken, Belgium.
Sinds mijn vorige epistel heb ik, in volgorde van overvliegen, berijden of betreden, de volgende landen aangedaan: België, Frankrijk, Spanje, Frankrijk, België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland, Duitsland, Frankrijk, Luxemburg en België.
De overnachtingen werden gespreid over Spanje(3x), België(1x), Zwitserland(5x) en nu al weer 1x in België.
En we zijn nog maar goed halfweg van onze Paasvakantie!
Dat er ondertussen vanalles gebeurd is hoeft geen betoog, evenmin als het feit dat niet al deze gebeurtenissen van een blogwaardig gehalte waren. Gekoppeld aan de op 2 april gestelde vragen van non-existentiële aard schotel ik U op subjectieve wijze een aller-individueelste selectie voor van wat er zich in de voorbije 10 dagen in mijn bijzijn afspeelde...

De Final Four in Salamanca bracht een overwinning in de halve finale met als gevolg een onmogelijke opdracht in de eindstrijd tegen Spartak. Onderstaande strips geven U in chronologische volgorde een beeld van het goed gevoel na de eerste overwinning (dag 1), een zonnige dag tussenin (dag 2), toch wat ontgoocheling maar ook trouwe supporters na de finale (dag 3) en onze laatste dag op de Plaza Mayor (dag 4).




Aansluitend op de Salamanca-uitstap volgde een bijna even snelle heen-en-weer naar Anzère, Helvetische uitvalsbasis van onze Eksaardse vrienden. Dit verblijf zat geprangd tussen twee Quick-Step hoogtepunten, waarvan ik er geen enkel met eigen ogen mocht aanschouwen. Noch Stijn Devolder, noch Tom Boonen kon rekenen op mijn televisie-aandacht. De triomftocht van TommekeTommeke heb ik wel gevolgd onderweg in de wagen tussen Strassbourg en Luxemburg op Radio InfoFrance.
Daarbij vernam ik van de Franse commentator dat Boenén voor de derde keer won in Roubaix... evenveel als Johen Moeséjoew.
Uitleg over en beelden bij mijn verblijf in Zwitserland serveer ik U in enkele thematisch ondersteunde strips: de bergen, de mannen, de vrouwen, het eten... en natuurlijk de drank!!! A la bonheur !!!





Veel commentaar hoeft daar niet bij, dacht ik zo bij mezelf.
Vanaf nu kan ik mij dus beperken tot het bezingen van de vijgen.
De vijgen na Pasen...

Marco Polo

Ready to go...

1 april heb ik probleemloos overleefd, net als de meesten onder U mag ik aannemen. Het was zoeken naar een aprilgrap of zelfs een aanzet daartoe. De enigen die er moeite voor deden en tot een aanvaardbaar resultaat kwamen waren Peeters & Pichal met hun verkeersopleiding voor winkelende supermarktklanten.

Zij verdienen een pluim en een speciale vermelding. In tijden van crisis, onzekerheid en treurnis is plezier dikwijls ver weg, en zouden de media er goed aan doen een gelegenheid als 1 april aan te grijpen om de mensen te vergasten op wat pretentieloze leute en opwekkende frivoliteit. Er wordt al genoeg zuur gespoten en sarcasme is heden ten dage meestal troef. Bedankt Sven en Annemie, 'k had de grap redelijk vlug door maar het item heeft mij toch kunnen amuseren tijdens de autorit naar PITO.

Vandaag staan er een hoop keuzes en mogelijkheden voor de deur.
Wordt het aanstaande zondag Boonen, Pozzato of toch Gilbert in de Ronde? Wordt het Spartak of Ekaterinaburg, of klopt Salamanca de Hongaarse meisjes in de halve finale en stunten ze daarna in de finale van de FIBA Women's Euroleague??
Blijft Vandereycken coach van de Rode Duivels of gaan ze bij de Bond dan eindelijk toch hun verstand gebruiken? Worden het eieren of zijn er al jong?? Blijft het de kip of kiezen we toch voor het ei!?? In het laatste geval zouden we best eerst te rade gaan bij Columbus, die heeft daar ervaring mee...

De weergoden maken dezer dagen serieus werk van de lente. Schitterend blauwe luchten, af en toe een verdwaald fladderwolkje, van een zucht tot een vleugje wind die de snel oplopende temperaturen tempert en de eerste warmte-opstoot goed verteerbaar maakt en mensen op de fiets die van dit alles genieten: spring is in the air!!!
Meteen ook weer voor een "terraske": aan de kaaien, in de binnenstad, in het park of gewoon thuis achteraan "nummer 6".

Daar is ook al een en ander te beleven: een vroege hommel onder een wijnglas (?!), een abrikozenboompje dat er zin in heeft, bloesems die zich verlustigen in en kracht putten uit de laatste zonnestralen en dezelfde dappere hommel in open lucht...

Marco Polo staat klaar, is ready to go.
Met een kleine rugzak als handbagage voor een weekend naar Salamanca en daarna met een auto vol "teveel" voor een week naar Anzère. Ik ben er klaar voor en verdwijn voor een poosje van het blogtoneel. Tot wederhoren...

Marco Polo