Genieten...

Moest U in de voorbije periode regelmatig geduld oefenen om alhier een nieuwe blogbijdrage te ontdekken, dan probeer ik met deze back-to-back publicatie mijn schrijvend ritme weer wat op te voeren en U dientengevolge te laten genieten van heer Polo's kersverse prietpraat.

Trouwe lezers/-essen & -innen van deze blog weten onderhand dat zij zich bij aanvang van een nieuw kalenderjaar mogen verwachten aan de verslaggeving betreffende Polo & Pola's aanwezigheid bij een nieuwjaarsconcert in Gent. Het wordt een goede traditie die, dankzij de onderstaande en in hard-copy toegezonden invitatie van een mij nauw aan het - inmiddels weer rustig kloppende - hart liggende boezemvriend, ook nu weer probleemloos in stand gehouden werd.

Op deze ondertussen weeral derde zondag van het gloednieuwe 2012 klonk de lokroep luid en helder om ons onder een stralende ochtendzon in het rustige weekendverkeer te voegen en koers te zetten naar de Arteveldestad. Tijdig ter plekke, vlot geparkeerd en na een frisse neus-wandeling van goed tien minuten nemen Uw schrijvende dienaar en zijn eega plaats op de stoelen 11 en 13 van rij 7. Alle tijd, geen stress, lesje geleerd. Dan volgen twee uren waarin de juveniele muzikanten van het Jeugd & Muziek Orkest van Antwerpen het beste van zichzelf geven in een thema-voorstelling vol klassieke Oostenrijkse muziek. Prachtig. We genieten, samen met nog 798 andere gelukkigen, van de eerste tot de laatste minuut. Tijdens het optreden heb ik, net als bij voorgaande gelegenheden, oog voor de dynamiek en de gedrevenheid van de dirigent.

Ivo Venkov is al jarenlang de roerganger voor deze jonge meute. In 2011 heeft er een heuse aflossing van de wacht plaatsgevonden en ten opzichte van de 23ste editie van dt concert is zo'n 90% van de orkestbezetting vernieuwd. Ik herken slechts een paar gezichten op het podium. Tijdens de opvoering blijf ik verder zoeken naar bekenden, maar zonder resultaat. Wat mij echter wel opvalt terwijl ik de leden van dit symfonisch ensemble een voor een onder de loep neem, is hun uitstraling. Ook zijzelf genieten van de muziek die zij ons voorspelen en blijkbaar heeft de dirigent daar heel veel mee te maken. Ik begin de gedragingen van de muzikanten te volgen, en telkens wanneer zij oogcontact maken met hun conducteur volgt er een spontaan vrolijke reactie. Ze laten ook zien dat zij ervan genieten en herr Venkov haalt op die manier het allerbeste uit zijn jonge uitvoerders. Fantastisch. Bij het verlaten van het gebouw loop ik naast een van de muzikanten, feliciteer hem met het optreden en zeg dat ik ervan genoten heb.
"Wij ook!" antwoordt hij met een knipoog. De knipoog van hun dirigent, die er zelf ook iedere keer weer van geniet. Zeker weten...

Marco Polo