Op de valreep...

De feestjes zijn achter de rug en met het oog op een nakend vertrek en daarbijhorend preparatief inpakken was deze ouwe krijger aan rusten toe. Ik had erop gerekend dat ik mij in alle kalmte zou kunnen kwijten van en wijden aan de traditionele maar niet minder gemeende of oprechte dankrituelen die volgen op feesten en huldigingen en dewelke men heden ten dage ook op aanvaardbare wijze via het wereldwijde web kan realiseren. Ik ging dus mailtjes sturen aan vrienden en vriendinnen via mijn Outlook-account, terwijl ik de collega's van het PITO, waaronder een heleboel even goede kameraden van beider kunne, via het geëigende Smartschool-kanaal wilde bereiken. Tussendoor zou ik nog wel even tijd hebben om de laatste hand te leggen aan het snoeien van de haag om aldus de thuisbasis op ordentelijke wijze te kunnen verlaten, de steven Braziliëwaarts te wenden en de grote plas over te steken. Dat alles, op het richten van de steven na, is volbracht. Edoch... gisteren (ging ik niet naar de cinema, maar...) kreeg ik onverwacht bezoek van een Grootbrittaniaans medemens die zijn diensten aanbood om het dak van mijn stulpje te reinigen. Snelle babbel, even snelle beslissing en vandaag om 10 am stonden Richard, John & John opnieuw aan de voordeur en deze keer met alle machines en toebehoren om the roof te cleanen.

Ze werken zo snel als Polen maar zijn beter te verstaan. De klus is geklaard en iedereen is tevreden: zij hadden een job én hebben er centen voor ontvangen, ík heb het niet zelf moeten doen en La Pola heeft weer haar goesting gekregen: een proper en ogenschijnlijk gloednieuw dak op ons 32-jarig huisje.

Bezoekers moet ik er derhalve op wijzen dat zij in de nabije toekomst best hun aandacht richten naar een grijs huis met een lichtgrijze dakbedekking. Men zegge het voort...

Marco Polo

Nog ééntje om het af te leren...

Wie dacht dat het na de fantastische party van zaterdagavond en de gezellige familiemaaltijd de dag daarna in De Gouden Legende afgelopen was met de 60-festiviteiten heeft het verkeerd voor. Heer Polo had zo'n 4 jaar geleden reeds beslist om zijn actieve schoolloopbaan af te sluiten bij zijn 60ste verjaardag, of toch dicht in die buurt, en nu is het zover. Elke trouwe lezer/-es/-in of -euse van deze blog herinnert zich wellicht dat ik begin juni hier al melding maakte van mijn laatste les L.O. en dus volgt niet zo lang daarna de definitieve op pensioen-stelling. Gisteren was er op PITO een uitzwaai-ritueel voorzien onder de vorm van een afscheidsreceptie. Met graagte heb ik eraan deelgenomen en dank bij deze iedereen die zijn of haar steentje heeft bijgedragen om er ook binnen de muren van 'het instituut' iets leuk van te maken. Nadat La Pola in de bloemetjes werd gezet...

...mocht Uw Dienaar zich nog een laatste keer concentreren en op aangepaste wijze presteren. Aldus moest ik, willens nillens, ook tijdens mijn ultieme officiële optreden nog scoren...

't Zijn deugnieten, die collega's... Maar het hoort er allemaal bij en ík kan het hen niet ten kwade duiden: van wie zouden ze het geleerd hebben? Er valt heel wat te vertellen over deze afscheidsreceptie, maar zoals een illuster edoch niet nadergenoemd persoon ooit zij: "De stiltes tussen de noten..."
En da's maar goed ook: niet alles moet aan de grote klok!

Tot slot van deze editie geef ik het woord aan mijn blogvriend Pjottr uit Pignans, die speciaal voor de gelegenheid de Zuidfranse Var had verlaten om mij de levieten te komen lezen middels de door hemzelf samengestelde én ten tonele gedeclameerde

10 geboden van Marco

Bovenal bemin de rust
Trek geregeld naar de kust
Huiswaarts zal je 's maandags keren
Bakker, brouwer zult gij eren
Zwoeg niet, leg die bijl maar neer
Kies de ledigheid veeleer
Vlucht het maaien en het zaaien
Laat een ander voor je draaien
Wees steeds duidelijk en klaar:
"Geef me nu m'n Duvel maar."

Marco Polo

Fugit irreparabile tempus !

Dit gelooft geen zinnig mens...

Krijg ik gisteren ter gelegenheid van een of ander feestje een blog-boek in hardcopy aangereikt. Familie, vrienden en bekenden is gevraagd om ter mijne genoegdoening enig anekdotisch materiaal in blogstijl aan het papier toe te vertrouwen. Velen zijn er op hun geheel eigen manier op ingegaan en hebben mij genoodzaakt tot de extra aanschaf van diverse pakken strooizout en mij de vraag ontlokt of het hier wel over één en dezelfde persoon gaat en of die al dan niet bestaat...
Hoe dan ook, mijn oprechte dank aan iedereen die in de pen geklommen is en zijn of haar allerpersoonlijkste gevoelens jegens mijn persoon de vrije loop heeft gelaten.

Zit ik vandaag, nog maar eens zo'n 'day after', met mijn familie in een Wilrijks eethuis en maakt dochter Bieke mij erop attent dat een niet onaardig gedeelte van de ruimte wordt ingenomen door niemand minder dan Bart De Wever. Ook een aan de kant geschoven onderhandelaar moet zichzelf en zijn gezin van voedsel voorzien. Valt mijn 60 jarige frank, en in het besef dat ik het bewuste document bij me heb, om het aan mijn kleinkinderen te tonen, en één van de konterfeitsels mijzelve in verband brengt met dit Antwerpse stemmenkanon, zet ik mij op vinkeslag om bij een goede gelegenheid de heer De Wever om een handtekening te vragen.

Zoals het resultaat hierboven U duidelijk mag maken, verloopt alles naar wens: een gemoedelijk gesprek, een vlot verkregen signatuur en (met een knipoog naar de jong-gepensioneerde) gratis er bovenop een spontane en bij de gelegenheid passende opdracht: Fugit irreparabile tempus !
Waardoor voor mij de bijdrage van de onvolprezen Marcus XXL alsnog een duidelijke meerwaarde verkrijgt.
En jawel, we hebben wederom heerlijk gegeten...

Marco Polo

Nieuw talent...

Nieuw talent ontbolstert en toont zich aan de buitenwereld...

Bij zijn thuiskomst stond heer Polo perplex, om niet te zeggen met de mond vol nieuwe tanden, toen hij bij het oplopen van de trap oog in oog kwam te staan met een nieuw kunstwerk aan de muur.
Hoe in hemelsnaam kwam dit meesterwerk aan mijn betonstenen binnenwand terecht? Waren er kabouters in huis geweest?
Na een midweek met de kleinkinderen vroeg ik me zelfs af wie dit kon gesmurfd hebben! Geen idee?? De foto aanklikken, vergroten... en eens goed speuren in de rechter benedenhoek!!
ADM... een nieuw talent is opgestaan!!

Marco Polo

Belgian Coast...

Familieleden, vrienden, kennissen en volgers van Marco's blog hebben deze keer wellicht geen nood aan een verklaring voor de vierdaagse blogstilte. Heer Polo én zijn Pola hebben naar jaarlijkse gewoonte de kleinkinderen op sleeptouw genomen en vertoeven voor een midweek aan zee. Aan de Noordzee, aan de Belgische kust... en dat hebben we weeral geweten. Daar hoeft in deze verregende augustusmaand geen verdere uitleg bij mag ik veronderstellen. Daarom beperk ik mij tot een bewijs van aanwezigheid en een middel ter localisatie van de Swevers-kids 'in front of the cottage'...

Tussen de buien door konden we even buiten voor het schieten van bovenstaande foto, voor een strandwandeling, voor een gocart-tochtje op het park en voor een beklijvende sessie mini-golf. Verder waren er de spelletjes, het verjaardagsfeestje van Witse met pannekoeken en volop tijd om nog eens aan het lezen van een boek te beginnen...

En waar kon ik beter starten met deze turf, dan aan de boorden van onze eigenste Noordzee?

Oh ja, ook gezien en leuk gevonden: KRC Genk stoot door naar de poulefase in de Champions League. Dankzij een geweldige doelman en een fantastische interim-coach, die wel naar het grote geld kunnen fluiten, terwijl de ware poenpakker van dienst doodgemoedereerd in de tribune zat. Zijn uitleg slaat nog steeds op niets, net als de weersomstandigheden aan de Belgian Coast...

Marco Polo

Mosseleuhhh....

De zomervakantie loopt op haar laatste benen en wij lopen mee. De weerman van dienst stond vorige week nog te hyperventileren toen hij ons in oprechte extase en met absolute zekerheid kwam vertellen dat de zomer nu toch eindelijk van start zou gaan. In een van hem gekende euforische uitbarsting vergat hij erbij te zeggen dat het om een Belgische variant van dit seizoen ging. Als het enkele dagen mooi blijft en de warme lucht geen weg meer op kan in ons micro-klimaat dan volgen kort daarop onherroepelijk de onweerachtige buien. Lang blijven die meestal niet hangen, maar qua intensiteit kunnen ze wel tellen. Dat het snel kan gaan en er zich onvoorspelbare wendingen kunnen voordoen werd nog maar eens bewezen met de dramatische ontwikkelingen op de Pukkelpopweide. Op slag gaat ons weervoorspellend orakel zich nu indekken tegen alle eventualiteiten, en nog meer....
Zijn weerpraatje liep de dag nadien over van de als-en en de eventueel-en, van de plaatselijk-en en de lokaal-en, van de mogelijks-en en de indien-en. Plots kon alles weer overal gebeuren, net als na die supergladde ijzelnacht van de voorbije winter. Toen moesten we ook wekenlang horen dat een plaatselijke ijsplek niet te vermijden was en dat gezien de koude er kans was op aanvriezend vocht, wat dan weer kon leiden tot gladheid op de wegen. Frank DB wil blijkbaar àlles voorspellen en het weer de baas blijven, maar dat is niet des mensen...

Vandaag is het warm, broeierig warm. Straks gaan we met de familie en op uitnodiging van tante Rita, mosselen eten op Sint Andries, de parochie van miserie in 't Stad. Dit mosselfeest is een jaarlijks weerkerende organisatie van
De Steenhouwer, een inloophuis voor dak- en thuislozen in de buurt.
Er bestaat kans dat het gaat onweren. Hopelijk niet te erg, want de mosselen moeten niet denken dat ze gered zijn:
wij komen zeker! De mensen van de Steenhouwer en 'ons Tante Rita' kunnen erop rekenen! We nemen regenschermen mee...

Marco Polo

Wrong place at the wrong time...

Behoudens een respectvolle blijk van medeleven voor de nabestaanden van de slachtoffers kan ik over Pukkelpop 2011 niet meer zeggen dan wat er in aanhef van deze blogbijdrage staat.
De persjongens en -meisjes hebben er een vette kluif aan, maar da's dan ook hun job. Ethiek aan de kant, en schrijven maar...
Voor mij is dit het lot, het noodlot, iets wat iedereen kan overkomen en niet of nauwelijks te voorzien is.
Behalve voor een nà de feiten zwaar orakelende Hollander...

Voor de foto gaat mijn dank naar Elke & Tim die ter plekke waren en deze beklijvende prent maakten kort na de noodweerpassage. Gelukkig hebben zij het er heelhuids vanaf gebracht. Gelukkig...

Marco Polo

Dank U vriendelijk...

Dat er weeral vijf dagen verlopen zijn sinds het laatste bericht gepost is op deze blog heeft zo zijn redenen. Allereerst moest heer Polo bekomen van de eerder vermelde Mazzelparty @ Stella's. Was me dat een leuke boel. Ondertussen volg ik de evolutie van Mario's afreisvoorbereiding en heb gisteren met grote vreugde vastgesteld dat het inpakken achter de rug is. Nu kan hij beginnen aan het afscheidnemen. Ooit was er iemand op het Vlaamse televisiescherm die dat op professionele wijze placht te doen.

Misschien een idee voor m'n maatje om Xavier De Baere in te huren als woordvoerder om de drukste momenten door te komen.
Hoewel,... het zou zwaar gaan wegen op de toekomst van Lucas Van den Eynde: steeds vergeleken worden met en afgewogen worden naar de prestaties van Mario Janssens, the one and only superguy from Polderstad. Neen, dat mogen we deze talentvolle Vlaamse acteur niet aandoen. Zij die minder mazzel hadden en er vorige zaterdag niet bij waren tijdens de party moeten nu maar wat geduld oefenen en rustig wachten op een levendig en overvalst afscheidsmoment van de enige echte 'van vlees en bloed'-zijnde Mario.

Zelf heeft heer Polo het Forbrydelsen-virus nu écht te pakken. De serie en haar acteurs hebben mij helemaal in hun greep. Met dat uurtje fietsen per dag kwam ik er niet, dus heb ik dinsdag uitgeroepen tot 'lamme dag' en heb mij vanuit de luie zetel in diverse non-homeosessies overgegeven aan nog 4 afleveringen. De teller staat nu op 14. Toch blijft haast geboden, want dochter Anke zit mij op de hielen en wil de reeks ook nog bekijken voor ze afreist naar Polen.
Dat wordt niet alleen stoempen, daar komt ook nachtwerk bij kijken...

En dan was er gisteren onze fietsuitstap met aansluitend een meer dan geslaagde BBQ in het Hof Van Cleuvenbergen. Gezien het grote succes van de onderneming is het voor de uitbaters moeilijk om het familiale karakter van hun zaak te bewaren. Daarom geen regelrechte tips of aanwijzingen over ligging en bereikbaarheid van het domein. Wel kan ik U de fietsknooppunten geven die wij gevolgd hebben om in de buurt van dit gastvrij huis te arriveren: 41 - 40 - 04 - 03 - 30 - 16 - 20 - 32 - 33 - 34 - 12 - 77 en dan richting 76. Om redenen van recht op privacy toon ik hier geen foto's van het gebeuren ten hogervernoemden Hove maar moet U het stellen met een blik op een stopplaats die wij 'unterwegs' aandeden.

Eerst even de aanwezige speelvogels aan de kant gefloten, en dan een ongelofelijk rustgevend beeld van een bij mooi weer zeer druk bezochte attractie. Meer kan en mag ik niet vertellen...

Bij deze wens ik U dan te verlaten en ten besluit en afronding voor deze blogbijdrage U allen als afscheidsmoment een formidabel dankuwel toe te zwaaien. Dank U vriendelijk, dames en heren. Formidabel. Na een naar ik mag hopen geneugtevol leesmoment bij deze publicatie wens ik U allen een formidabele dag toe die U, dames en heren, met vriendelijken dank van mijnentwege geheel naar eigen goeddunken en welbevinden op fantastisch formidabele wijze kunt gaan invullen. Formidabel, dames en heren.
Nogmaals dank U vriendelijk.
Dank U vriendelijk...

Marco Polo

Forbrydelsen & Mario

Het zal je maar gebeuren: na 35 jaar eindelijk nog eens een volle augustusmaand in eigen land doorbrengen en daarin met veel moeite enkele uren zonneschijn bespeuren. Dan gaat een mens weer dromen van die hete zomer in 1976. Ons tweede kind moest nog geboren worden en wijzelf waren nog heel erg jong. Om mij niet helemaal te laten meeslepen in het Belgisch meteorologisch doemscenario, maar mij al evenmin te laten vangen door het te gratuite slecht weer-negationisme van Frank Deboosere heb ik de homeo nog eens van stal gehaald en ben ik tegen beter weten in aan een midsummer race begonnen.

Inspecteur Sarah Lund is de motivator van dienst. Haar eerste reeks van The Killing stuwt mij dagdagelijks door een uurtje hometrainertrappen. Heer Polo bekeek vandaag aflevering 7, en heeft er dus nog 13 te gaan alvorens de hele serie erop zal zitten. Dat wordt pompen, want zo heel veel tijd rest er mij niet meer: ik zal af en toe een dubbeltje moeten rijden... Met dank aan Soren Sveistrup die hiermee een gigantisch sterke thrillerserie realiseerde. En er bestaat al een tweede reeks. Nog straffer...??
Evenveel dank gaat uit naar Mario en zijn mama Stella, die ons vandaag uitnodigden op de Mazzelparty: Ik zen der mee weg!

Mario heeft zijn grote liefde ontdekt in Equador en gaat zich daar eens helemaal smijten. Naar eigen zeggen zal hij ons voor zo'n twee à drie jaar verlaten. Bij het thuisfront gaan de verwachtingen en bijhorende geruchten van twee weken tot enkele maanden. Wedden kan nog op MarioBet.com. Minimum inzet 5 euro, maximum 10.000 euro, en die gaan we dan samen verbrassen: heer Mario en Marco Polo op een nog nader te bepalen locatie. Een betere fifty-fifty kan ik mij nauwelijks voorstellen!!

Marco Polo

Ik ben op weg naar mijn kasteel...

Voor wie zich mocht afvragen waaraan heer Polo de voorbije dagen zijn tijd besteed heeft kan ik allicht één tip van de sluier lichten. In gezelschap van hun twee kleinzonen hebben Polo & Pola samen met 'ons klein' een bezoek gebracht aan een echt ridderslot in Nederland.

Deze keer liepen zowel jonkvrouw Anke als de weledelgeboren jonkheren Witse & Wout de bezoekersroute in aangepaste kledij.
In een ver verleden, toen zij zo groot was als Witse nu, is de jonkvrouwe, samen met broer en zus én in gezelschap van haar ouders ook al eens op visite geweest in dit prachtige kasteel. Toen waren we er met Nederlandse vrienden heen gereden met de auto. Nu was er een kort boottochtje dat aan het bezoek vooraf ging: een voetveer bracht ons vanuit de historische haven van Woudrichem naar het tegenoverliggend schiereiland tussen Maas en Waal.
Het land waar Boudewijn de Groot zo lyrisch over deed in het gelijknamige lied, en waarvoor hij in 1967 een gouden plaat ontving. Deze trofee werd hem uitgereikt op Slot Loevestein...
het kasteel dat wij gisteren bezochten.

Het was een prachtige dag met voor deze herfstige zomerperiode perfect getimede opklaringen. Een toffe rondgang, een knap verhaal bij het vertelpunt op zolder, een terrasje met een Duvel en een veerman die weet hoe hij met het jonge volkje om moet gaan.

Als daarenboven het verkeer nog wat meewil en de files bij Breda en op de Antwerpse ring zich tot een minmum beperken...
Moe, maar zeer voldaan lag de voltallige crew gisteravond dan ook behoorlijk vroeg in bed en onder de wol en was het Anke in hoogsteigen persoon die zonder veel moeite vanochtend de wedstrijd 'wie het langst kan slapen' gewonnen heeft.
Zo'n jonkvrouwe verdient een mooi kasteel!
En een sjieke nieuwe auto...

Marco Polo

Voorbeelden trekken....

"De politie heeft vrijdag tijdens een match van Royal Sporting Club Anderlecht (RSCA) 52 voetbalsupporters een pv gegeven omdat ze in de buurt van het Constant Vanden Stock stadion wildplasten. Ze kregen een boete van 40 euro. Dat meldt de woordvoerder van de Brusselse politie zone Zuid."

Daar mogen wij niet dicht noch vér van schieten, en al evenmin mag dit ons met verbazing noch verstomming slaan.
De lezers en dito-essen van deze blog zullen zich herinneren dat heer Polo alhier ooit melding maakte van een wildplas-actie waarbij spelers van RSCA de hoofdrol opeisten. Roland Juhasz, Matias Suarez en Nemanja Rnic vonden het ter gelegenheid van een Europese wedstrijd nodig om tijdens een training hun patatten af te gieten in de tribunes van Athletic Bilbao. Van een boete was er toen echter geen sprake. Dat zal te zwaar gewogen hebben op het maandbudget van deze voetballende gastarbeiders. Bovendien wordt deze paljassen, om mij verdacht onduidelijke redenen, ook steeds de hand boven het hoofd gehouden door Roger Vanden Stock en zijn hofnar Van Holsbeek.
Natuurlijk heeft vader Constant zich weer omgedraaid in zijn graf.
Nu ligt hij terug op zijn goeie kant.

Marco Polo

Dan maar over een andere boeg...

Suske, Wiske, Sidonie, Lambik en een frisse slok Duvel hebben hun uitwerking niet gemist en mij na een dagenlange lingeriehype op een nieuw inspiratiespoor gezet.
Bij het doorlopen van de Zone 03-site klikte ik vanmiddag door naar hun agenda. Op zoek naar iets wat de moeite van een kleine uitstap waard was viel mijn oog in de map van 07.08.2011 op de aankondiging van een tentoonstelling in de Koningin Fabiolazaal. Het KMSKA is wegens verbouwingswerken gesloten tot 2017. Om de band met de kunstliefhebbers toch enigzins aan te houden stelt men een beperkte, maar zeer uitgelezen selectie van de museumcollectie tentoon op diverse locaties. Beter dit dan helemaal niets, zegt Heer Polo en dus...
Momenteel hangen er in de Jezusstraat nr 28, want daar bevindt zich de Fabiolazaal, 55 werken uit de 19de en 20ste eeuw onder de hoofding De Modernen. Wie in de buurt is moet zeker eens gaan kijken. Voor een zeer democratische prijs krijgt U zonder oeverloos museumzwerven een leuke presentatie van een knappe bloemlezing meesterwerken en bovenop een mooi verzorgde bezoekersgids. De tentoonstelling loopt nog tot 8 januari. Drie weken later heropent het interim-museum met een geheel nieuwe selectie. Heer Polo gaat dan zeker weer een kijkje nemen. Ondertussen zijn er nog belangrijke werken uit het KMSKA te zien in het MAS, de Antwerpse kathedraal en in het stedelijk museum van Lier. Voor elk wat wils. Het moet niet altijd lingerie zijn.
Hoewel...

Marco Polo

Back to back century...

Na de 102 pageviews op donderdag kwamen er gisteren opnieuw 104 bezoeken bij op de teller. Dat heeft natuurlijk alles te maken met de onderwerpen en de honger daarnaar bij mijn publiek. Dientengevolge moet ik mijn belofte nakomen en daarom ben ik op bezoek geweest bij de Florida Honeydrippers. Net als de Bikini Basketball League waarin zij zullen aantreden is hun team zelf ook nog in opbouw. Dit neemt echter niet weg dat er al goed getraind wordt. Na een donderdagse oefensessie mocht is de speelsters even opzoeken in de kleedkamer. De fotograaf van dienst was er, net als heer Polo zelf, maar al te graag bij toen bleek dat de dames in kwestie bereid waren om in een weinig verhullende line-up te poseren voor een wel zeer originele ploegfoto...

En dan moet U weten dat dit de reservespeelsters zijn.
De 'starting five' waren druk in de weer met een fotoshoot voor PlayboyMagazine. Da's helemaal iets anders dan de serie 'boekskes' waarmee heer Polo zijn eigen zichzelve dezer dagen onledig houdt. Tussen een reeks huiselijke klusjes en voor het slapen gaan vind ik vrijwel dagelijks de tijd om de jubileumserie van Suske en Wiske ter hand te nemen. Nadat ik met Het Eiland Amoras, het echte nummer één uit de lange reeks, de spits heb afgebeten moest vandaag deel twee eraan geloven.

In combinatie met een vaderlijke Duvel is dat een ideaal recept om enigzins af te kicken van de passionele lingeriedrang waaraan ik de laatste dagen ten prooi ben gevallen. Ik kijk al uit naar nummer drie, net als naar de uitslag van Zulte-OHL en de volgende training van de Honeydrippers...

Marco Polo

Aandacht voor nòg meer lingerie-sport...

Het moet zijn dat in deze komkommerrijke periode mijn dierbare lezers en lezeressen beduidend meer aandacht hebben voor sommige 'dingen' dan voor andere. Toen ik het in de vorige publicatie had over een aangenaam ogend alternatief voor de op handen zijnde NBA-lockout bleek dat hier en daar voor het nodige belgerinkel te zorgen. Velen schoten wakker uit hun zomerslaap en kwamen een kijkje nemen op Marco Polo's blog. Wellicht had ik een gevoelige snaar geraakt of toch de nagel op de kop geklopt, maar volgens de leesstatistiek waren er gisteren 102 'kijkers' op mijn webadres gepasseerd. 'Meer dan 100...'
Heer Polo mag dan wel bij regelmaat vernemen dat hij 100 heeft en dientengevolge beter wat zou inbinden, maar méér dan 100 lezers/-essen in een etmaal op de blog verwelkomen gebeurt hier niet zo dikwijls. Mag dat gevierd worden? Zet ik vanavond een glaasje bubbels op tafel als aperitief? Wie langskomt kan er mee van genieten. Maar eerst roept mij de taak en de opdracht om U, mijn hooggewaardeerde toehoorders, verder op de al even eerbaar als eenzame hoogte te houden van wat er zich in de sportieve niche van de lingeriewereld afspeelt.

The Beauties, The Glam', The Divas en The Starlets zijn de vier teams die in de buurt van LA de leeggekomen basketbal-zaaltjes gaan inpalmen. Het zou U en mij, Ons in dit geval, te ver leiden mocht ik hier alle beschikbare prenten publiceren betreffende deze meer dan aantrekkelijke competitievariant van de WNBA. Ik houd het bij deze ene aan Uw linkerzijde: vlotte drive op rechts, goed in balans en met de ogen gericht op wat er zich voor haar afspeelt op het terrein getuigend van een flinke dosis 'awareness'. De self-awareness nemen we er maar al te graag bij. Wie meer wil weten over deze dames en hun sportieve ambities kan terecht op de website van de LBL - Lingerie Basketball League- en binnenkort ook op de 'under construction' en dus nu nog in de steigers staande site van de BBL -Bikini Basketball League.

De eerlijkheid gebiedt mij U te melden dat deze oogstrelende dames niet de eerste en ook niet de enige zijn die middels welgevormdheid en sportieve prestatie een dubbelaanval plegen op ons herenappetijt. In een gematigd ver verleden, ter gelegenheid van een E- of was het WK-voetbal, voerde ik hier een voetbalploegje op dat toen ook behoorlijk hoog in de aandachtscijfers scoorde...

Zonder enige moeite belandde ik daarna al googelend ook in de wereld van het American Football. Hier worden de gestroomlijnde quarterback, running backs en wide receivers met graagte vervangen door nog meer elegantie uitstralende vrouwelijke varianten. Ook zij kunnen rekenen op de nodige aandacht, en zijn daar blijkbaar heel 'trots' op...

Terecht overigens, want bij nader inzien en tijdens het geduldig doorscrollen van de afbeeldingsresultaten kwam ik bij onderstaande promotieprent uit. Het gaat hier wel degelijk om de sporttape die de dames dragen en die hun kwetsbare enkels moeten beschermen en ondersteunen tijdens de meest viriele momenten van het spelgebeuren, maar toch...

Wie er niet genoeg van kan krijgen verwijs ik naar een volgende publicatie. Ikzelf kijk uit naar andere sporten en probeer om links of rechts een blik te werpen in de kleedkamers.
Als de aandachtscijfers weer zo hoog liggen als vorige keer brei ik er zeker een vervolg aan. Breien?
Gezien de huidige sterk wisselende meteorologische omstandigheden kan een truitje van pas komen bij een avondlijk terrasbezoek. Een heel klein truitje dan, voor deze dames...

Marco Polo

NBA-alternatief...

We zijn in de helft, en wie mij een beetje kent weet dat het glas dan nog steeds halfvol is! Meer dan halfvol zou ik zeggen, want met een paar héél zonnige dagen zijn de weergoden bij aanvang van de tweede speelhelft goed uit de kleedkamer gekomen. Beter dan die van Standard en van Genk, hoewel die laatste voor hun supporters natuurlijk alles goedmaken door zich te plaatsen voor de volgende Europese ronde. Mijn aandacht werd vandaag gewekt door een bericht over de staking in de Amerikaanse basketbalwereld: de NBA lockout. Jammer zou U kunnen denken, maar de Californische sportentourage heeft er al iets op gevonden.

Als alternatief voor de NBA-sterren loopt er op dit moment al een lingerie-competitie voor welgevormde dames in en om LA en vlak in de buurt zou een gelijkaardige organisatie op poten gezet zijn met de alom geprezen 'bikini'in het logo en op het terrein...

Het ziet er alleszins goed uit en de dames lijken het echt te menen en er evenzo voor te gaan. Why not?!

Marco Polo

Summer 2011: Halfway to go...

Net als diegenen onder jullie die van een schools zomerverlof kunnen genieten is Heer Polo ondertussen over de helft van zijn laatste grote vakantie. En evenals bij vorige gelegenheden vliegt de tijd en volgen de dagen en de bijhorende bezigheden elkaar in snel tempo op. Deze keer echter speelt dat niet zo'n rol en mag hij vliegen, want na 31 augustus wordt het voor mij terug 1 juli.
En dan wel voor altijd...
Tijdens het voorbije GameTime-kamp leek ik zowat afgesloten van de buitenwereld en drong het komkommernieuws slechts mondjesmaat door op het sportdomein in Tongerlo. Uitzondering daarop waren uiteraard de drieste en mensonwaardige aanslagen in Utoja en Oslo. Noorwegen, nog zo'n superontwikkelde modelstaat die geen blijf weet met alle rechten die aan zijn burgers zijn toegekend en dientengevolge een massamoord wil gaan bestraffen met maximaal 21 jaar cel. Maar zelfs dit hemeltergend item kwam slechts heel af en toe ter sprake tijdens de uitloop-babbels na de maaltijden. We hadden het vooral over trainings-
modaliteiten, organisatie, capaciteiten van spelers en speelsters en de mogelijke bijsturingen bij dat alles en dus van de wereld weinig tot helemaal géén nieuws. Nadat de campers vrijdag-
namiddag huiswaarts zijn getrokken staat er voor de coaches naar goede gewoonte nog een afsluitend etentje op het programma. Deze keer trokken we naar 't Contrast, een eetcafé in Westerlo.
Nog niet te warm, eerder fris, maar toch gezellig tafelen op het terras. En kijk wie Uw Dienaar als gezelschap kreeg bij het verorberen van zijn varkenshaasje met mosterdsaus....

Tot grote hilariteit van de vele gasten op het terras besloot ik dan maar de sla eerlijk te verdelen met deze verloren gevlogen valkparkiet. Meer dan tam én getuigend van een goede smaak bleef de vogel trouw aan mijn zijde, op mijn hoofd of schouders en aten we samen flink ons bordje leeg. 't Is weer eens iets anders om bij een volgende bijeenkomst te vertellen...

Terug in Hoboken kwam ik dan te weten dat er een Antwerpse familie 100 miljoen betaalde aan de fiscus om uit de handen van het gerecht te blijven, dat Telenet nog enkele tienduizenden gekken zoekt die willen betalen om middelmatig Belgisch voetbal te bekijken via de kabel, dat GT Teugels ook terug is van weggeweest naar Frankrijk en dat een stelletje dronken fils à papa's zaterdagnacht de geparkeerde auto van Anke finaal in de prak hebben gereden. Leuk is anders, maar gelukkig lag zijzelf op dat moment veilig in bed en blijft het bij weliswaar zeer zware stoffelijke schade: total loss, totaal verlies, perte totale...
Om dat alles te verwerken draai ik tijdens het bloggen Neil Young Unplugged 1993. Keuze genoeg om deze bijdrage af te ronden: Like a Hurricane, Helpless, Transformer Man, ...
En we zijn nog maar in de helft.

Marco Polo