Red alert ...

Je zal het maar meemaken: gebruikmaken van de Kanaaltunnel en het openbaar internationaal vervoer om het geklooi van de vrachtwagens op onze autostrades te ontlopen en midden in de "Chunnel" .... Groot alarm: brand !!! En ongelooflijk maar waar: weer zit het probleem bij een vrachtwagen!

Gaat die camionmaffia dan nooit ten einde raken?
Voor je het weet ben je gegijzeld in het verkeer, en dat al lang niet meer alleen op de Périphérique de Paris, de buitenring om Brussel of de "1/2"Ring van Antwerpen...

Sinds mijn vorig bericht hebben we weer een jarige in ons midden gehad: Anke vierde haar 29ste in Griekenland. De pandoering die de Belgian Cats tegen het Griekse team opliep moet ze zeker niet persoonlijk nemen, het paars-blauwe rechteroog echter wel!
Nu direct met een frisse geest naar Salamanca, en op naar een goed seizoen ...!!!

Op diezelfde dag heb ik samen met m'n zoon & kleinzoons een rondje "olifanten kijken" gedaan in 't Stad. Zeg nu zelf...


Tenslotte is het de hoogste tijd dat ik Zijne Eminente Pauselijkheid Aloysius Primus even aanpor en op de hoogte breng van het feit dat wij morgen, 15 september, van Hem weer een knaller van een blogbijdrage verwachten. Hier is minstens een "red alert" van toepassing. Het is, net als ieder jaar, 3 maanden geleden dat wij ons nog konden verlustigen aan en vermijen in het lezen van zijn episcopale blog-encycliek. We zijn er zeker van dat het weer de moeite waard zal zijn en kijken er, al dan niet gebrild, naar uit!!

Marco Polo

911

Het begon toen als een doodgewone dag, maar daarna zou het nooit meer hetzelfde zijn. Hoe ging het ook alweer?
In 2001 vlogen er twee in het New Yorkse World Trade Center: netjes verdeeld in elke toren één.
Aan wat toen gebeurde en daarna kwam worden we sindsdien elk jaar herinnerd middels reportages, nieuwe films, documentaires en noem maar op. Ook wat ze eigenlijk niet zo graag horen wordt de politieke leiders rond deze tijd jaarlijks onder de neus gewreven: de felle en opgeklopte reactie die volgde, de jacht op de ongrijpbare Osama en de zogezegde massavernietigingswapens
die uiteindelijk een mooie cammouflage waren voor de strijd om olie in het Midden-Oosten.

Sinds enkele jaren maak ik van de gelegenheid gebruik om er op deze dag zelf eens goed in te vliegen. De manier waarop en de branche waarin speelt eigenlijk geen rol, als ik mij maar eens goed kan laten gaan. Om eerlijk te zijn ben ik mijn vorige acties al vergeten, maar daarom niet getreurd. Ik heb dit jaar "911" uitgekozen om onder een stralende zon kennis te maken met de
70 individuen die de Antwerp Elephant Parade 2008 vormen.
Fiets op en fiets af, foto's maken en verder peddelen in een zwoele nazomeratmosfeer. Het werden dus heliotrope opnamen en weergaven die nu aan een zware selectie worden onderworpen: laat ik kleuren of materiaal primeren of zoek ik het eerder in het verhaal of de boodschap die hen op het lijf geschreven werd?
Is het de lichtinval, de positie of de lokatie die nog een extra duit in het selectiezakje kan doen, of laat ik mij leiden door een allesomvattend en vrij opwellend "buikgevoel"?
Bij dat laatste kan ik mij wel een en ander voorstellen na mijn bezoek aan de Körperwelten gisteren in de Kelders van Cureghem.

Voor vandaag is dit mijn eerste keuze:
ik ga voor de kleur én het materiaal en misschien ook wel voor de dubbele bodem van "olifant op olifant"...

ELECTRA van Frank Van Herck staat op de Napoleonkaai,
aan de boorden van het Willemsdok.

Marco Polo

Lijven in schijven...

'k Heb vandaag een deel van m'n vrije tijd gevuld met een rit naar den abattoir van Anderlecht. Neen, niet in opdracht van Gaia maar om een bezoek te brengen aan de tentoonstelling van Körperwelten 4. U weet wel, die expositie van dr Gunther von Hagens, de meester der plastinatie.

Het was zeker de moeite: kijkt U zelf!

Het Brusselse stadsverkeer met zijn verwarrende aanwijzingen, omleidingen en lokaal ontbreken van enige richtingaanwijzer naar "De Ring" heb ik er dan maar bijgenomen...

Terwijl de Rode Duivels vandaag in Turkije een punt uit de Bengaalse brand sleepten en de Belgian Lions Oekraïne versloegen, liepen de Belgian Cats in Servië op het einde van de match tegen de reboundlamp...

Marco Polo

Rechten en plichten...

Vorige donderdag zag het er even naar uit dat de drukte voorbij was en ik mij met recht en rede zou kunnen klaarmaken om te gaan genieten van wat geordende vrije tijd waarin ik mij dan met ijvere regelmaat en groot plezier aan het bloggen kon wijden.
Voor de zoveelste keer fout!
Wie mét mij dacht dat het installatieverhaal achter de rug was had het even mis en fout gedacht als ikzelf: donderdagavond leek er geen vuiltje aan de lucht, maar vrijdagochtend was de virtuele informatica-hemel boven de Graspolderlaan nog grijzer dan het natuurlijke zwerk. Héél traag opstarten. Programma's die niet reageren, opstarten in veilige modus en systeem-herstellingen uitvoeren ... het mocht allemaal niet baten. Dan roept de plicht en bel ik de hotline van Medion: het duurt een eeuwigheid voor je binnenraakt en nog eens zo lang voor je via de call-girl bij de technische dienst belandt. Vanaf dat moment ging het razend snel: "Gooi Bullguard 7 uit je programmalijst en installeer een andere virusscanner!" Alstublieft. Dankuwel !

Eens dat opgeruimd ben ik maar doorgegaan: mijn bureau moest dringend ontdaan worden van een massa papieren, boeken, dvd's, rekeningen -al dan niet betaald-, gebruikte thee- en koffietassen, lege wijnglazen... Het was me daar een boel. En wederom roept de plicht: met de grove borstel er doorheen, en zie het resultaat...

Tussendoor moet ik mij in allerlei bochten wringen om mijn heropgepikte homeo-ritueel vast te houden: na de maandenlange onderbreking doet het niet alleen deugd om weer actief te zijn en wat aan de conditie te werken, het geeft mij ook weer de kans om in het filmarsenaal te duiken. Daar heb ik recht op, vind ik...

Mijn eerste periode ben ik doorgekomen met Monsignor Renard: een schitterende mini-serie met John Thaw in de hoofdrol. Prima verhaal, goed gebracht en perfect ingedeeld voor een heropstartend homeo-fanaat.

Voor het nageslacht en mezelf in latere en wellicht minder heldere momenten wil ik hier ook herinneren aan en melding maken van het feit dat Kim Gevaert vorige vrijdag de spikes aan de wilgen heeft gehangen: met een knappe overwinning op de 100 m tijdens de Memorial Ivo Van Damme heeft ze een punt gezet achter haar atletiekcarrière.
Ik sluit mij aan bij al die anderen: Proficiat!!! en bedankt voor alle mooie momenten, Kim. En nu maar kindjes maken, want daar was het hem toch om te doen hé!?
Da's jouw goed recht!

Nonkel Fons van zijn kant weet echter niet van ophouden: hij en Gilbert hebben Santiago de Compostella al bereikt en wederom verlaten om hun stappen te richten naar Fisterra, het einde van de Westerse wereld. Nu ja, hij laat natuurlijk het "kindjes maken" aan de jongeren en heeft zo zelf alle tijd om zijn kilometers te blijven afmalen. Proficiat Nonkel !!!

Dat er op de Gordel 20.000 deelnemers minder waren dan vorig jaar zal niet alleen aan 't weer te wijten zijn. Een terugval van 25%: als tevreden klanten terugkeren en tevreden deelnemers dat ook doen, dan moeten de organisatoren, en bij uitbreiding de Vlaamse politici die achter dit initiatief staan zich vragen gaan stellen.
Wat Leterme betreft: die z'n terugval in voorkeurstemmen zal in 2009 nog veel meer dan 25% bedragen.
Hij heeft het recht om baas te willen spelen... maar ook de plicht om het goed te doen, of dat alleszins te proberen !

Marco Polo

Oef ...

En ik die dacht dat met het begin van het nieuwe schooljaar ook rust en regelmaat in mijn dagelijks leven zouden weerkeren!!
Fout gedacht. We zijn vier dagen ver en ik ben nog geen minuut "gerust" geweest. De aanpassing op school is vrij goed verlopen en de lessen zijn in 80% van de gevallen een meevaller geweest. Enkele figuren in de laatste sessie meenden het vandaag op hun manier te kunnen doen en dachten het lesgebeuren te kunnen verknallen en de groepssfeer te verpesten.
Ook fout gedacht: It will be my way or the highway !
Volgende week sturen we dat bij en daarna moet het lukken.
Hadden we voor die klas gisterennamiddag wat extra tijd uitgetrokken bij de gegevensoverdrachten ... en was het bij mij net nog een ander "kieken" dat het vuur aan de lont stak.
Zo zie je maar: het blijft een boeiende job, want telkens sta je voor nieuwe uitdagingen en verrassingen.

De Belgian Cats zorgden gisteravond dan weer voor die andere verrassing. Na de winst tegen Servië had ik goede hoop op een prima prestatie tegen Griekenland. Het tegendeel was echter waar: op 4 minuten van het einde stond er een 22-punten achterstand op het bord en ik vreesde al voor een dertiger.De dames dreigden zowaar met de billen bloot te gaan tegen de dochters van Troje. Gelukkig (!?) herpakten zij zich nog even en werd de schade beperkt. Verlies was er wel: 66 - 77. Zaterdag rijden we dan voor de derde keer in een week de 300 km heen en weer naar Luik: uitkijken wat de return tegen Bulgarije brengt.

Tussendoor werd ik geconsulteerd vanuit Amsterdam in verband met de mogelijke opdruk voor de trainingspakken van de sportleraren op de OSB. Ik ben benieuwd wat het gaat worden en of mijn voorkeur het haalt?

De rest van de tijd is in de installatie, de re-installatie, het systeemwerkherstel (28 keer) en het aan de klap houden of terug krijgen van de nieuwe computer gekropen, en een uurtje geleden draaide hij eindelijk weer min of meer zoals het moet.
Oef... !!!

Marco Polo

Op uw plaatsen... Klaar... ?! Start !!

Zo moet het in het hoofd van ruim 1 miljoen kinderen en enkele tienduizenden leerkrachten geklonken hebben vanmorgen.
Het schooljaar 2008-2009 begint en iedereen zal het geweten hebben. De wekkerradio spuit meteen de traditionele 1 september-nieuwsitems over verminderde werkingsmiddelen, gelimiteerde schoolrekeningen, gebrek aan een of andere competentie en noem maar op. Deze keer klopt men niet op het nageltje van de slechte algemene conditie van onze jongeren, maar moet het belabberde peil van de algemene kennis het ontgelden. En kijk, onmiddellijk meent "men" de verlaging van de schoolfacturen te kunnen realiseren door het schoolzwemmen af te schaffen of te beknotten. Mooi zo. Voor Londen 2012 zal dat niet veel verschil maken, maar tegen 2020, dat andere heilige project van onze Vlaamse politieke kaste, zal er niet één landgenoot in een Olympisch zwembad duiken, laat staan een halve of een hele finale halen.
Het zal meer gaan lijken op een gezellig bokaal-onderonsje
"Van den Broucke - Anciaux", en ondertussen elkaar maar toebrubbelen dat "we goed bezig zijn"!

Maar genoeg geprutteld en gerouspeteerd:
Op uw plaatsen... Klaar...?! Start !!
En daar gaan ze ...
Marco Polo van zijn kant heeft deze keer de blitzstart gemist wegens voorlopig géén opdracht op maandag.
Ooit had ik er in de gegeven situatie misschien absoluut bij willen zijn, maar deze keer leek het meer op het gekende verhaal van de jonge stier en zijn geprepensioneerde soortgenoot.

Een jonge en een oude stier staan rustig te grazen op een groene helling. Dan horen zij een dof gerommel op de prairie aan de andere kant van de heuvel. Het wordt steeds luider.
"Ga eens kijken wat er gebeurt", zegt de oude stier.
De jonge trekt naar boven, neemt een kijkje over de rand en roept meteen dat de andere ook maar moet komen.
"Kijk daar: een kudde van wel 1000 koeien!! Kom snel, we sprinten naar beneden en we knippen er een paar!" hijgt de junior.
"Rustig maar", weerlegt de ouwe:"We slenteren naar beneden en dan knippen we ze allemaal!"
Het schooljaar is nog lang genoeg, ik kom wel aan de bak ... Hoewel: zoals steeds zal ook nu de tijd weer vliegen en in de gegeven post-prostataire omstandigheden is er van enig knippen voorlopig hoegenaamd nog geen sprake.
Hoe dan ook, ik ga er morgen aan beginnen zonder startblokken. Die heb ik bij het vertrek van m'n marathons ook nooit gebruikt...

Marco Polo

't Zit er weer op ...

We hebben het weer gehad, onze jaarlijkse portie zomervakantie. Voor mij natuurlijk maar een "halve" sinds ik een jaar geleden mijn beroepsactiviteit op het PITO naar 50% heb teruggeschroefd. Toch heb ik mijn best gedaan om er voor de volle 100% van te genieten. Als ze dat lezen in Brussel word ik er misschien ook "vol" voor betaald: in Belgikistan weet men nooit !!
Maar kom, ernstig nu: de 2 vakantiemaanden zijn volledig opgebruikt, de Olympische Spelen uitgekeken, de feestjes, BBQ's en uitstappen achter de rug, de Belgian Cats zijn er terug aan begonnen, nonkel Fons is weer op stap naar Santiago en deze week beginnen wij er in ons geliefd instituut ook weer aan.
't Zal deugd doen: weer die regelmaat, die controle, dat gebalanceerde en tot in de puntjes toe geprogrammeerde lerarenleven op het ritme van de "schoolbel".
Hoewel, voor we het goed en wel beseffen zit er weer een sportdag aan te komen, proberen we de uren zo te regelen dat er veel kan gereisd en gecitytript worden en kijken we al uit naar de eerstvolgende Lerarendag van de gelijknamige "-kaart"organisatie. Da's tot hiertoe steeds de moeite waard geweest, dus daar blijven we ook dit jaar voor gaan.

Van deze gelegenheid maak ik graag gebruik om ons aller Pauselijke Hoogheid Aloysius Primus uit zijn zomerslaap te wekken, en hem eraan te herinneren dat ook in september
de 15° weer vlak na de 14° zal komen, en dus ...
En als afsluiter: op dit eigenste ogenblik neemt een warme wind boven de polder stilaan maar gestaag toe in kracht en snelheid en verdrijft de resten van een klimatologisch hoogstaand weekend. 't Was de kers op de taart van een matige augustusmaand, maar genoten hebben we ervan !!!
Voor wie nog naar Italië wil, en niet vertrouwd is met Signore Spaghetti als reisinformant, heb ik een ander contactpersoon in de aanbieding ...

En als U deze tip van mij niet vertrouwt zal de heer Bodart zijn compaan alsnog warm bij U aanbevelen!!
Gelieve in dat geval met vervalste pasmunt te betalen.

Marco Polo

Een gewichtig verhaal ...

Hilde VS, den Barre, Waco Jacko, tante Rita, Ramses Shaffy ...
Deze vijf en nog vele anderen wens ik vandaag een gelukkige verjaardag. Zou een héél straf ploegske zijn denk ik, als die eens samen moesten optreden !!

Verder beperk ik er mij vandaag toe U mede te delen dat er in Antwerpen op
de Plaasj een potvis is aangespoeld. Hij ligt er echt! Maar is hij ook echt??
Om dat te weten moet U zelf gaan kijken en snuiven op Linkeroever.

In geval van onzekerheid zullen de mensen van NSWA U graag uit Uw vertwijfelig helpen.
Ikzelf stond ervan te kijken en heb mijn bovenste beste best gedaan om enkele waarheidsgetrouwe prenten te schieten.



Nu we toch op 't strand zijn en met het nieuwe schooljaar in zicht: wat dachten jullie van deze spreuk??

Voor leerkrachten Nederlands een mooie, zij het gewaagde educatieve opener van een leerrijk en boeiend jaarprogramma. Voor alle anderen die in het onderwijs tewerkgesteld zijn kan het doorgaan als een "vakoverschrijdende eindterm"...

Marco Polo

Goed begonnen, goed bezig... of net niet ??

Gisteren was het de inloopdag op PITO: 's morgens hebben we gedelibereerd over de resultaten van de uitgestelde proeven voor diegenen die het in juni niet geklaard hadden. 's Namiddags werden we als vanouds vergast op de openingsrede van het directiekorps (onze gestelde lichamen zeker ?) bij aanvang van het nieuwe schooljaar. Ik wil noch bij het ene (o.w.v. het beroeps- geheim), noch bij het andere (o.w.v. het recht op privacy) te lang blijven stilstaan en mij beperken tot het louter vermelden van wat gebeurde.
Meer ingrijpend was voor mij het feit dat wij, Chantal, Noël en
Uw dienaar, 's middags, voor de collegiale lunch in De Neus en tussen de twee hoger aangehaalde evenementen door, snel beslisten om over te gaan tot de aanschaf van een nieuwe PC. Kwestie van het nieuwe schooljaar met geslepen wapens te kunnen aanvatten. Het was indrukwekkend hoe Noël de zwaar geladen Aldi-kar naar buiten reed: 3 x een PC MEDION AKOYA® MD8394 (hoewel op de doos sprake is van een E5310 D ...???) en één beeldscherm "om te proberen"!

Wat ik mij daarmee op de hals heb gehaald bleek pas vandaag:
na de Pito-receptie met "jong & oud", na de mosselen met friet die er ondanks mijn latere thuiskomst toch nog waren, na de net niet gewonnen wedstrijd van de Belgian Cats in Bulgarije en de op het nippertje verloren terugmatch en dus uitschakeling van Standard Luik tegen & door Liverpool ... ging Niekol haar eerste optreden afwerken op school, en ben ik aan de installatie van hààr nieuwe computer begonnen. Ik bespaar U de details, maar het is een hectisch heen & weer, op & af, vooruit & achteruit geworden met een paar opportunistisch snelle beslissingen en acties, die mij daarna het veelvoud aan tijd kostten om de aangerichte schade weer goed te maken, maar ... : het blijft boeiend en leerrijk, hoewel ik het tegen de volgende keer waarschijnlijk weer allemaal zal vergeten zijn. Who cares...??
Begonnen zijn we dus, maar hoe ...
Ondertussen stapelen de briefjes met "Do's & Don'ts" zich op rondom mij: niet te doen !!! Het moet allemaal nog beginnen, en ik denk dat ik al toe ben aan een korte break.
Vanmorgen geboekt: een weekend Salamanca om daar de topper tegen Valencia mee te maken. Ryanair geeft er weer een lap op: heen en terug voor € 77,98 (2 personen: vluchten, luchthaventaksen en kosten voor creditcard inbegrepen ... wel online boeken en inchecken en alleen handbagage). Superaanbiedingen op Ryanair.com voor de snelle beslissers: boek voor 31 augustus!

Onderstaande heren waren iets trager in hun beslissingen, maar gezien hun toestand op de Oesjmacharafeesten mag ons dit absoluut niet verwonderen, integendeel ...
Ondanks alles waren zij héél goed bezig !!!

Marco Polo

Komen en gaan...

Terwijl "onze" Olympische atleten aankomen op Zaventem ...

... rijd ik "ons" Anke naar diezelfde luchthaven, waar ze een paar uur later vertrekt met de Belgian Cats voor hun eerste opdracht in de nieuwe kwalificatieronde voor het EK 2009.

Eerst in Bulgarije en dan drie keer op rij thuis: Servië, Griekenland en weer Bulgarije. Als ze deze "vier op een rij" kunnen winnen is de buit binnen. Maar laat ons geen huiden verkopen, noch beren schieten voor het geweer geladen is.
Er zal straf moeten gespeeld worden, zoveel is zeker.
Dus, jongens en meisjes: DUIMEN maar weer !!!

En wie weet, na een heel lang verhaal: afspraak in Londen?!
Zij mogen de lat hoog leggen ...

Of zoals Anke op haar Live Messenger-adres stelt:
Always set the trail, never follow the path !!!

Marco Polo

De draad oppikken...

... dat was ik van plan na weeral een stille periode op deze blog.
Er was een midweek met de kleinkinderen in Sunparks De Haan en aansluitend een Oesjmachara-weekend in Eksaarde.
Door dat drukke programma kwam er van Olympisch tv-kijken niet veel meer in huis, en van bloggen nog minder.
Gelukkig was er even tijd voor gouden Tia, zag ik de herhaling van de zilveren 4 x 100 die de meisjes aan Kim offreerden als afscheidgeschenk en hoorde een prachtig verhaal over de 4 x 400 bij de mannen, die op 350 meter van de aankomst ook nog in zilveren positie liepen...
Over dit alles zou ik het hier uitgebreid hebben vanavond, maar ...
Als het noodlot aanklopt bij de vrienden van je kinderen en bij de kinderen van je vrienden, en daar telkens een jong leven aantast en in gevaar brengt, dan moet het bloggen maar even wijken.
Nu zijn mijn gedachten niet bij teksten en foto's te houden, maar gaan ze naar Dimi, Noemi, Yolande & Herman, Lies, Matty,
Katie & Eli... mensen die mij na aan het hart liggen en die geraakt worden in wat hun het liefste is: het leven en welzijn van hun (klein)dochtertjes, Antje en Babbe.

We zien wel wat morgen brengt...

Marco Polo

Potverdekke... !!!

John Makin, alias Mister John, kwam zo'n 30 jaar geleden als Brits burger naar België om te werken in een bouwbedrijf.
Na 20 jaar hard labeur greep hij in 1998 terug naar zijn grote liefde: de muziek. Met "Potverdekke, it's great to be a Belgian"
uitte hij zijn liefde en waardering voor zijn nieuwe vaderland, maar schopte tegelijkertijd de Belg een geweten.
"Potverdekke" is een nogal chauvinistisch en grappig karnavalliedje over hoe geweldig het wel is om inwoner van dit kleine koninkrijkje te zijn. Voor het overgrote deel kan ik de man gelijk geven en vind ik het leven in Belgikistan best te pruimen, hoewel ... veel redenen om er "proud" op te zijn zie ik niet meteen.
Af en toe, om juist te zijn de laatste 2 weken van elke klassieke Olympiade, de periode van vier jaar die een tijdspanne tussen 2 Olympische Spelen overbrugt, zou ik ... ik noem maar wat... Hollander willen zijn !!!
Tijdens de Olympische Spelen merk je pas echt tot wat onze Noorderburen uit het kille kikkerland allemaal in staat zijn: ze leveren knappe prestaties, zorgen daarbij voor goede commentaar en leuke uitzendingen en houden de boel boeiend en gezellig.

Vandaag was trouwens de hele dag "oranje" gekleurd en zapte men op NOS-Studio Sport & Olympia van de ene Nederlandse topprestatie naar de andere Hollandse medaille.
Als er dan eens een minder resultaat volgt wordt dat er met een kritische glimlach bijgenomen.
Waarom kan dat niet bij ons, potverdekke...!?

Marco Polo

Ook de moeite ... !!!

Marco Polo

Bolt bolt uit : 9"69 ! ! !

No comment ! ! !

Marco Polo

Olympische Moederkesdag...

"Dag 8" in Hoboken: na de eerste week OS in Beijing beleef ik mijn meest Olympische ochtend van 2008. Bij een licht ontbijt en enkele tassen sterke koffie werk ik mij door een samenvatting met zwemmen, judo, roeien, wildwaterkajak, beachvolleybal, tennis, turnen en jawel: de eerste beelden van de atletiekcompetitie.
Volgens Yvan Sonck gaan de Spelen vandaag écht van start.
Voor mij niet gelaten, want hoe verder we vorderen hoe Olympischer mijn ingesteldheid:
deelnemen is belangrijker dan winnen
(Baron de Coubertin)
en ... kijken is belangrijker dan deelnemen
(Marco Polo).

Gisteren zijn ze in Peking zowat weggespoeld. Gevolg: veel competities stilgelegd en wedstrijden uitgesteld.
Het was waarschijnlijk een uitloper van de Belgische bui die
daags voordien mijn uitzicht vertroebeld had...

Terwijl de parapluverkopers in Peking gouden zaken deden straalde hier echter alweer de zon en kon de verzopen Polder beginnen opdrogen. Geen paniek dus, en steeds terugvallen op oude gezegden en volkswijsheden: na regen komt zonneschijn

Dat denkt ook onze Homo Politicus Alcoholicus...

Speciaal voor hem: nen Duvel van 't Vat !!!

Marco Polo

Geen tijd !!

Inderdaad: ik heb het zwaar onderschat!
Al loop ik op mijn laatste sportleraarsbenen en houd ik het coachen voor bekeken, toch kan ik tijdens deze Olympische Spelen geen weerstand bieden aan de drang om het sportgebeuren op TV te volgen. Soms was ik er al vroeg bij, maar dan blijkt dat je op onze vaderlandse zender een hele dag herhalingen van de nachtelijke esbattementen krijgt voorgeschoteld en kan ik mij de weelde veroorloven om pas rond 8 uur op te staan.
Tot in de late uurtjes is het dan al sport wat de klok slaat.
Zwaar minpunt is de presentatie door Catherine Van Eylen van het Olympisch Ochtendjournaal op één.

Hoewel zij al enkele jaren "sportanker" is voor de VRT maakt ze op mij weinig indruk en absoluut geen vorderingen: ze heeft een uitstraling en gedrevenheid die mij doen denken aan het stemmetje dat vele jaren geleden na het radionieuws de waterstanden en de opgehaalde schotbalkjes afratelde en ons aansluitend op de hoogte hield van de dagprijzen op de groente- & fruitveilingen. Adembenemend...
Gelukkig werkt de afstandbediening nog prima en kan ik om 7.15u en 8.15u wergzappen naar een van de andere zenders die de Spelen op hun programma hebben staan: Deutsche Gründlichkeit op ZDF, topreportages op BBC, flamboyante commentaren op A2 en enthousiasme en diepgang in de Nederlandse commentaar, interviews en overzichten op NOS.
Al die landen hebben natuurlijk iets te vertellen over winnaars, topprestaties en medailles. Is het bij gebrek daaraan dat de Vlaamse commentatoren hun taak beschouwen als een verplicht nummer en zich blijkbaar ook niet echt hebben voorbereid als het over een sport gaat die niet de hunne is (voetbal, wielrennen). Bart Schols is er na een beroerde start als ochtendpresentator een beetje aan 't doorkomen. Mogelijks onder druk van Karl Van Nieuwkerke, die wél vanaf de eerste dag zijn job "au sérieux" nam en met respect voor de sporter en de supporter presenteert.
Dat laatste kan zeker niet gezegd worden van betweter-blaaskaak Frank Raes: zelfverklaard pauselijk sportintellect.
Die zou beter zelf kijken naar NOS Studio Sportzomer, waar
Mart Smeets nog maar eens laat zien hoe het ook kan!

Voor deze twee heb ik wél altijd tijd !!!

Marco Polo

4-jaarlijkse "overload" ....

Ze zijn inderdaad al enkele dagen bezig die Olympische Spelen.
Een mens kan er niet onderuit: kranten, tijdschriften, radio, tv, internet ... altijd en bijna overal gaat het over de Spelen.
Mijn bioritme was vanaf de eerste dag aangepast, of noem het "aangetast"! Waar ik anders al niet echt een langslaper ben, zijn het nu helemaal korte en onregelmatige nachten geworden.
Het lijkt wel of er een sportwekker in m'n hoofd zit.
Het maakt geen verschil of er nu om 5 uur in de ochtend al met de fiets wordt gereden in het Verre Oosten, of dat ze om 4 uur op hun mooie derrière in het strandzand duiken, of er een onvermijdelijk wereldrecord gezwommen wordt in de Water Cube of dat de paarden aan het dansen gaan: elke sport heeft z'n eigen beleving en iedereen die ginder bezig is wil het beste van zichzelf geven.
Ik dus ook: vroeg uit de veren, groot glas fruitsap en ondertussen al een pot straffe koffie zetten voor de rest van de voormiddag. Voor resultaten en medaillestanden moet U elders zijn, bij mij gaat het enkel om wat indrukken, randbemerkingen, losse flarden en misschien een blijk van be-/ver-wondering...

Heel dat Olympisch menu verorber ik met de glimlach.
Als toetje trekken we van het ene feestje naar de andere BBQ, wissel ik een foutieve PC-aankoop af met een gelukkig vrijwel kosteloze herstelling van een lichtcircuit, sluit ik -al dan niet succesvol- wat extra hardware aan op mijn PC, gaan we voor een auto-onderhoud en daaropvolgend een hopelijk probleemloze controle en probeer ik weer wat lijn te krijgen in m'n homeo-activiteiten. Dat laatste stelt voorlopig nog niet veel voor: het was van voor 15 mei geleden dat ik nog een inspanning -die naam waardig- geleverd had en dus begin ik terug van nul.
Af en toe is het hier dus meer dan een drukke bedoening,
maar eens om de 4 jaar...

Marco Polo

08.08.08

Zij lacht
Weet wat hij verwacht
Hij lacht
Had het nooit gedacht
En toen kwam ónverwacht
De nacht !!!

Diezelfde nacht en ontij hadden er bijna voor gezorgd dat ik deze publicatie op een achteloze wijze was vergeten en in verdacht geachte omstandigheden aan een achtenswaardige datum was voorgijgegaan. Ongeacht de pracht en praal die op dit moment zelve de macht grijpt in het verre Beijing zou het verdacht veel hebben van een gebrek aan aandacht voor zij die de overdracht van de sportieve macht de wacht hebben aan gezegd.
Een niet te veronachtzamen dwang placht mijn gedachten niet geheel onverwacht in een aandachtsspiraal van "wacht eens even..." te storten, wat op zijn zachtst uitgedrukt een onverdacht prachtig schrijfsel heeft opgeleverd.
Dries mag tevreden zijn...

Vannacht beginnen we eraan.
Alles en iedereen opzij voor de hoogmis van de competitiesport: de Olympische Spelen 2008 in Beijing, China.

P.S Ten uitzonderlijken titel geef ik hieronder een aan deze dag aangepaste versie van het eerder verschenen artikel...

NULACHT.NULACHT.NULACHT

Zij l8
Weet wat hij verw8
Hij l8
Had het nooit ged8
En toen kwam onverw8
De n8 !!!

Diezelfde n8 en ontij hadden er bijna voor gezorgd dat ik deze publicatie op een 8eloze wijze was vergeten en in verd8 ge8e omstandigheden aan een 8enswaardige datum was voorgijgegaan. Onge8 de pr8 en praal die op dit moment zelve de m8 grijpt in het verre Beijing zou het verd8 veel hebben van een gebrek aan aand8 voor zij die de overdr8 van de sportieve m8 de w8 hebben aan gezegd.
Een niet te veron8zamen dwang pl8 mijn ged8en niet geheel onverw8 in een aandachtsspiraal van "w8 eens even..." te storten, wat op zijn z8st uitgedrukt een onverd8 pr8ig schrijfsel heeft opgeleverd.
Dries mag tevreden zijn...

Vann8 beginnen we eraan.
Alles en iedereen opzij voor de hoogmis van de competitiesport: de Olympische Spelen 2008 in Beijing, China.

Marco Polo

De "Amorphophallus titanum" staat in bloei

De bloem van een zeldzame reuzenaronskelk - de grootste bloem ter wereld - is in de Plantentuin van Meise opengebloeid.
De spectaculaire bloei duurt slechts 72 uur, waarna het schutblad en de bloeikolf zal verwelken. Berichten over de nakende bloei van de bloem hebben de afgelopen dagen al heel wat bezoekers naar de Plantentuin gelokt. Tot en met donderdag 7 augustus blijft de Plantentuin uitzonderlijk tot 22 uur open.
(De Morgen, 5 augustus 2008)
Voor wie er niet op tijd geraakt ....

En voor wie er geen idee van heeft hoe groot deze bloem wel is...

Nu we het toch over bloemen hebben: tijdens het Brugs onderonsje bleek één van de deelneemsters over erg florifiele eigenschappen te beschikken. De papieren roosjes kwamen haar de oren uit, en op haar hoofd ....

Marco Polo

De klokkenluider van Brugge

Geduld is een schone deugd, en als je erin slaagt deze te koppelen aan het nodige doorzettingsvermogen, beschikt over een gezonde portie flexibiliteit, niet op een inspanning kijkt, niet vies bent van een fikse verplaatsing en waarde hecht aan levenslange vriendschapsbanden... dan komt, zij het na lang wachten, hoe dan ook weer het moment waarop we onze vijf bunny-partners gezamelijk mogen aanschouwen en kunnen bewonderen.

Ik spreek in naam van Roger, Swa, Rudi, Serge en mezelf, van rechts naar links op onderstaande prent: we zetten een traditie van vriendschap en plezier verder die jaren geleden is ontstaan onder de stuwende kracht en drijvende inspiratie van Jef, ons aller voorganger en grote broer. We zullen doorgaan!!!

Het hele ceremonieel speelde zich deze keer af onder de klokkentoren van een zeer enthousiast beierende Brugse pastoor, alwaar Roger en Rita sinds veertig jaar resideren.
Om het eet- en drankfestijn in een goede sfeer te laten verlopen doen wij bij deze gelegenheden graag beroep op de ervaring van onze privé-medicijnman. Waar hij het telkens weer vandaan haalt mag Joost weten, maar scoren doet hij iedere keer !!!

We hebben dus woord gehouden en aan onze doelstellingen voldaan: augustus op een sterke manier ingezet!!!
Nu nog even Brugse Metten, en dan onder de Hobokense wol.
Slaapwel !

Marco Polo

Tweede Helft - Deuxième Mi-temps

Gisteren een perfect avondje beleefd met "Chantal & Noël":
pesto-hapjes en champagne vooraf, scampi van de chef, tilapia met zeekraaltjes en een pasta met gourgetten-frietjes, tussendoor een sorbet van frambozenijs overgoten met roze champagne,
in citroen en rozemarijn gemarineerde kippeblokjes en lamskoteletjes met gebakken aardappeltjes ...
Dit alles onder begeleiding van aangepast rood en wit waar dit Bourgondische koppel een perfecte neus voor heeft: ze wilden het inderdaad eenvoudig houden !!!
Een culinaire avond om "U" tegen te zeggen, ja!!
Om begrijpelijke redenen mocht ik geen foto's maken in de keuken, maar als blijk van hulde en waardering ...

Wij hebben al een optie genomen op de resterende donderdagen van dit jaar. In 2009 zien we wel wat de weekplanning brengt... Geheel belangeloos en voor niets kregen we er een rondleiding bovenop langs de verschillende hobbyruimtes van de gastheer: daar ziet ge ze vliegen dat het een lieve lust is.
Noël had ons bij een vorige gelegenheid eens verteld dat hij er "ene van 5 meter" heeft, en die wilde la Pola natuurlijk wel eens zien.
Het werd een boeiende ervaring, met zelfs een gestolen blik op een exclusieve foto van de maestro toen hij veertig werd ...
Héél speciaal !!!
Tussen alle gesprekken door werden de wensen, groeten en "bissous" van PeterPignans doorgegeven waarop gastvrouw en -heer mij met aandrang verzochten om hun omhelzingen via deze aan "de Pjottr" over te maken. We waren in gedachten ook even bij onze bloggende "Pettegolezzi"collega die het met de avondlijke 28°C hier heerlijk naar zijn zin zou hebben...
Een schitterende avond die besloten werd onder een donder- en bliksemspui(t)end zomeronweer met bakken water er bovenop: van een spetterend einde gesproken...

We hebben de eerste helft van deze vakantie sterk afgesloten, zijn de kleedkamer ingetrokken voor de pauze en willen er, net zoals ik mijn spelers altijd voorhield, minstens even sterk uitkomen om de rest van de partij op aangename manier af te werken en als het even kan de krans te pakken op het eind' van de rit. In deze tweede helft ga ik voor een algehele drooglegging in mijn persoonlijke waterhuishouding en voor la Pola rekenen we op een volledig herstel van haar onderstelproblematiek. Op hoop van zege !!!

Marco Polo

31 juli

Vorige week deze tijd reed ik ergens in de buurt van Clermont-Ferrand, op weg naar huis. We hadden in de ochtend een bijna verlaten Viaduc de Millau achter ons gelaten, wat meteen het definitieve einde van de zomerreis 2008 betekende. Een paar uur later was de Parijse Périphérique een eerste confrontatie met het alomheersende en drukke woonwerk-verkeer.

Tijdens mijn afwezigheid wegens buitenlandse vakantie was er op 15 juli op het politieke thuisfront beslist dat de Leterme-deadline op die datum eigenlijk maar voor te lachen was, zoals heel het verhaal Leterme trouwens, en dat men alsnog 3 overjaarse krijgers in het communautaire oerwoud zou sturen om tenminste de schijn op te houden dat men wat brokken wilde lijmen alvorens ... op vakantie te vertrekken.
Mooi gedaan en gelukt: vandaag lees ik dat ze nog niks bereikt hebben, alleen zichzelf verrijkt hebben, dat verder willen volhouden tot een heel eind na de vakantie om dan...
nog eens met "den Albert" te gaan klappen.
Ik heb inderdaad de rol gelost, de draad verloren en ben het spoor geheel bijster: wat is er hier allemaal aan de hand??
"Niks biezonders!!" hoor ik U al roepen: het gaat zijn gewone gangetje zoals steeds in Belgikistan. En bovendien: het is verrekte mooi weer !!! Jongens nog aan toe: het is hier zo'n weer als in Spanje en Zuid-Frankrijk, waar we tijdens de vakantie dan zeggen: "Jaja, mooi weer, maar je moet hier eens wonen en bij zulke temperaturen gewoon je werk doen elke dag!!"
Welnu, zoiets zeg ik nu hier ter plekke in de Hobokense Polder ook tegen mezelf, en ik werk even hard en even snel als alle mediterranen samen. Ik doe eigenlijk "geen klop noch lap" want ben nog met verlof, maar zelfs dat nietsdoen en vooral het "niets moeten doen" doe ik nog in slow-motion en met een overtuiging en gedrevenheid of mijn leven en gezondheid er vanaf hangt.
"My brother in crime" is de zon.
Wij zeggen dat "zij" staat te branden aan de hemel, maar volgens mij hebben de Fransen het bij het rechte eind:
LE soleil est masculain!
Hij hangt daar maar wat tegen het hemelsblauw te schuiven en te schurken en gooit zijn warmte in gulle geuten over de geteisterde gewesten. Wie hem tegen wil werken heeft van Jan: zweten, puffen, het ritme niet kunnen houden, moeten lossen in de eerste beklimming, en dorst ...
"Le soleil est fait pour l'homme qui sait comment faire pour ne faire rien du tout sans rien faire..."
(Marque Déposée, Kathaars wijsgeer of "Bon Homme", 12° eeuw)

Deze wijsheid indachtig heb ik mij bij een aan de datum aangepaste temperatuur van 31°C veiligheidshalve een Vedett ingeschonken...
Zelfs de hangmat wordt nu rust gegund en moet even niet...
mijn 94 vakantiekilo's dragen.

Marco Polo

Puin ruimen...

Ramen en deuren staan weeral wijdopen om de eerste avondkilte binnen te laten. Veel kilte is er echter nog niet bij, want na een sappige ochtendbui brak de zon al snel terug door, verjoeg alle wolken en trakteerde ons voor de rest van de dag op een blauwerste-blauwe hemel.
Ondertussen was ik geheel in beslag genomen door de strijd met een klassiek geworden praktisch-organisatorische puinhoop die mij na elke zomervakantie wacht. Gras dat dient gemaaid, een lamp die het niet doet en moet vervangen worden, een hele partij lampen die het ook niet doen en waar meer bij zal komen kijken, een computer die op zijn laatste benen loopt en er nu helemaal de brui aan geeft, rekeningen die liggen te wachten, post die moet gesorteerd en gelezen worden, e-mail die recht heeft op eenzelfde behandeling, kampeerspullen die weer een plaats moeten krijgen in het berghok en rommel die nu eindelijk maar eens uit datzelfde hok moet verwijderd worden zodat de kampeerspullen...
En ondertussen laadt la Pola de droogkast in terwijl de volgende wasmachine al draait en de vorige was aan de lijn hangt.
Ware het niet dat we er allebei om reden van diverse fysische problemen de voorkeur aan gaven om enkele dagen geleden dan toch maar een punt te zetten achter onze vakantiereis en huiswaarts te keren, we zouden voorwaar wensen dat we nog in het zuiden zaten en ons van de hele heisa hier niks hoefden aan te trekken, edoch ... uit de weg gaan kan je die dingen toch niet, dus bijten we nu meteen door de zure appel heen maar doen het allemaal rustig aan. Zuur...??
De eerste week is al goedgevuld met aangename afspraken: gisteren zaten we al aan de BBQ bij Bieke & Co, morgen eten we bij "de Bonnie", woensdag bezoeken we Bram & Anke op "hun" basketbalkamp, donderdag schuiven we de beentjes gezamelijk onder tafel bij en met Noël & Chantal, vrijdag komt de Bomma van Essen aan de beurt en zaterdag gaat het richting Brugge waar we een reünie-weekend met de oude basketgarde hebben.
Zo vliegt de tijd! Gelukkig heb ik ook nog de opdracht om de vakantiefoto's op de PC te laden, te selecteren, te ordenen en er een bruikbare dia-presentatie van te maken. Zo beleef ik die vakantie minstens nog eens een tweede keer en kan ik een keuze maken uit de momenten die ik met U wil delen.
Tijdens ons verblijf in de Ardèche viel mijn oog op deze "stonemen" aan het keienstrand van Les Templiers ...

La Pola van haar kant viel enkele dagen later dan weer met haar poep op déze rotsplaat bij La Pastière ...

... en zorgde er aldus voor dat zij haar pijnlijkste zomervakantie tot hiertoe beleefde.
Troost en bekommernis kwam er uit een geheel onverwachte hoek, en hiermee zal ik een aantal lezers/essen met PITO-roots al dan niet aangenaam verrassen: uit een ver en duister verleden kwam Koen "V" terug aan de oppervlakte en liep mij tegen het naturale lijf. Hij die destijds menigeen van ons het bloed van onder de nagels haalde door zijn onhebbelijk gedrag heeft zich ontpopt tot een aangename, zij het nog steeds onconventionele veertiger... want zo lang is dat al geleden !!!

Voor alle zekerheid: Polo links en Koen rechts!
Het mag U en mij een troost wezen: hij kent nog al zijn leerkrachten van toen met naam en toenaam, hun kwaliteiten en hun eigen-aardigheden en het werd een dolle avond als we aan de PITO-anecdoten begonnen. Zo ziet U maar: met wat geduld en goede wil komt alles en iedereen op zijn pootjes terecht.
Wie had dit gedacht???

Nog een nieuwsje van het thuisfront om af te sluiten voor vandaag: vrienden en bekenden blijven zich voortplanten en zorgen ervoor dat we ons nooit alleen zullen voelen. Felicitaties aan de moeders én de verwekkende vaders van ROEL en NOAH!!!

Marco Polo

Eindelijk !!!

Hier ben ik dus "eindelijk" weer na vier weken blogstilte.
De vakantie was voor mij een enige gelegenheid om na de 20 berichten van juni de spatiële interblog-periode van Aloysius I te evenaren, hoewel die erin slaagt om maand in maand uit zo'n gigantische sperperiode te respecteren. Mij is dat niet gegeven. Tijdens ons nomadenbestaan in de eerste helft van het zomerreces stond de tent achtereenvolgens in (de buurt van) de Ardèche, Gerona, Zaragoza en Carcassonne.
Hoewel we in een aantal gevallen niet echt ver van de bewoonde wereld leefden en ook regelmatig contact hadden met de plaatselijke bevolking was de behoefte aan het mij zo vertrouwde en nauw aan het hart liggende bloggen nooit echt dwingend aanwezig. Een gelegenheid om even af te kicken en het bloggershart te laten recupereren. In den beginne waren er genoeg ideeën en stak de blogreflex af en toe de kop op. Dan bleek er echter niet direct een internetcafé in de buurt, en lui als ik tijdens mijn jaarlijks verlof behoor te zijn kost een verlengde zoektocht mij teveel moeite en leg ik mij neer bij het onherroepelijke ... geen geblog deze keer.
Na een week blijkt dat ik mij wel kan vinden in een blogvrije periode, en voor ik het goed besef ben ik zo goed als clean !!!
Nooit gedacht dat het zo eenvoudig kon zijn.
Nu we, iets vroeger dan gepland, opnieuw thuis zijn probeer ik de draad weer op te pikken. Er is geen dwangmatig handelen mee gemoeid, alleen ... het hoort er gewoon bij.
En het lijkt wel of de bloggoden ermee te maken hebben: na de Spaanse voetbalglorie op het EK 2008 kan ik na bijna een hele maand afwezigheid naadloos overstappen naar de al even Spaanse triomf van Carlos Sastre in de Tour de France.

En de tweede vlotte overgang ligt hem bij het feesten en vieren: waar ik mijn laatste dag voor de afreis vulde met een receptie, familiefeest en een verjaardagsdrink kon ik dankzij onze vervroegde terugkeer onverhoopt wél aanwezig zijn op de huwelijksreceptie van Kathelijne & Pieter, dochter en schoonzoon van mijn vriend Aloysius I. Daar stond mijn Hooggewaardeerde Pauselijke Vriend voorwaar van te kijken.

In de komende bijdragen scharrel ik hier en daar wat vakantienieuws bij elkaar en geef U aan de hand van een fotoselectie een impressie van onze reis.
Nu zet ik even alle ramen en deuren open en maak gebruik van de afkoeling door een nachtelijk zomeronweer om de binnenhuistemperatuur wat naar beneden te halen.

Marco Polo