Stil ...

't Is verdomd stil geworden op het formatiefront: zoveel geleuter en gezever er enkele weken geleden nog gespuid werd bij het minste schuddebollen of knipoog van één der onderhandelaars, zo weinig commentaar wordt ons nu nog geleverd. Er is nochtans evenveel aan de gang als toen, alleen ... is die ouwe grijze muis van een Van Rompuy niet zo media-geil als de jonge meute.

Hij boekt misschien even weinig resultaat, het weze zo, hij valt ons tenminste niet voortdurend lastig met non-informatie.
Waarvoor dank.

Informatie én commentaar die we wel graag vernemen zijn de verhalen van "nonkel Fons" die met zijn maat Gilbert op weg is naar Compostella.

Hiernaast vind je een link naar de weblog van de Lindenstappers. Straffe mannen zijn het zeker, maar ja ... dàt wisten wij al langer, zeker wat "nonkel Fons" betreft ! Toch word ik er stil van...

Ik pak nu m'n boeltje bij mekaar en vertrek naar school: de eerste (nutteloze) vergadering. Voorlopig weegt het toch een beetje, maar hopelijk valt het uurrooster nog in een deftige plooi en voel ik mij dan voor de hele helft gelukkig.

Marco Polo

Niet voor morgen ...

't Zal inderdaad niet voor morgen zijn: als Herman Van Rompuy in alle discretie met Ecolo babbelt dan mag je er zeker van zijn dat een lek niet veraf is !!!
Gevolg: een kleurenpalet waartegen Cézanne, Monet, Manet, Renoir, Bazille .. en alle andere impressionisten ongetwijfeld "NON" zouden gezegd hebben !

Ecolo wil alleen mét Groen! en zonder NV-A ... daar kan ik inkomen, maar niet om een regering te vormen.

Marco Polo

Non ... Non ... Non !

Het laatste weekend voor we eraan beginnen: de schoolpoorten gaan morgen weer open in Vlaanderen. Hoeveel kinderen en leerkrachten, grote kinderen dus, hun boekentas opnieuw ter hand zullen nemen komt U wel te weten via krant, radio of televisie.
In deze tijd van geen-regeringsformatie ( sterke quote van Karel De Gucht: "Ceci n'est pas une formation ! " ) is de schoolstart hét nieuwsitem van de dag. Hoewel, den Yves is natuurlijk niet de enige die een rol speelt in de non-formatie ...

Comment faut-il réagir sur les actes et surtout les mots de
Joëlle Milquet, la grande dame du cdH ?

Wij, la Pola en ikzelf, liggen er niet meer wakker van: we hebben het al een paar keer meegemaakt. Wie ik bij deze wel wil verwittigen zijn de heren Aloysius Primus en Henri Ansoms.
Jullie moeten er morgen niet uit hoor !!!
Om 6 uur gewoon nog eens op je andere zij draaien !
En om 7 uur nog eens, en om 8 uur ...
Nonkel Fons kan zich niet vergissen, tenzij hij de verkeerde trein heeft genomen. Langs deze weg trouwens een oproep aan dé Fons en/of de zijnen: hoe han ik je bereiken in het verre land van de Catharen ??? Geef mij een seintje ...

Met de schoolstart komt er meestal ook een nazomer aan ...

In onze Polder draagt menige plant zijn vruchten iets eerder dan de vorige jaren, en dat geeft Polo de kans om zijn "nief kodakske" uit te proberen ...
Echt waar: live from Hoboken Polder ... September 1st 2007 !

En in Spanje liepen we in Siurana tegen het eind van de wereld aan...

Marco Polo

Naar de "grote school" ...

Net op tijd verloor Joke haar eerste tandje, zodat zij aanstaande maandag als een echte flinke meid haar intrede kan maken in de grote school. Gelukkig is zij niet alleen ...

Verder was er vandaag een knappe prestatie van de Belgische vrouwen op de 4 x 100m . 42"75 ... een tweede nieuw Belgisch record op één dag, brons op het WK en geplaatst voor de OS 2008.

Proficiat Olivia, Hanna, Elodie en Kim !!!

En voor wie wil weten wat onze volgende stap was in de zomertrip door Spanje: het Monasterio de Poblet. Zou, als de noodzaak zich voordoet, nog een mooi eindstation zijn ook ...

Marco Polo

Wanneer de spinnen sterven aan de struiken...

Uiteindelijk moest ook Marco Polo zich wel eens buigen over de problematiek van het formatieberaad. De stelling getrouw dat één zon meer zegt dan 1000 garnalen, heb ik een stuk van zijn visie afgelezen uit een verzameling persfoto's en een bloemlezing ervan samengebracht in deze collage's ...

In den beginne ... zag het er allemaal nog goed uit...

Maar al snel was er de twijfel...

En nu is het erop of .... neen, ik denk dat het eronder is!!

Dimitri Van Toren wist het al in 1969.
Op zijn album "Gelaatstrek van een lied" vinden we deze tekst...

Wanneer de spinnen sterven aan de struiken
en lege schalen schuren langs de grond
de vogels onderweg zijn naar het zuiden
als het grijs zich heeft vermengd met bruin en brons

Alles klopt: de spinnen, de vogels, de leegte, het steeds een beetje sterven en dat het nog lang zal duren. Alleen de kleuren: grijs, bruin en brons ... maak daar maar oranje en blauw van!

Voor hen die zitten te wachten op een volgende episode uit het vakantieverhaal: rust en stilte boven een groene Taag in het Parqué Natural de Montfragüe...
Marco Polo

Vaert wel ende levet scone ...

Vandaag was het dan zover ...
Hij die zichzelve voor eeuwig en drie dagen onsterfelijk maakte in ons collectief geheugen, Zijne Hoogpauselijke Eminentie Aloysius Primus - alias "de Wies"- heeft vandaag de kap over de haag geworpen, de Engelse harp aan de wilgen gehangen, den blok erop gelegd en houdt het schoolleven middelerwijl voor bekeken...

Aloysius Primus plukt de dag... ( by Noël R. )

Ook zijne maat, brother in crime & trouwe makker op de fiets Nonkel Fons heeft zijn vélo tegen de keukenmuur gezet, zijn boekentas aan "Fonske" cadeau gedaan en zelfs zijn lerarenpostbus (met het magische nummer 1) aan een dierbare collega overgelaten...

Nonkel Fons rijdt de wijde wereld in... ( by Noël R. )

Beide heren van stand hebben op een voortreffelijke manier afscheid genomen van hun geliefde instituut en zijn bewoners. We gaan hen missen !!

Marco Polo

(Te) Lang geleden ...

Het fulltime-vakantieleven begint zwaar te wegen.
Uitstappen, drinks en etentjes volgen elkaar in sneltreintempo op en de tijd om met regelmaat te bloggen ligt nog niet voor het grijpen. Toch heb ik aan de vooravond van de Nederlandse schooljaarstart een vrij moment ingelast: Bram vertrekt straks richting Mokum en daar leven we zo min of meer samen naartoe. We hebben gisteren nog een "leuke" BBQ gedaan met Nolle ...

... en straks wordt de wagen volgeladen, neen niet met jonge meiden deze keer, maar met een hoop spullen en kledij die weer van standplaats verwisselen. Ik wens de Bramminator een goed én plezant schooljaar toe in OSB - Amsterdam.

In de lijst van de geboortes bij familie, vrienden en kennissen is het deze keer de beurt aan FEMKE.

Proficiat Britt en Bart !!!
Tante Mieke en Nonkel Luc krijgen bij deze ook toegang tot de derde generatie en dragen vanaf nu fier de titel van Bommie (?) en Bompa . Vader, moeder, kind en entourage stellen het wel.

Weetjes ....

De foto spreekt voor zich, maar kenners zien direct dat "den John" met ballen van de GameTime-kampen gaat jongleren ...
Bram & Sven kunnen alvast gebruiks- en fotorechten aanrekenen.

Vanaf nu worden de plaatjes bij deze praatjes gemaakt met een ander toestel. Polo heeft geïnvesteerd in de aanschaf van een Panasonic DMC FZ50 ...
Met dank voor de gouden tip aan Pieter VC !!!
Jullie kunnen trouwens nog steeds stemmen voor Pieter op O'Neill The Crowning, doorklikken naar GuestRiders en daarin bij Windsurf Men ... the one and only Pieter Van Cleuvenberghe !!
Direct doen !!! Vandaag nog!

In de voorbije week kreeg mijn nederige woonst het bezoek van een Pauselijk echtpaar ...

Zij overnachtten er zelfs, wat het pand meteen in aanmerking doet komen om op de lijst van het Unesco Werelderfgoed te worden ingeschreven. De aanvraag is onderweg ...
Eén en ander gebeurde in het kader van een gemeenschappelijke uitstap naar Villers-la-Ville alwaar wij als viertal enkele andere kwartetten gingen beluisteren zoals Pow Wow, het Polyfonisch Koor uit de Alpen "Ceux d'en Haut" en The Golden Gate Quartet ... Dit ter gelegenheid van het korenfestival "Stemmen onder de Sterren". Een aanrader !!!
Voor geïntresseerden: in 2008 vindt het festival plaats op 28, 29 en 30 augustus ... vanaf 18.45u.

Tenslotte nog deze passage uit een "komkommer"nieuwsbericht:
de pruimen zijn dit jaar twee weken vroeger rijp dan gewoonlijk. Dit zet de eikels aan tot spoed om op tijd uit de bomen te knallen. De eersten liggen al op apegapen aan de voet van de stam ...

Hoe de Stabroekse dioxine-geschiedenis zich verder ontwikkelt en wat de gevolgen daarvan zijn voor ons geliefd instituut meld ik U een volgende keer. De plicht roept: ik moet nu eerst naar Laken, en vandaar naar Hertoginnedal ...
De nieuwe verkennende gesprekken worden zeer ruim opgevat !!!

Marco Polo

2 - 2 .... 2 - 2 .... en nog eens 2 - 2 !!!

't Was de moment om nog eens een Belgisch nationaal team te volgen. Neen, deze keer niet de Belgian Cats ... maar het nationale heren hockeyteam. Nadat zij enkele weken geleden op het vierlandentornooi in Hamburg al uitpakten met een knappe 2 - 2 tegen Spanje, zetten zij hun reeks verder op het EK in Manchester. In hun eerste wedstrijd hielden ze stand tegen thuisploeg Engeland ( 2-2 ), en gisteren konden ze zowaar regerend kampioen Duitsland in bedwang houden (2-2 ) ... !!!

Kijk eens hier hoe blij ze er nog mee kunnen zijn !!!!
Deze match was "live" te zien op EuroSport 1: zeker zo intressant als een pot voetbal, waarbij we tegen Engeland of Duitsland nog niet kunnen dromen van een gelijkspel ... laat staan van 2 doelpunten. Dikke proficiat aan de Rode Hockey-Duivels !!!

En op Yucatan hebben ze vandaag nog maar eens de adem ingehouden: orkaan Dean, een monster van een storm met score 5, is vanmorgen "aan land gegaan" bij Mahahual ...
Daar was het nog "vollen bak " !!

Toch een bangelijk zicht, niet ... ??
2 jaar geleden zaten we daar na de afschamper van Emily bij Jan & Carolien... in Hotel Maya Luna.

Hotel Maya Luna: prachtig strandhotelletje met ruime én nette bungalows, lieve Nederlandse uitbaters, en héél lekker eten !!!
Plezant, paar dagen "niksen" ....
Ben benieuwd hoe het hun nu vergaan is: straks toch maar een mailtje sturen.

Oh ja, in Spanje hadden we juist Cáceres achter de rug.
In Trujillo heb ik daarna deze foto "geschoten" ...

Ooit schoot hij sneller dan haar schaduw,
maar da's nu heel wat minder !!

Marco Polo

Tempus fugit ...

Voor je het goed en wel beseft is drie vierde van je laatste full-time zomervakantie voorbij.
De hoogste tijd om de dingen op een rijtje te zetten.
De kleinkinder-driedaagse is achter de rug, en meer dan met veel woorden zullen "gewoonte getrouw" de beelden weer voor zichzelf spreken ...


Ondertussen kan ik jullie deze blogcompilatie niet onthouden ...

Zoon Bram heeft ooit een handtekening van "la Schiffer" versierd op een $5-biljet. Dat de rest vanzelf ging kunnen wij alleen maar vermoeden, zeker nadat hij haar toenmalige vriend David Copperfield met een kluitje in het riet gestuurd had, alwaar de brave man zijn laatste grote verdwijntruc op zichzelf toepaste...
En ja, "toevallig" troffen het gesigneerde bankbiljet én een recent nummer van Knack-Weekend "met Claudia op de cover" elkaar op onze salontafel. Waarbij ik mij, na het lezen van een prachtig Jean-Jacques Cassiman interview, dit keer in grote broer Knack, moet aansluiten bij de geciteerde stelling als zou het toeval slechts reden van bestaan hebben door het feit dat wij niet bij machte zijn om alle verbanden te vatten.
Zeg nu zelf ...

Verder was er gisteravond de Antwerpse Nacht van de Musea, en zie weer kleurde een opperste toevalligheid dit avondgebeuren: op de plaats waar wij eerder dit jaar samen met het Pauselijke Duo Aloysius & Aloysia genoten van al die andere diptieken uit onze kunstgeschiedenis liepen wij die prachtpaar weer tegen het lijf. Plots klaarde de hemel uit boven de De Waelplaats en op de sfeervol verlichte wand van het museumgebouw verscheen als uit een onzichtbare beamer onderstaand artefact, hetwelke ik nog net op een digitale geheugenkaart kon vastleggen ...

Ter ere van deze wonderlijke gebeurtenis besloot het stadsbestuur eindelijk werk te maken van de voltooiïng van de kathedraal, en zie: vanmorgen prijkte naast de Onze LieveVrouwe-toren een tweede exemplaar !!

't Kind heeft nog geen naam, maar zou het met een "A" kunnen beginnen ??

Marco Polo

Moederkesdag

Vandaag vieren we in het Antwerpse en wijde omgeving "Moederkesdag". In mei viert men dit in heel het land, maar nù is het de echte feestdag van onze moeders.
Hier ga ik dan: een dikke proficiat aan de Bonma in Essen, da's mijn moeder, aan Niekol, da's de moeder van mijn kinderen, aan de Bonnie, da's dan weer de moeder van de moeder van mijn kinderen, aan ons Bie, da's de moeder van mijn kleinkinderen, .... en aan tante Rosemie, ons Vera, tante Marianne, tante Leen en tante Katie, aan Yolande, aan Maaike van de Wies, aan Ann en Annemie, aan Bea van de Serge, aan Catho van "Geronimo" en Gilberte van "Chateau d'Ertsenrijk", aan Christine, aan Diane van de Wim en aan Dany (van & Co) , aan Ellen van de Pieter, aan Frenzi, aan Gemma van de Mil, aan Gerd van 't zwembad en ook die van Pito, aan Heidi, aan Hilde 1, 2 & 3 en Ines, aan Lies en Lut, aan Nicole, aan Marleen 1 & 2 en Maria en Magda en Moniek, aan Marianne uit Sliedrecht, aan Nancy, aan Rita van Roger, aan Sofie, aan Tanja, Tinneke en dé Tinne en aan dé Britt ... die misschien vandaag nog voor 't eerst mama wordt!
Aangezien zelfs Marco Polo verre van perfect is en vergeten zo stilaan een tweede natuur wordt, verzoek ik alle mama's die ik niet vernoemd heb om een comment te plaatsen onder dit artikel. Ik maak deze fouten dan zo snel mogelijk ongedaan ...

In de lijst van bezoekers heb ik nog een specialleke: Katie & Eli waren maandag in Antwerpen en waren zo vriendelijk om met ons aan te schuiven voor de BBQ . Het was een zachte vooravond, de wind was op tijd gaan liggen, en over dat laatste hebben wij toen veel langer gedaan...

Zoals blijkt uit bovenstaande prent stelt Eli het opperbest !!!

Vanuit Spanje had ik U verteld over de Flamenco-artiesten ...
Paco y Jésus: kippevel-gitaar in het oude centrum van Càceres !

Nu leg ik er even "den blok" op.
De "drie van Holsbeek" zijn op komst en zullen hier enkele dagen vertoeven: foto's maken moet nog lukken, maar van bloggen zal dan niks in huis komen.
Het verslag volgt later.
Beloofd !

Marco Polo

Hoe ...? Slecht weer ???

Regelmatige lezers zijn inmiddels vertrouwd geraakt met mijn ochtendschema dat zich, hoewel vrij flexibel en variabel, toch steeds afspeelt rond het kantelpunt van de spetterkletsende startspuit uit de vijverfontein. Met een zucht trekt het eerste water door de leidingbuizen om dan als een forse ademstoot de sproeikoppen te verlaten en luttele seconden later met een pletsende klatsj-platsj de eerste lading waterdruppels op de vijverspiegel te doen landen en mijn dag op gang te schieten.

Zo ging het ook vandaag weer. Ik betrap mij er steeds vaker op dat ik al klaarwakker lig te wachten om bij het eerste watertumult uit bed te "springen". Dit keer had ik net voor de H2O-eruptie beslist om het nog eens met een ochtendloopje te proberen. Vorige week had ik de 2 beurten van 20 minuten telkens goed verteerd, en ook nu is er (voorlopig) geen sprake van welk probleem dan ook. Het joggen verloopt aan een ontstellend traag tempo, wat mij evenwel veel meer tijd geeft om van de omgeving te genieten.
Bij thuiskomst heeft den deze op Sam Goorisiaanse wijze de loopsloefkes gewisseld voor een paar basketsloefkes, een digitaal fotoschietapparaat genomen, is de velo opgesprongen en heeft zich opnieuw in de bloemenpracht van de Polder gestort (het moet niet altijd het nachtleven zijn !!).
Om de uitnodiging aan Noël & Chantal extra kracht bij te zetten heb ik onderstaand kaartje samengesteld...

Deze ochtendlijke zomerbloei ligt voor het grijpen en dus op ons te wachten in de Hobokense Polder. Het centrale Galloway-rund is slechts één van de 8 exemplaren die er tegenwoordig rond lopen. Voeg daarbij nog de 4 Konick-paarden, die ik tijdens het joggen wel passeerde maar die geen tijd hadden om op de fotograaf te wachten en het vogelbestand dat vooral in de vroege uurtjes audio-visueel te bewonderen is en binnenkort wordt uitgebreid met het trekkende deel van hun soortgenoten, en je hebt alles voor een geanimeerde dauwtrip.
André van de "Hobokense Polder" vertelde mij vanmorgen dat er sinds kort ook een vos (Pignans??), een reebok (vanwaar mag die wel gekomen zijn?) en een steenmarter gesignaleerd zijn.
Toch de moeite voor een wandelingske zeker ... ??!

't Is natuurlijk ook weer tijd voor een volgende foto uit de Spaanse zomertrip. Die brengt ons vandaag naar de markt van Plasencia, waar José Ramirez (re) het maar één keer zal vertellen aan Manuel (I know nothing, I am from Barcelona !!) ...

Ook dat is vakantie !!

Marco Polo

Carpe .... van alles een beetje !!!

Zelfdiscipline houdt mij vanochtend tot het "spitter-spetter-spater waterfontein-geklater" in de echtelijke bedsponde. Daarna is er echter geen houden meer aan: we zijn al een week terug thuis en echt lang uitslapen is er nog niet van gekomen. Niet dat er telkens een strak dagregime staat te wachten, integendeel: het is nog altijd volop vakantie (fulltime ... mijn laatste weken!!) en er moet werkelijk niets.
Neen, ik denk dat ik goed uitgerust ben teruggekeerd en dat er wat nachtrust betreft een grote reserve is opgebouwd.
Dus: Carpe diem, en vergeet de noctem niet !!!

Dat hebben we de voorbije week dan maar gedaan.
Eindelijk hadden we vriend Sven zover kunnen krijgen dat hij eens tijd had voor een avondje "De Mondt-en" : samen tafelen, samen kletsen en zwetsen, en samen foto's kijken van vroeger.

Daar breien we zeker nog eens een vervolg aan hé Sven!
Weet je ondertussen tegen wie je met de Antwerp Giants aan de basketbalcompetitie begint: nu Brussels ook al de financiële handdoek gooit, Leuven plots niet meer weet of het in eerste of tweede zal spelen en het vraagteken "Pepinster" in alsmaar groter lettertype wordt geschreven ? ? ?
Ik hoop het beste voor het Belgisch basketwereldje, maar ze bakken ze toch weer heel bruin dunkt mij.

Een paar dagen later wederom een "eindelijk is het ervan gekomen"-visite. Pito-collega's Chantal & Noël zetten hun eerste stappen in het thuislandje van Marco Polo. We doorstaan onze eerste avond samen met verve, om vlag en wimpel nog even te sparen voor een volgende gelegenheid. De fondue-océane was een voltreffer van la Pola, terwijl de pannekoekjes van Marco achteraf maar niet echt wilden flamberen. 't Zal misschien aan de stekskes gelegen hebben !!? Dat was niet het enige mankement die avond: mijn digitaaltje deed het niet o.w.v. "platte" batterijen. Dus geen foto's van het spektakel. Dan maar deze impressie: het licht van Chantal zal stralen als wij de fles van Noël ontkurken, en ons bezatten naast de Pito-hortensias...

Weet, beste vrienden, dat wij er erg van genoten hebben, en dat de gemaakte afspraken worden nagekomen: we leggen de agenda's binnenkort naast elkaar om de datum voor de terugmatch af te spreken en de Hobokense Polder ligt in al zijn pracht en praal op jullie te wachten voor een geleide ochtendwandeling met aansluitend ontbijt (deze keer hopelijk wel op het terras).

Een echt blogger-item tussendoor: enkele keren per jaar koop ik een krant. Laat dat gisteren "de Frut" geweest zijn. €1,20 ... voor zoveel geld lees ik dan wel "alles" in zo'n gazet, en wat leert een nieuwsgierig man daaruit: dat ge beter uw gazet in Luxemburg gaat halen.

Daar kost ze 20 eurocent minder !!! En ge kunt tegelijk goedkope sigaretten meebrengen en uwen bak vol diesel laten gooien ....
Goede raad komt niet alleen van tante Kaat !

Om de week af te sluiten deden we een beroep op onze bovenste-beste buren Herman & Yolande.
Lezers van het eerste uur zullen hen zeker herkennen, en vrijwel in dezelfde pose ... het zijn dan ook volhouders en doorbijters
maar o zo'n gezellige "buurters" !!!
Ons jaarlijks avondje vakantie-bijbabbelen krijgt er een traditioneel karakter door. Als de nachten wat langer worden en de avonden wat kouder, dan gaan we samen foto's kijken ...

Vanuit het dakvenster zie ik dat alles nog rustig "lijkt" op nummer 5, maar ik weet zeker dat jullie weeral een en ander aan 't bekokstoven zijn ...
Doe zo verder, tot meerdere eer en glorie van de Graspolderlaan.

Nu ga ik la Pola een handje toesteken: onze Parador "portable" staat terug uitgestald in de tuin voor de grote kuis, en het grondzeil is aan een stevige schrobbeurt toe ...
Straks naar Essen voor een vervroegde "moederkesdag" bij de Bonma. Groe(n)ten aan iedereen en tot weldra !

Marco Polo

Herfst in avant-première !

Samen met de meeste beursnoteringen geven ook de buitentemperaturen zich nu over aan een vrije val van onvoorspelbaar lange duur.
Waren we na het weekend nog tevreden met de afkoeling die ons werd gebracht, dan is dat enkele dagen later al heel wat anders.
De grijze lucht, de voortdurende regenbuien en de wisselende windvlagen houden mij vandaag binnen en zorgen er voor dat de "grote-foto-kuis" is afgewerkt. Nu moet er nog geselecteerd worden uit al die mappen om tot een toon- én genietbaar album te komen: hiervoor steek ik mijn licht eerst op bij Bieke, die al heel wat ervaring heeft in die dingen.
Voor eigen gebruik in deze blog flikker ik regelmatig een montage of bewerkt lichtdrukmaal in elkaar ... en zo volg ik voor U nog eens de weg van de vakantietrip.

Na Oléron, Pamplona en Leon heb ik nu een impressie uit Astorga:
de bezorgdheid van Mère Supérieure kent geen grenzen...

Marco Polo

Dringend !!

Bij hoogdringendheid wens ik via deze blog mijn dank te betuigen aan Leen & Nolle, U allen welbekend als onze beste vrienden uit Kesoarde, voor het toezenden van een prachtige postkaart vanuit Nieuw Zeeland.

Zij hebben daar een schitterende reis (GEHAD) en zijn ondertussen al weer aan het genieten in Portugal. Toch bedankt voor dit mooi exemplaar dat er meer dan 6 maanden over deed om ons vandaag te bereiken. Dubai lijkt mij trouwens een prima tussenstop...

Voorts genieten wij samen met de thuisblijvers van het verfrissende augustus-weer: dat geeft mij de tijd om het digitale fotobestand op punt te stellen en te zuiveren van onnauwkeurigheden en ondermaatse opnamen.
Het kampeermateriaal wordt ook gecontroleerd en opgeborgen, en ligt voor het grijpen ...
Wie weet hebben we het nog nodig deze vakantie ???

In Leon zitten er al twee op mij te wachten...

Marco Polo

Terug in Belgarije

't Is er dus eindelijk van gekomen: we hebben na al die jaren eindelijk een bezoek gebracht aan PeterPignans, we hebben daarna eindelijk een punt gezet achter onze zomertrip, we zijn eindelijk terug thuis en ik heb eindelijk tijd gevonden om na al die dagen weer eens even te bloggen. Bij heel even zal het voorlopig blijven. Het is pas in september dat mijn half-time begint, dus nu nog full-time vakantie en de bijhorende -besognes op het thuisfront.
Ik bespaar U de lijst, maar weet dat ik al aan rusten toe ben !
Dat wil wat zeggen ...
Om die reden heb ik ook beslist de 5 vorige verslagen te laten voor wat ze zijn en U mondTjesmaat te voorzien van enkele vakantiefoto's met korte commentaar.
Zoals een oude Chinees reeds terecht opmerkte in een vraaggesprek met Toetanchamon en zijn schoonbroer Aristoteles, ter gelegenheid van de 5° Pan-Europese Olympiade voor praatjesmakers: "Eén beeld zegt meestal meer dan .... een half."

Op Ile d'Oléron vangt een hoge vuurtoren... veel wolkjes !!!

In Pamplona zijn ook "Rood & Wit"... de liefdevolle kleuren !

Voor een beeldverslag van de Encierro op 11 juli verwijs ik naar kleine blog-broer Marrek O'Polo

Marco Polo

Zomervakantie 2007 - Deel V

Vanuit Villanova zijn we gisteren via een prachtig baantje naar het Monastir de Poblet gereden.
SCHIT-TE-REND !!!
En juist wat het zijn mag: geleid bezoek in het Cattalaans, waar ik dus nog minder van versta dan van Spaans, maar da's niet erg want er is zoveel te zien, écht waar, dat er geen uitleg bij hoeft. Zéér goed onderhouden, want nog steeds de thuishaven van zo'n 50 Cisterciënzers, prachtig gerestaureerd waar het nodig was en verder getuigend van zijn grootsheid in een prachtig kader. Laat ze maar zeggen: die paterkes weten bij-God zeker hoe het moet.

Vandaag zijn we Siurana gaan verkennen. Eduard heeft niet overdreven: dit is het einde van de wereld. De steile weg loopt echt dood voor het dorp, en daarachter is er niks meer. Een zeer authentiek nest waar de klok is blijven stilstaan. Er wordt wel gebouwd of vooral verbouwd, maar van drukte is er absoluut geen sprake. Een refuge met 18 slaapplaatsen voor bergwandelaars en klimmers, een hotelleke met 6 kamers en op weg naar het dorp een klimmerscamping. Het lijkt veel, maar het stelt niks voor: het is er rustig, de mensen leven op het ritme van vroeger, het uitzicht is naar alle kanten adembenemend mooi ... echt een plek om eens een hele tijd te blijven hangen. Bloggen zou er moeilijk zijn, maar misschien schrijf ik hier dan wel een boek ???
@ Jan M.(Pito) en Geronimo: er staat een echte "buurtbank" op het enige pleintje van het dorp. Jullie hebben de foto tegoed.
@DanythePany en PeterPignans: jullie vallen al in de prijzen. Bestellen maar !
Nu zit ik in het Info-Internet van Prades. Nog maar eens een ander klavier en alle info in het Cattalaans, ook de display van Blogger ...
We hebben zonet inkopen gedaan, en hebben vanavond spaghetti met verse saus uit de skottelbraai op het menu. Ook een caraffa plaatselijke landwijn hoort daarbij: misschien is 2 liter voor vanavond teveel, maar morgen is er nog een dag ...

'sta logo !!

Marco Polo

Zomervakantie 2007 - Deel IV

Als U de moeite neemt om ook dit deel van mijn vakantieverslag te lezen dan is de score "4 op en rij" ... en wint U bij onze eerstvolgende wederzijdse ontmoeting een consumptie op mijn kosten. Enige voorwaarde tot tractatie: vertel mij ook een en ander over Uw vakantie-ervaringen en/of -belevenissen. Dat kan via dit kanaal, maar ook een belleke, sms-je, kaartje of zelfs een stoemmelings gesprek komt in aanmerking om samen van een frisse ... te genieten!

Wij zijn ondertussen weer op een andere plek aangeland: Villanova de Prades, in het achterland van Tarragona. Onverwacht, niet gepland, toevallig, maar toch weer op zoek naar het goeie weer. Niet dat het atmosferisch gedoe in Plasencia ons onaangenaam was, integendeel: we hebben er een fijne tiendaagse beleefd. Maar om de etappes voor de terugreis haalbaar te houden hebben we beslist om alvast een ietsie-pietsie richting Pignans op te schuiven: dat werden dus eergisteren een volle 750 km over Madrid (34 gr) en Zaragossa(38 gr) om bij Lleida(35 gr) de Tarragonese heuvels in te duiken. Op Camping Serra de Prades hebben we een goed onderkomen gevonden. Er zijn wel buitenlanders, vooral Hollanders dan, maar weer niet teveel. Het ligt hier in de "bijna"-middle of nowhere, dus vooral Spanjaarden uit de ruime omgeving die hier hun weekends komen doorbrengen. We kunnen er onze draai goed vinden.
Na een voormiddag relaxen aan het zwembad zijn we gisteren na de siësta vertrokken voor een eerste trip. Het werd direct een rit van goed 20 km door dichtbeboste heuvels naar L'Espluga de Francoli . Van de stad hebben niet zoveel gezien: overal werden voorbereidingen getroffen voor de zevende avond van de Festa Major 2007. 10 dagen feest voor de plaatselijke bevolking, dus bijna alles gesloten ... en eigenlijk waren we ook uit op wat inkopen voor het avondmaal. Toch een winkel die open was: plaatselijke specialiteiten ...
We werden er geholpen door een Belg: Eduard leeft en werkt al 33 jaar in Spanje. Eerst in de horeca, en sinds 3 jaar zijn eigen zaak in L'Espluga dus. Naast wijn, water, een frisse Leffe in een "diepvries"-glas ... had hij ook nog een tip voor een uistap naar het echte einde van de wereld: Siurana. Ik breng er volgende keer verslag over uit.
Vandaag zijn we dan naar Tarragona gereden: zeker de moeite en met een beetje afkoeling vanuit de Middellandse Zee haalden we zelfs een terras op het centrale plein voor het Ayuntamiento ... Gazpacho Andalouse, Paëlla Mediterrana en een verse fruitcoctail er achteraan. In de stad hebben we onze ogen toch uitgekeken op de Romeinse opgravingen: de ontwikkeling van het legioenskampement naar een volwaardige Romeinse vrijstaat wordt mooi weergegeven. Ook wat er later met dat alles tijdens de Middeleeuwen gebeurde wordt goed in beeld gebracht. Voeg daarbij nog een uurtje slenteren over de nieuwe Ramblas en U ziet dat wij weer van een leuke daguitstap genoten hebben.
Na de terugrit was het afkoelen in en uitblazen bij het zwembad. De frisse pintjes blijven er goed ingaan. Ik houd nog even het been stijf tussen wat Spaanse chicos in het internet-kamertje van de camping: zij zullen iets later moeten beginnen "gamen" ... no problem !!
Dit verslagje is weer ten einde, ik check m'n mail nog even en dan zien hoe het verkeer voor volgende week voorspeld wordt ... we hebben dan nog zo'n 650 km te gaan naar PeterPignans.

Marco Polo

Zomervakantie 2007 - Deel III

Als alle goede dingen uit 3 bestaan, dan zeker ook deze zomervakantie. Ik ben eindelijk tussen al de vakantiebezigheden nog eens tot op het marktje van Plasencia geraakt.
Het internetlokaaltje zit afgeladen vol. Het wordt zweten !!
Da`s niks nieuws, want na een Belgische ochtend en voormiddag gaat de zon er weer voluit voor. Vandaag houden we het al sinds een uur of elf rond de 35 graden. Smeren, drinken en in de schaduw wandelen of liggen.
Gelukkig ligt er op het kampeerterrein een ruim en heel proper zwembad: we profiteren er dan ook volop van!!
Het reisverslag zal zo stilaan een opeenvolging van anecdoten worden: voor een echte chronologische verslaggeving zijn er te weinig hersencellen die nog goed functioneren bij deze warmte.

Cáceres, Trujillo & Toledo.
Vorige donderdag hebben we Cáceres en Trujillo bezocht: schitterend. Helemaal niet te druk: het lijkt wel of de doorsnee toerist er nog niet van gehoord heeft, of er geen interesse voor heeft. Voor mij niet gelaten: rustig slenteren door de oude stad van Cáceres viel voor de middag best mee. Bovendien kregen we tussen de oude muren van een kasteel, een klooster en een hotel een gratis flamenco-optreden van Paco en Jésus.
Mooi ... ik ben er blijven plakken en de mannen hebben hun strafste nummers even bovengehaald : kippenvel !!!
En wat een klanken ... De foto`s volgen later.
Trujillo is even mooi, maar nog rustiger. Wij vertrouwen nogal regelmatig op de Trotter-gids, en die had het deze keer wederom bij het rechte eind: aan de rand van de Plaza Mayor onder de strijdlustige blik van Pizarro, de ontdekker van Peru, is het heerlijk tafelen op een van de lommerrijke terrasjes.

Enkele dagen later maakten we de trip naar Toledo. Naar ons aanvoelen is dit sterk overroepen. De stad pronkt wel op de lijst van het Werelderfgoed van Unesco, maar dan mogen ze er van mij nog veel bijzetten. `t Wordt direct ook veel drukker met busladingen toeristen die voor de verplichte rondleidingen worden gedropt en op sleeptouw genomen door kwetterende én drukdoende gidsen.
Neen, als je eerst al Burgos, Salamanca, Segovia, Cáceres en Trujillo ... hebt bezocht, dan sta je van Toledo niet echt meer te kijken. Misschien hadden wij ook net ons cultuurhistorisch saturatiepunt bereikt, maar toch...

Parque Nacional de Montfragüe
Maar daarom niet getreurd: er is hier ook nog iets anders te beleven en te bekijken in Extremadura. Zo zijn we al 2 keer gaan wandelen in het Nationaal Park van Montfragüe.
Het blijkt speciaal bekend bij vogelliefhebbers, U weet wel "ornithologen", niet die anderen ... en dan in het bijzonder om de gieren rond de Salto del Gitano te bekijken. Een schitterend beeld hoe die meer dan 150 zweefvliegers beurtelings, maar dikwijls in grote getale de stijgwinden opzoeken en dan op majestatische wijze het zwerk doorklieven, regelmatig zachte landingen uitvoeren om vanop de rotsen een blik te werpen op de Rio Tago en daarna opnieuw de diepte induiken en als automatisch telkens weer die juiste thermiek oppikken en schijnbaar moeiteloos hun verkenningsvluchten verder zetten. We hebben ze bekeken vanop het uitkijkpunt langs de Taag, maar ook vanuit een nabijgelegen eindpunt van een natuurwandeling en vanop de top van het Castillo de Montfragüe.

Boeken
Tussen de stadsbezoeken, de wandelingen, het zwembad en het bijhorende kampeerleven heb ik natuurlijk nog tijd om mijn leesachterstand in te halen. Niks hoogdravend, maar mijn verjaardagscadeau`s zijn er al doorgegaan: eerst De Helaasheid en daarna de Rebus. Zoals eerder al gezegd en nu bevestigd: de zoveelste Aspe-spurt, maar ook Verhulst vliegt er vlotjes door. Als voorspel had ik mij gewaagd aan een van de Knack-misdaadromans rond de Middellandse Zee: De nacht van de zwarte rozen van Nino Filastó. Speelt zich af in en rond Firenze, wat aardig verwarrend kan werken als je ondertussen je weg probeert te vinden in het Spaanse binnenland.
Straks zwerf ik nog eens door de Japanse Tuin, een kortverhaal van Aspe : ik ben er al teveel van vergeten, en om wat te relaxen helpt dat altijd.
Morgen is er nog een rustdag gepland, en probeer ik de Elementaire Deeltjes van Michel Houellebecq...???

Om dit derde verslag af te ronden kan ik U alleen melden dat wij zelf ook nog niet weten wanneer het volgende epistel zal verzonden worden, en nog minder vanwaar dat zal gebeuren. Ondertussen is er wel een mobiel telefooncontact geweest met PeterPignans en kan ik U mededelen -eindelijk nog eens een "mededeling"- dat wij op onze terugweg naar huis een ruime lus hebben ingelast die loopt over ... inderdaad: Pignans !!! Het komt er dus toch van!
Natuurlijk zullen de verslagen betreffende onze ontmoeting en de bijhorende activiteiten, voor zover voor publicatie vatbaar, simultaan te lezen zijn op ons beider blogs. Daar moeten jullie echter nog even geduld voor oefenen...
Voorlopig is dit alles.
Zoals ze hier zeggen: `sta logo !!

Marco Polo

Zomervakantie 2007 - Deel II

Het heeft heel wat voeten in de Spaanse aarde gehad voor ik weer aan bloggen toekwam. Vooreerst liggen de internet-café's in het Spaanse binnenland, waar wij meestal vertoeven, uiterst dun gezaaid en bovendien gaat het merendeel van mijn tijd naar wandelen, steden bezoeken, eten, rusten, lezen, ... vakantie dus !! Als ik dan eindelijk iets gevonden heb waar je het net opkan, dan mag het nog niet altijd onbeperkt. Hier op de Plaza Mayor van Plasencia mag ik maximum 30 minuten .. ?? Ik zie wel hoe dat afloopt: eerst weer even wennen aan het klavier, met of zonder leesbril werken, de comments lezen en eindelijk zelf beginnen.

Ik was in Astorga gebleven ... daar hebben we na het bloggen, wat behoudens enig protest van la Pola wel zonder tijdslimieten kon, lekker gegeten bij de tonen van een muziekconcours op de grote markt, om een Plaza Mayor maar eens anders te noemen. In deze stad heeft de heer Gaudi ook zijn sporen achtergelaten: het bisschoppelijk paleis werd door hem ontworpen, en wie de Sagrada Familia ooit zag kan zich allicht een beeld vormen van de overdaad aan versierselen waarmee dit bouwsel werd gerealiseerd.
Na 3 zonnige en warme dagen sloeg het weer plots om in Léon en omstreken: regen en koud, van de ene dag op de andere. Dat wordt dus "nat" inpakken en rijden tot we het betere weer treffen. We lezen en horen dat op onze geplande route naar Santiago het nog kouder en nog natter is en blijft: dus draaien we af naar het zuiden. Daar moet het beter worden, maar niet te snel: Salamanca passeren we in de regen en bij 14 graden ...
Uiteindelijk belanden we in Placensia.
"La Chopera" (het populierenbosje) is onze nieuwe standplaats. Van hieruit verkennen we de ruime omgeving ... Càceres, Trujillo, de vallei van de Taag en natuurlijk Plasencia zelf.
We stellen het prima en bekomen van de voorbije drukte op steeds aangenamer en rustiger campings. Voorlopig blijven we hier nog wel even hangen. Tenzij het weer heel erg verbetert in Galicië zal ik het antwoord schuldig moeten blijven op PeterPignans' vraag of de gerookte ham er echt zo lekker is. Ik doe het deze dagen regelmatig met een schotel embutidos en dat lukt ook aardig.
Bij zijn afscheid had directeur Ansoms het over iemand die graag ansichtkaarten van vrienden-op-reis ontving ... ik had de tip natuurlijk direct begrepen: zijn adreskaartje ging mee tussen mijn leesboeken. Blijkt nu dat dit het enige adres is dat we bij hebben: de rest ligt klaar op de hoek van de keukentafel in Hoboken! Dan zal de heer Rik het geweten hebben. Vol goeie moed begin ik aan een reeks "vakantiekaarten voor Rik": gewoonlijk kopen en verzenden wij er zo`n 25 ...
De twee eerste koop ik nog in Léon, een klein winkeltje met een mannetje uit het Franco-tijdperk. Hij heeft ook zegels, wat wil een toerist nog meer? Bij een volgende aanschaf in Trujillo blijkt dat de man mij ook nog het Franco-tarief had aangerekend voor een postzegel ... Kortom, mijn excuses voor het ongemak Rik, en de extra-port die je waarschijnlijk aan de postbode moet betalen retourneer ik je wel als we elkaar zien op de pensioneringsreceptie van Ome Wies en nonkel Fons.
Tot slot nog dit: op 17 juli wilde ik in alle stilte voorbijgaan aan een zoveelste verjaardag op reis. Dit was echter zonder la Pola gerekend: drie dikke kussen en de laatste Aspe samen met "De helaasheid der dingen" van Dimitri Verhulst. Hartelijk dank: "Rebus" wordt weer zo`n echte Aspe-rush en bij Verhulst kan ik zeker mijn taalgevoel wat aanscherpen ! Daarbij waren er echter nog enkele mensen die mij eraan wilden herinneren dat 55 definitief tot het verleden behoort. Sms-jes, telefoontjes en blog-comments van ... Bram, Bieke & co, Anke, tante Mieke, de Britt, Bonnie & Bompa, nonkel Jan, Tante Rita, Bomma & nonkel Guy, de Sven, Gerrit, Maarten, PeterPignans, Aloysius Primus, en hopelijk ben ik niemand vergeten !
Hartelijk dank: zoals beloofd heb ik er ene op gedronken, en dat ga ik nu nog eens doen. `t Is goed meegevallen in dit internetlokaaltje: begonnen voor 30 minuten, anders niet ... en toch rustig mijn artikeltje kunnen afwerken.
Hasta luego !!!

Marco Polo

Zomervakantie 2007 - Deel I

Marco goes Oléron
Vertrokken naar het zuiden: wel in de goede richting, maar niet naar het goede weer. In de buurt van Tours bellen we met Pieter VC, die met vrouw ( jaja, al één maand getrouwd !!) en kinderen kampeert op Ile d'Oléron. Vrienden van Bram die we graag even gaan groeten.

't Is daar redelijk weer, dus pakken beter dan de buien en het grijze wolkenpak dat ons al bijna de ganse dag vergezelt op onze jacht naar de zon en het goeie weer over de Franse autoroutes. Op "le Viaduc" die toegang geeft tot het eiland is het nog steeds grijs, maar al wel droog. Als we de opeenvolgende dorpen doorkruisen op weg naar de uiterste noordwest punt stijgt de temperatuur ... maar wakkert de wind aan. Aankomst en installatie op een ruime plek naast Pieter & Ellen: de tent moet op met wind in de zeilen. Prima weer voor Pieter die z'n plank nog bovenhaalt en een uurtje gaat windsurfen.

Oléron is voor ons een tussenstop met een paar flinke wandelingen, leuke babbels met dat jonge stel en veel aandacht voor Len(2) en vooral Senne(4). We hebben wel direct de vakantiesmaak te pakken en rijden na 3 nachten (bij kamperen tellen ze met nachten, en je begrijpt al snel waarom...) vol goeie moed naar Pamplona.

Pamplona goes crazy
De enige "booking" die we vooraf maakten voor deze zomertrip was een "balcone" op de route die de "encierro"elke ochtend volgt door de straten van het oude stadscentrum in Pamplona. De 6 uitverkorenen (zij die vanavond zullen sterven) worden van de rand van de stad begeleid door evenveel ossen, enkele "pastores" en zo'n 3000 lopers tot in de arena. Wij staan er op 11 juli: vanaf 6.30u voel je de spanning opladen tot om exact 8.00u een eerste vuurpijl het signaal geeft voor de start van de stierenloop. Ik moet mij absoluut eens verdiepen in de werken van Hemingway. Death in the Afternoon, maar vooral The Sun Also Rises moeten op een ongelofelijke manier de sfeer van de San Fermin-feesten weergeven.
Over Ernest H. gesproken: het Grand Hotel La Perla is helemaal gerestaureerd, maar wij drinken onze koffie op een andere hoek van de Plaza del Castillo bij La Dolce Vita, coffee bar.

Terug naar de San Fermin-feesten: 24/24 en 7/7 ... daarmee kan je dit best samenvatten. Een ganse week loopt heel de stad getooid in rood & wit (de liefdevolle kleuren) en is het vooral de drank die hoofdonderdeel is van het feest. De Navarrezen houden nachtelijke picknick's op straat en jong en oud drinkt: jong "zich laveloos" en oud heeft dat al gehad en blijkt de grenzen ervan iets beter in te schatten. Den drank is den Duvel, ook hier, en wat met de stieren...?
Die mogen, telkens uit een andere stal, één dag komen meedoen: 's morgens 2 à 3 minuten in een dolle ren van zo'n 800 meter door de oude stad, en dan wachten om vanaf 18.30u één voor één de arena in te gaan en er een klein kwartier later dood uitgehaald te worden. Traditie: tauromachia !!!

Polo kampeert, en kamperen in de buurt van Pamplona kan je alleen op Ezcabar. Hier is bij momenten van beschaving geen sprake meer: ladderzatte Ieren, straalbezopen Aussie's en last but not least permanent op de rand van delirium tremens verkerende Nieuw-Zeelanders bevolken meer dan de helft van de camping. Voeg daarbij nog een lading Basken uit de Franse Pyreneeën en een stel over-enthousiaste Spanjaarden die hun 24/24 enkel rond de middag onderbreken om hun roes uit te slapen en vanaf 5 uur de kampplaats alweer op stelten zetten tot ze rond middernacht weer de stad induiken... Nu snap ik ook waarom "boxeur Crets" Firmin heet met zijn voornaam: gekker kan niet!
We hebben het erbij genomen, en we hebben het overleefd !!
Meer zelfs: tussendoor hebben we in de buurt de geboorteplaats van Franciscus van Xavier bezocht. Hij zou later bekend worden als Fr. Xaverius, wiens ordegenoten in Borgerhout het Xaverius-college oprichtten en nu onder de naam OXACO allerlei sportcompetities onveilig maken in Antwerpen en wijde omgeving.
Vlakbij gingen we in het Monasterio de Leyre de Gregoriaanse Vespers van de plaatselijke Benedictijnen beluisteren. 45 minuten bezinning midden een danteske Ferminiaanse driedaagse.

Exit Pamplona: via Burgos naar Leon
Het weer lijkt de goede kant op te gaan. In Burgos lezen we al 26 tot 29 graden op de digitale borden. We weten er zo stilaan onze weg en maken een tussenstop om eens lekkere tapas te eten in La Amarilla. Van dan af is het echt zomer geworden: richting Leon overspant een trillend blauwe lucht de autoweg. Slechts hier en daar is een verdwaald wolkje te bespeuren.
De camping-histories bespaar ik jullie, behalve de mededeling dan dat we nu echt rustig zitten als enige buitenlanders tussen de Spanjaarden.
Over de bezoeken aan Leon en Astorga bericht ik jullie later.
Foto's komen later tussen de teksten ...
Marco gaat eten in Astorga ...
Bon provecho !

Marco Polo

Relatieve rust ...

Marco Polo ....
kan Uw oproep niet beantwoorden wegens "op vakantie".
U kunt na de "biep" Uw gegevens achterlaten of een bericht intikken via de "comments" onderaan dit artikel. Indien mogelijk zend ik U dan wat nieuws over onze trip naar zonniger(?) oorden.
Wie blijkbaar erg geniet van Zijn Pauselijk Emeritaat is ons aller Aloysius Primus. Om niet geheel duidelijke, maar mij evenmin onbekende redenen ontving ik vandaag volgend bericht van Zijne Heiligheid:

Beste Vrienden,
Zo af en toe krijg ik via e-mail geestigheden binnen, waarvan ik dan de beste verder doormail. Sommige van die berichten zijn een beetje gewaagd, andere pikant, soms een beetje laag bij de grond, maar mijn enige bedoeling was om jullie er mee te laten lachen om je triestig bestaan een beetje op te fleuren. Helaas zijn er, bij wie die jokes in het verkeerde keelgat zijn geschoten, en men verwijt me daarom racisme, sexisme, of zelfs platte boertigheid. Dat was uiteraard mijn bedoeling niet, en aan diegenen die er aanstoot aan genomen hebben bied ik mijn welgemeende verontschuldigingen aan. Daarom heb ik dus besloten om voortaan enkel mails door te sturen met een hoog cultureel gehalte mbt kunst, natuur, architectuur, milieubehoud of enig ander onderwerp dat de Westerse beschaving enigszins in het licht stelt.
Hieronder dus de beroemde "Pont Neuf" in Toulouse: de werkzaamheden werden aangevat in de 16° eeuw, en beëindigd in het midden van de 17° eeuw. De brug werd uiteindelijk ingehuldigd door Louis XIV op 19 oktober 1659.

't Is tijd om mij te ontspannen en mezelf en U waarde lezer(es) wat rust te gunnen: voor we het weten zitten ook wij een brug te ver .... en tot wat zoiets kan leiden weten ze in Arnhem maar al te goed.
Ajuu !
Levet scone ende vroom..
en pluk op tijd een bloemeke !!!

Marco Polo

Terreur ...

Blijkbaar moet een mens ermee leren leven dat in onze maatschappij steeds meer daden van terreur worden gepleegd.

We denken daarbij meestal aan bomaanslagen, kidnapping of andere vormen van geweld die de samenleving of groepen ervan onder druk zetten. Al-Qaeda, ETA en IRA zijn of waren de meest geciteerde groeperingen in deze context.

Toch vind ik de acties van vliegveldpersoneel en daaraan verbonden beroepen al niet veel beter: op het moment dat massa's mensen na een jaar noeste arbeid eindelijk op vakantie kunnen vertrekken leggen die dames en heren een terminal plat, houden ze een stiptheidsactie bij de controles of legt het horaca-personeel er het bijltje bij neer. Daar sta je dan ... (foto 3)

En wat te zeggen van de wegterreur die onder het mom van tijdsdruk en "in time delivery" door de truckers wordt gevoerd: de ongevallen met vrachtwagen zijn haast niet meer bij te houden.
Tijdens de voorbije week werden weer enkele Belgische records neergehaald wat betreft de langste file in kilometers, de langstdurende wegblokkade met stilstaand verkeer als gevolg van een door te hoge snelheid gemiste bocht en de snelst opeenvolgende verliezen van lading binnen eenzelfde autostrade-segment...

Om de lijst van terroristische evenementen rond te maken richt ik nu mijn blik ten hemel en vraag mij af wat de weergoden in 2007 van plan zijn. Gisteren leek het wel of er een hectarengrote douchekop boven de polder hing, met water uit duizenden gaatjes. Ook in Wimbledon weten ze wat regen is ...

Ik laat de party-tent maar staan: misschien kunnen de thuisblijvers af en toe genieten van een beschutte BBQ-avond en dan zullen we zelf na onze vakantie-trip direct tot de feest-orde van de dag overgaan !

Marco Polo

Lucky Bonnie !

Prosit Bonnie !
80 geworden !!
Proficiat !!!

We hebben een schitterende dag achter de rug: een gezellige namiddag met volksspelen waar iedereen bij betrokken was en zich prima ammuseerde, een eetfestijn waar Breughel jaloers op zou geweest zijn en een heerlijke avond bijbabbelen en drinken ...
Het zit verDuveld in de familie !
De Bonnie genoot met volle teugen en zorgde voor hét kippevel-moment van de dag toen ze, terwijl den Bompa notabene een herstelslaapje inlaste, iedereen bedankte en daarbij een 62 jaar oud liefdesbriefje voorlas dat ze bij haar 18° verjaardag gekregen had van ... den Bompa.
Jong en oud pinkte een traan weg en slikte een hapklare brok door.
We wensen je nog veel gelukkige en gezonde jaren!

Volledig gratis kregen we een meteorologisch schitterende dag voorgeschoteld. Het kon niet beter : we waren op zowat alles voorbereid, hadden een party-tent en shelter klaargezet, in laatste instantie zelfs de windschermen bevestigd .... en dan kwam de zon, ging de wind liggen, kregen we zacht zomerse temperaturen en kon het feest beginnen.
Perfecte timing..

Dat vonden ook de 3 tenors: Tim, Bram & Peter ...

... en alle andere feestvierders.
Vandaag werd er opgeruimd, en morgen is er "Part Two" in Berchem voor de oude "vrienden van toen" en de goede "kennissen van nu" met de kinderen in de keuken en aan het fornuis.
We gaan ons best doen ...
Zou daarna toch de tijd komen om op vakantie te vertrekken?
Ik laat het jullie bijtijds weten.

Marco Polo