Even bekomen...

Ongeloof is mijn deel bij de vaststelling dat de week er weeral opzit. Nog maar pas bracht ik U op de hoogte van mijn aanstaande en inmiddels reeds gepasseerde uithuizigheid of daar zit ik alweer aan m'n eigen pc-tje om verslag te doen van onze trip naar het zonnige zuiden. Aangezien we de ochtendspits rond Brussel wilden vermijden startte ook nu onze uitstap 'vooravondlijk' met een zoveelste comfort-overnachting in Hotel South. Na het ontbijt werden we heel relaxed en goed op tijd naar de luchthaven gebracht en kon de eigenlijke reis beginnen. Ryanair-vliegen op Madrid, Hertz-huurauto oppikken en dan zo'n 30 km over de magistrale verkeersringen rond de Spaanse hoofdstad.
Wat een ruimte...
Doel van onze rit is Alcalá de Henares, geboortestad van Cervantes-de geestelijke vader van Don Quichote de la Mancha.
La Pola heeft andermaal een perfecte reisorganisatie afgeleverd, en dus vinden we zonder al te veel problemen een veilige parkeerplaats in het centrum van de stad en vlakbij Hotel-Restaurante Cervantes. Dit gezellig en pretentieloos hotelletje is onze standplaats voor de komende dagen. Het wordt direct (en voor mezelf misschien net iets teveel) genieten van de zon. Terrasje en een pintje. Beetje wandelen, lekker eten, glaasje wijn en een echte Spaanse en dus late siësta als gevolg. Daar kom ik niet zo heel fris uit, en dat ga ik de volgende dagen meermaals moeten bekopen. Toch gaan we nog even een frisse neus halen en maken we wat prentjes van een sfeervol stadje bij valavond...

Komt Don Quichote hier van links of van rechts?

Plaza Cervantes

 

Rua Mayor

De volgende dag verschijnen onze vrienden uit Salamanca op het appel: samen met Mari Cruz, Lourdes, Daniel, Jesus en Manolo trekken we nog eens door de gezellige straatjes. Het traditionele terrassengenot neem ik er graag bij, maar nu met meer voorzichtigheid: een cola is voldoende en een beschermende tulband (waarvan gelukkig geen foto) tegen de zon doet wonderen. Daarna is het tijd om te lunchen 'op z'n Spaans'...

Om onze spijsvertering een handje toe te steken wandelen we nog maar eens door de Rua Mayor, en kijk: tijdens de siësta is het in deze langste gaanderijstraat van Spanje nog rustiger dan 's avonds laat. Geen kat op straat...

Dan maar een koffie en daarna de auto's in om door de toenemende avondspits naar Rivas te rijden, zo'n 30 km verderop. De meisjes van Wisla kunnen op heel wat supporters rekenen, en met een gedeelte daarvan ben ik al een hele dag op stap. Die verdienen dus een foto apart.

 

Over de wedstrijd zelf ga ik kort zijn deze keer: sterke prestatie van 'ons klein', spannend scoreverloop, maar niet goed genoeg om te winnen. 71-66 en in de rangschikking voor de volgende Europese ronde kan er nog vanalles gebeuren. Na de match gaan we nog 'een kleinigheid eten' en komen in een overvolle taverne terecht tussen de voetbalfans. Alle tv-schermen kleuren knalgroen, en daarop speelt zich de zoveelste 'clásico' af tussen Real Madrid en Barcelona. Een belevenis op zich en een meer dan sfeervol etentje. De nachtelijke terugrit verloopt feilloos, maar de naar mijn huidige normen 'drukke dag' zal toch weer zijn tol eisen. De volgende ochtend bezoeken we het geboortehuis van Cervantes, maar daarna is mijn pijpke uit. Nog even extra rusten, inpakken, autorit naar Aeropuerto Madrid-Barajas en zonder enige vertraging terug naar huis.
Even bekomen, maar het gaat alweer beter.

Dat vindt ook deze madam...

Marco Polo

And the good news is...

1. ...dat Club Brugge ook met een 'Daumke-tegen' kan verliezen en de alhier eertijds geciteerde stelling van Filip Joos betreffende het absolute ontbreken van enige bestuurlijke visie dan toch een zekere grond van waarheid blijkt te bevatten. Gisteren 0-1 tegen KV Mechelen! Resultaten vallen tegen, supporters uiten hun ongenoegen, sponsor-imago wordt voor zover mogelijk nog negatiever ten tonele gevoerd ... en dus gaan de blauw-zwarte bobo's in crisis-conclaaf en de gelijkgekleurde poppen aan het dansen. Voetbal is oorlog, ook àchter de schermen, en aangezien 'den Duits' in deze recentelijk al twee keer aan het kortste eind trok ziet het er voor Herr Daum 'nicht so rosig aus'...

 

Wordt morgen allicht vervolgd in De Morgen, Het Nieuwsblad, Het Laatste Nieuws, De Frut, Het Belang, De Metro en zelfs in De Standaard.

2. ... dat 'de kleine van Kalmthout' er in Hoogerheide nog eens een serieuze lap op heeft gegeven. Kevin Pauwels won niet alleen de plaatselijke GP Adri van der Poel, maar staat ook bovenaan in de eindrangschikking voor de Wereldbeker. Goed zo jongen: laat uw benen maar spreken, voor de verbale uitleg kunnen de journalisten zoals altijd beter bij je oma 'Fientje' terecht.

3. ... dat ook voor de hooggewaardeerde vriendenploeg uit onze Leuvense jaren-stillekes het nieuwe jaar definitief is ingezet. Nog net op tijd bliezen Leen, Katie, Pola, Nolle, Eli en Polo... gisteren verzamelen in Ieper teneinde met enkele weken vertraging de overgang van oud naar nieuw te vieren. Naar goede gewoonte waren er hemelse hapjes, fenomenale gerechten en de nodige geestrijke dranken om dat alles weg te spoelen. Met dank aan Katie & Eli, die deze keer instonden voor de organisatie.

4. ... dat K.Antonia F.C. met een 2-2 op Arendonk de tweede periodetitel pakt in 1ste provinciaal Antwerpen. De mannen van Johan 'Pep' Lauryssen kunnen nu geheel ontspannen door het derde part van de competitie cruisen. Mochten ze de promotie niet rechtstreeks halen via de titel, dan is er altijd nog een tweede kans in de eindronde. Proficiat coach, knap werk!!

5. ... dat we deze week richting Madrid trekken om 'ons klein' aan 't werk te zien tegen het plaatselijke Rivas. Hopelijk zien we een goede wedstrijd en halen ze de punten binnen om alzo aan de leiding van hun Europese groep te blijven. Het weerzien met enkele Spaanse vrienden uit Salamanca zal hoe dan ook hartverwarmend zijn.

Marco Polo

Smile and the world is yours....

In dit artikel wil ik U vergasten op enkele prenten die het resultaat zijn van de prille samenwerking tussen Uw dienaar en zijn nieuwe digitale speeltje, de Canon EOS 1100D. Laat me beginnen met wat er in de voorbije dagen aan kleur te rapen viel tijdens een aarzelend gestarte maar uiteindelijk probleemloos verlopen polderwandeling. Blauwer had ik de lucht in dit nieuwe jaar nog niet gezien, en de sierappeltjes mogen er ook zijn. Ik hou het dan maar op een naturalistische versie van Red & Blue...

 

Vandaag was het dan weer heel andere koek: in de vroege ochtend, of was het nog de uitloper van de nacht, hoorde ik de bekende roffels op het dak. Na een keer of drie draaien van de ene luie kant op de andere hees ik mijn lamme body dan toch uit het warme nest. Eén blik uit het raam was genoeg om mij aan een volgende testfoto te wagen. Van wat eerder zo kleurrijk overkwam restte niet meer dan enkele grijstinten die achter de van schimmig tot haarscherp variërende regendruppels een geheel ander beeld van de polderse buitenwereld leverden...

 

Al even kleurloos zien de komende halve finales voor de Belgische voetbalbeker er uit. Er waren wel enkele serieuze verrassingen, noem het gerust 'bijna-stunts', nodig in de terugwedstrijden voor de kwartfinales om Kortrijk - Bergen  en  Lokeren - Lierse op het rooster te zetten. Maar zeg nu zelf: dit is toch je reinste devaluatie van het Belgisch sjottersniveau. Waar zitten nu de topploegen en al hun buitenlanders met super-contracten? Geen interesse??
Dan maar een boek. Tussen de cadeau's zat bij de jaarwisseling een Knack-pakket met Scandinavische thrillers. Moordkuil was al zeer de moeite, en gisteren ben ik aan De Jongen in de Koffer begonnen. Allebei page-turners die er mogen zijn. De Scandinaven weten hier alles van...

De titel van deze bijdrage heb ik gepikt van m'n eigen 'Korte Seintjes': met dank aan Lee, wie hij of zij ook mag zijn, voor de tip. Jammer dat Phil Bosmans niet meer onder ons is, hij had er zeker een Vlaams-christelijke variante op gevonden. Of bestaat die al?

Marco Polo

Blue monday...

Blijkbaar heeft heer Polo de overstap naar 2012 goed verwerkt, wat mag blijken uit deze blogistieke triplette. Het is al een hele tijd geleden dat ik nog drie dagen op rij een blogpagina kon vullen, en dat zonder noemenswaardige tik-verkramping in mijn linker wijs- noch rechter middelvinger terwijl ik voor deze werkzaamheden toch grotendeels terugval op die twee extremiteiten. Mogelijk zit het goede weer er voor iets tussen en allicht mag een deel van de oorzaak ook gezocht worden in mijn cardiale wederopstanding. Samen met de restanten van het postsymfonisch goed-gevoel dat hier gisteren nog ter sprake kwam zijn dat meteen ook de drie elementen die voor mij de hele heisa ontrend het blauwe maandag-gedoe onderuit halen en de zogezegd wetenschappelijke benadering van de meest depressieve dag van het jaar tot zijn ware proporties herleiden, zijnde nul komma nul nougabollen of in het Contadoriaans: " Cero, punto, cero cero cero cero cero cero cero cero ..... cinco!!" Voor meer informatie verwijs ik U graag en met haar toestemming naar een zoals gewoonlijk zeer sterke en aangenaam weglezende bijdrage op de blog van Tantan. Eens daar aangeland kan U van de gelegenheid gebruik maken om haar vissen te voeren. Wat mij betreft wil ik het Blue Monday-syndroom bekampen met een inderhaast bijgewerkte prent en op die manier een positieve draai geven aan het in funktie van de commercie opgeklopte negativisme.

Dat de zogenaamde wetenschappers het nog niet helemaal eens zijn over dit gegeven mag al blijken uit het feit dat diverse bronnen, lees (1) en (2), refereren naar verschillende data. Het gaat hier dus de even verwarrende toer op als bij de Antwerpse 'verloren maandag', traditie welke ik deze keer zowaar vergat en dus de appelbol en het worstenbrood op mijn buik kon schrijven. Ook hier zijn de zelfverklaarde specialisten het niet altijd eens over de exacte datum waarop de café-gangers en andere Sinjoren zich aan de historische bladerdeegspecialiteiten mogen tegoed doen. Naar mijn bescheiden edoch stevig onderbouwde mening mag het elke week, en dat hoeft niet alleen op maandag te zijn...

Om af te sluiten wil ik U namens de eenden op de Poldervijver en speciaal voor deze gekke januari-dagen een goede raad meegeven: "Let op, wie zich op een blauwe maandag over één nacht ijs waagt heeft natte voeten voor ie het beseft...!!"

Marco Polo

Genieten...

Moest U in de voorbije periode regelmatig geduld oefenen om alhier een nieuwe blogbijdrage te ontdekken, dan probeer ik met deze back-to-back publicatie mijn schrijvend ritme weer wat op te voeren en U dientengevolge te laten genieten van heer Polo's kersverse prietpraat.

Trouwe lezers/-essen & -innen van deze blog weten onderhand dat zij zich bij aanvang van een nieuw kalenderjaar mogen verwachten aan de verslaggeving betreffende Polo & Pola's aanwezigheid bij een nieuwjaarsconcert in Gent. Het wordt een goede traditie die, dankzij de onderstaande en in hard-copy toegezonden invitatie van een mij nauw aan het - inmiddels weer rustig kloppende - hart liggende boezemvriend, ook nu weer probleemloos in stand gehouden werd.

Op deze ondertussen weeral derde zondag van het gloednieuwe 2012 klonk de lokroep luid en helder om ons onder een stralende ochtendzon in het rustige weekendverkeer te voegen en koers te zetten naar de Arteveldestad. Tijdig ter plekke, vlot geparkeerd en na een frisse neus-wandeling van goed tien minuten nemen Uw schrijvende dienaar en zijn eega plaats op de stoelen 11 en 13 van rij 7. Alle tijd, geen stress, lesje geleerd. Dan volgen twee uren waarin de juveniele muzikanten van het Jeugd & Muziek Orkest van Antwerpen het beste van zichzelf geven in een thema-voorstelling vol klassieke Oostenrijkse muziek. Prachtig. We genieten, samen met nog 798 andere gelukkigen, van de eerste tot de laatste minuut. Tijdens het optreden heb ik, net als bij voorgaande gelegenheden, oog voor de dynamiek en de gedrevenheid van de dirigent.

Ivo Venkov is al jarenlang de roerganger voor deze jonge meute. In 2011 heeft er een heuse aflossing van de wacht plaatsgevonden en ten opzichte van de 23ste editie van dt concert is zo'n 90% van de orkestbezetting vernieuwd. Ik herken slechts een paar gezichten op het podium. Tijdens de opvoering blijf ik verder zoeken naar bekenden, maar zonder resultaat. Wat mij echter wel opvalt terwijl ik de leden van dit symfonisch ensemble een voor een onder de loep neem, is hun uitstraling. Ook zijzelf genieten van de muziek die zij ons voorspelen en blijkbaar heeft de dirigent daar heel veel mee te maken. Ik begin de gedragingen van de muzikanten te volgen, en telkens wanneer zij oogcontact maken met hun conducteur volgt er een spontaan vrolijke reactie. Ze laten ook zien dat zij ervan genieten en herr Venkov haalt op die manier het allerbeste uit zijn jonge uitvoerders. Fantastisch. Bij het verlaten van het gebouw loop ik naast een van de muzikanten, feliciteer hem met het optreden en zeg dat ik ervan genoten heb.
"Wij ook!" antwoordt hij met een knipoog. De knipoog van hun dirigent, die er zelf ook iedere keer weer van geniet. Zeker weten...

Marco Polo

Of 't er een kanon afging...

Ik weet het, ik weet het...
Mijn oprechte excuses voor de wederom te lange periode van blogstilte. Een hele werkweek is er voorbijgegaan sinds de laatste publicatie. Het probleem is in de eerste plaats dat ik niet zo goed meer weet wat een werkweek is, en ten tweede zijn mijn dagen recentelijk weer zo goed gevuld dat ik bijna met heimwee terugdenk aan de structurele rust die de werkweken mij eertijds wisten te bieden. Mijn vorige textueel concept had nauwelijks de weg naar het wereldwijde web ingeslagen of de cardioloog van dienst wist mij tijdens een verhelderend consultatiegesprek al te melden dat de hervonden kalmte in mijn hartritme voldoende geruststellend is om de geplande cardioversie voorlopig een eind voor mij uit te schuiven. De beta-blokkerende medicatie mag grondig bijgestuurd worden en de stilaan volumineuze proporties aannemende consumptie van bloedverdunnende producten wordt, tot mijn grote genoegdoening, zo goed als stopgezet. Goed nieuws dus: geen kwaad woord alhier over de liefste aller huisartsen, maar na de menigvuldige bloedextracties tijdens al even zovele consultaties komt een periode van geen of veel minder doktersbezoeken mij zeer goed uit. Er gaat nu opnieuw meer tijd vrijkomen voor andere dingen, en de frustrerende gedachten in verband met de na te streven maar o zo moeilijk te handhaven bloedwaarden kan ik eindelijk weer van mij afzetten. Tijd die al meteen werd ingevuld met een bezoek aan de ex-collega's tijdens de traditionele nieuwjaarsreceptie in de refter van ons aller instituut. Daar kon ik de eerder genoemde frustraties rijkelijk van mij afkletsen: ik heb het verhaal van de rikketik-storing en mijn rijstpapbloed wel vijftig keer verteld...

Verder kreeg ik deze week ook regelmatige updates van de webwinkel betreffende de status van mijn televisie-bestelling. Om de wachttijd enigzins te veraangenamen stellen zij mij nog een leuk extraatje voor: in het kader van de planetaire opwarming en in het vooruitzicht van een mooie zomer zal er een nieuwe weervrouw bijgeleverd worden...

Ik zal op tijd en stond wel een pilleke voor m'n hart moeten nemen, maar daarom niet getreurd. Laat maar komen!!
Deze madame had waarschijnlijk ook voor gisteren al goede meteorologische omstandigheden aangekondigd: niet echt warm, maar wel zonnig en droog en prima weer voor een bezoek aan de oudste stad van ons land, Tongeren. Een Bongo-uitstap in gezelschap van 'ons Bie': eens goed bijbabbelen tijdens een 1ste klasse treinrit heen en terug, een stadswandeling inclusief een beetje shoppen, aperitief op een zonnig en verwarmd terras met zicht op Ambiorix himself, heerlijk lunchen in de Bazilik en een bezoek aan het Gallo-Romeins museum. Schitterende dag!!!

Vader én dochter gelukkig: meer moet dat niet zijn hé!
En om af te ronden heb ik mezelf vandaag nog een cadeautje gedaan: bij het ophalen van een surround-systeem voor zoon Bram viel mijn oog op een 'gesoldeerde' camera: Canon EOS1100D. Vlotte prijs voor een ideaal instaptoestel om eindelijk ook kennis te maken met de echte reflexfotografie. Daar kon ik niet aan weerstaan en dus ook niet aan voorbij: meepakken die handel en nu maar lezen, oefenen en proberen...

Mijn ouwe getrouwe Lumix ZF50 moet niet wanhopen: van de plaats innemen, ruilen of dumpen zal geen sprake zijn. Hij heeft er trouwens voor gezorgd dat ik een eerste prentje van mijn nieuwe aanwinst kon maken om op deze blog te plaatsen. Het breedhoekiger vermogen van de Canon zal zo zijn eigen toepassingsmomenten hebben, terwijl de Lumix nog altijd mijn maatje zal blijven wanneer ik de natuur in trek of andere uitstappen maak. Een 35-420mm zoomvermogen laat je niet zomaar links liggen, zeker? En ook niet rechts.

Om af te sluiten een sportmededeling: vanavond leverde 'ons klein' nog maar eens een superprestatie af in de Poolse kompetitie. In een met 73-79 gewonnen partij op het veld van Torun was zij in 37 speelminuten goed voor 23 punten. 't Kanon staat blijkbaar weer op scherp...
Marco Polo

De cijfers dansen...

Het zal U niet ontgaan zijn dat ik mij, in tegenstelling tot en in scherp contrast met voorgaande gelegenheden, bij de laatste overstap van oud naar nieuw geheel onthouden heb van welke voornemens dan ook. Zou het te wijten zijn aan een geïndividualiseerd oprukkende vergrijzing, aan een teveel aan beschikbare tijd om evaluatiemomenten in te plannen of gewoon aan de periode van het jaar die nu eerder aanvoelt als mottige herfst en mij op m'n honger laat wat betreft snerpende winterkou? De vriezeman heeft nog niet in m'n neus gebeten, geen zangers met oudejaar en ook de driekoningen hebben zich deze keer niet aangemeld. Weinig afleiding dus en zodoende heb ik mij geheel gefocust op het doorlopen van het bloedverdunningsproces dat werd opgestart na mijn hospitalisatie begin december. Daarmee kon ik m'n dagen wel vullen en bleef er weinig tijd om welk voornemen dan ook een redelijke kans op slagen te geven. Naast beta-blokkers, bloeddrukregulatie en een bijkomend ondersteunend 'pilleke' moesten veelvuldig bloedtrekken en het navenant de resultaten daarvan voortdurend aanpassen van de antistolligsmedicatie mij naar een periode van drie weken goede antistolling leiden, of in cijfertaal: 3 weken met een INR>2.

Dat is in Polo's geval gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ondanks het zeer regelmatig opbouwen van de dosering en het minutieus innemen van de opgelegde hoeveelheden konden de resultaten mij niet bekoren. Ook mijn huisarts vond het een vrij bizarre evolutie, of hoe lees je anders een op en neer van 0,95 - 1,1 - 1,6 - 1,4 - 1,9 - 1,7 - 2,0 - 2,0 - 3,1 - 1,5 - .....?? Alle moeite voor niets? Dat zien we morgen wel wanneer de cardioloog van dienst deze cijferdans gaat analyseren.

Tijdens het voorbije weekend werd hier een tweede cijfer-danske opgevoerd, maar dan met iets grotere getallen. Nu in huize Polo ook de stap naar de digitale televisie gezet is waren ze er in Brussel als de kippen bij om het btw-tarief voor deze eigentijdse vorm van beeldverteren meteen maar op te trekken naar de ons vertrouwde 21%. Geen sprake meer van een voordeel om meer kijkers over de schreef te te helpen. Dat is samen met de zonnepanelensubsidie gesneuveld, en dus moest er hier ter plekke en zelf aan een verantwoorde budgetering worden gedaan bij de aanschaf van een meer hedendaags televisietoestel. Dientengevolge stak de prijsbewuste consument in Uw dienaar het hoofd op en tegelijkertijd de handen uit de mouwen. Een paar winkelbezoeken in de buurt en een uurtje surfen door Belgische en Nederlandse webwinkels leverde al snel een goedgevuld data-Excelletje op. Via de merkensites en Youtube volgde nog een productvergelijkingsronde en werden de prijzen en bijhorende service nog eens aan elkaar getoetst. En dan kwamen de euro's aan bod: 1245 - 999 - 645 - 1249 - 899 - 699 - 749 - 1045 - 849 ... Olleke, bolleke, riebesolleke. Olleke, bolleke, knol!!
Knol, knal... de kogel door de kerk.
Aan een meer dan concurrentiële prijs en met een goede extra-garantie erbij wordt deze Samsung UE40D6510 eind volgende week aan huis geleverd. Deze prijsbewuste tv-keuze levert Uw dienaar bij aanvang van dit jaar al een bonus van 400 euro op. Niet zo straf als die van Dexia-holding, maar deze loodgieter eert dan ook het kleine zodat hij later het grote wel 'weerd' zal zijn...

Nog grotere getallen zitten er aan te komen nu onze nieuwe regering stilaan op kruissnelheid begint te experimenteren. Koningshuis wat minder doteren, of toch maar niet aan raken? Eigen wedde laten stijgen, verwijzen naar het vorige kabinet en dan doen of de neus bloedt? En wee U en ons en iedereen tegader want Freya VDB heeft haar pillichtje nog eens laten schijnen over de energievoorziening en sluit zich aan bij de visionairs die na de oplichtingszaak met de subsidies voor zonnepanelen nu beweren dat windenergie voordeliger zal zijn voor de consument. Aangezien het hier een sector betreft waarbij 'den Baard' Vande Lanotte nauw betrokken is zullen als naar gewoonte de cijfers hand in hand dansen met de kemels...

Marco Polo

De gele koning...

Hoewel Uw dienaar zich nu geheel en al in de begenadigde staat van gepensioneerde op rust bevindt en 'zijn eigen' bovendien een gecontroleerde kalmte tracht op te leggen na de rikketik-perikelen teneinde binnen afzienbare tijd klaar te zijn voor een geplande cardioversie... was de voorbije periode weer meer dan goedgevuld. Niet echt hectisch, niet dat er zoveel moet... maar ik wil toch zoveel dingen tegelijk doen en zoals men in mijn geboortedorp pleegt te zeggen: "Dat is er ginne op dees moment!" Gelukkig vervult la Pola zoals steeds haar ondersteunende rol en gaan de kerstverlichting en bijhorende versieringen door haar helpende handen. De opruim van de kerstbomen zelf zullen we dan weer samen voor onze rekening nemen. Dit jaar hebben we voor het eerst ons heil gezocht in het artificiële seizoensgroen en dus kunnen twee kerstsparren hun tijdelijk voortbestaan op de Ardense heuvelruggen of in een of andere Brabantse vallei, ik noem maar wat, een weinig rekken dankzij de Poloiaanse overstap naar kunststof en metaaldraad. Om redenen van privacy en huisvrede zal ik deze keer geen foto's plaatsen van het ons omringende kerstgroen. Er zijn al genoeg 'frist ladies' die na de obligate statieportrettering onder de christmas tree van hunnen tak maken omdat ze er niet flateus genoeg opstaan, om maar te zwijgen van zij die dan zonodig alleen op reis moeten vertrekken naar Hawaï...
Dit gezegd en geschreven zijnde hoor ik al menig lezeres/-in verzuchten: "Waar heeft hij het weer over?" en zelfs hier en daar krabt een ervaren volger zich in het hem resterende en dus sterk uitgedunde, zeg maar schaarse, hoofdhaar. "Is er dan niks anders te melden? Zo ja, doe het snel en laat ons niet teveel tijd verkwisten want dat is money. Indien niet, verzin dan iets, zuig iets uit uw duim of grote teen, maar zorg ervoor dat we waar krijgen voor ons zonet verkwiste geld..."

Welaan dan, een van de bezigheden die mij hebben begeleid bij de overstap van oud naar nieuw is het lezen van nog maar eens een "Smeets". Kent U hem nog? Mart Smeets, Nederlands televisie-anker, sportjournalist, stukjesschrijver en dus ook auteur van boeken waarin zijn columns volgens thema verzameld zijn. Een gouden zet van de uitgever en de heer Smeets is er al jarenlang niet rouwig om dat hij op deze manier twee keer langs de kassa passeert. Een bourgondisch leven à la Smeets heeft zo zijn prijs, dus...

Dus heb ik mij van Kerst tot Driekoningen bij tussentijdse regelmaat onledig gehouden met het lezen van "Geel", een uitgave van 2006 die ondertussen al aan haar vijfde druk toe is. Kassa, kassa Mart! Het leest, nog maar eens, als een trein en het is toch zo verdomde moeilijk om de paperback na weer enkele stukjes voor het slapen gaan op het nachtkastje te leggen en de leeslamp te doven. Enig nadeel voor een heer op jaren zoals ik die te kampen heeft met een gebrek aan opslagcapaciteit in zijn stilaan verzadigd rakende anatomische harddisk: er zijn zoveel anekdoten met telkens weer verrassende details en evenzoveel interessante figuren bij betrokken dat het wel eens moeilijk wordt om de steeds 'gele' verhaaltjes van elkaar te blijven onderscheiden en de triviale wetenswaardigheden beschikbaar te houden in het geheugen. Maar daarom niet getreurd, er zijn zo van die dingen die altijd wel een plekje vinden en als ik al weet te onthouden dat dit exemplaar in Amsterdam op de plank staat bij Bram... Dank voor het uitlenen en met alle respect voor 'gele koning' Smeets voor het leveren van weer een flinke hap heerlijk leesvoer.

En dus.... ging de start van de solden aan mij voorbij, zal ik wellicht toch nog een koopje doen in de Led-tv-aanbiedingen bij Saturn, Van den Borre of ergens bij een webwinkel op het net, blijkt de overstap naar Telenet tot hiertoe een succes, was datzelfde succes mijn deel bij de laatste spelletjesavond alhier en mag ik mij tijdelijk de koning van de Guillotine noemen en wordt Kim Clijsters zo goed als zeker sportvrouw van het jaar 2012. Halve finale gehaald in Brisbane en na intensieve behandeling van haar opgave-blessure waarschijnlijk toch aan de start in de Australian Open. Daar kan geen gele koning tegen op, zelfs niet met 'nen nieuwen hoed' als de oude al versleten is.
A la berline postiljon!!

Marco Polo

Geen vragen meer...

Bij aanvang van het nieuwe jaar 'smeet ik mij' in ware kamikazestijl op deze blog. Diverse Belgische politiekers hadden naar eigen zeggen hetzelfde willen doen tijdens de eindeloze onderhandelingen of pogingen daartoe, maar om de meest uiteenlopende redenen zag niemand in die eindeloze periode een plat op de buikse duiksprong zitten en hielden de verkozenen des volks als oprechte angsthazen hunne kak in...
Daarvan is er ten huize Polo na de overgangsfeesten gelukkig geen sprake. Ik ging er gemakkelijkheidshalve van uit dat er geen ruggespraak noch verkennende conversaties zouden nodig zijn om de inhoud en de vormgeving van mijn eerste blogartikel voor 2012 in goede banen te leiden. Het Polo-publiek zou zeker en vast begrijpen waarover het ging en de foto, die ikzelf in hoogsteigen persoon geschoten heb vanop de Antwerpse kaaien tijdens de laatste nieuwjaarsnacht, was na de veelvuldige vingeroefeningen tijdens de selectie van de recente TOP 12 snel gevonden en gefabriceerd. Maar...
Op de vraag of het iets meer mocht zijn werd vanuit geheel onverwachte hoek op wel zeer bevestigende en al even dwingende wijze een antwoord gelanceerd dat geen twijfel liet bestaan over de bedoelingen van de correspondent. Frank DB, weermaker voor het Vlaamse volk, liet een volmondig "Ja" noteren en voegde een wervelende daad bij het blijkbaar weloverwogen woord: we werden vandaag getrakteerd op een kletsnatte storm met rukwinden tot 115 km per uur.

Frank heeft er nog maar eens niets van begrepen, en dus stel ik dit jaar veiligheidshalve maar geen vragen meer. Toch niet in de titels van mijn blogbijdragen...

Marco Polo

Mag het iets meer zijn....?

Marco Polo

De finale 2011-loodjes

Terwijl de nieuwjaarsfestiviteiten in een niet te stoppen tsunami van oost naar west over de aardkloot razen zit Uw bloggende dienaar aan het klavier om de laatste TOP 12-foto's te posten. Het moet vandaag allemaal snel-snel gebeuren om de onverbiddelijke deadline te halen. Geen nood echter, hier zijn ze...

3. Moskou...

Moskou bij nacht
het Rode Plein op z'n best
Sint Basilius aan de ketting
Avenida deed de rest...

2. Merkozy...

Een Duits dreigement
op een Franse autoweg
Wie daar achter rijdt
heeft dubbele pech...

1. Banana-home...

Cercle Brugge kampioen?
Neen, geen zwart- maar grijs en groen
This is my home-sweet-home
met de nieuwe bananeboom!

Zo, dat was het voor 2011.
Er rest mij nog één alinea waarin ik 'uit de grond van mijn lichtelijk getormenteerde hart' dank wil zeggen aan iedereen die mij op een of andere wijze geholpen, getroost, opgemonterd of aan het lachen gebracht heeft tijdens de voorbije twaalf maanden. Familie en vrienden, van dicht of van ver, lezers en lezeressen/-innen van deze weblog, iedereen die mijn schrijfsels heeft doorwrocht of mijn geleuter aanhoord en zeker zij die ondanks alles de tijd hebben genomen én moeite gedaan om een reactie te formuleren, een commentaar achter te laten, een belleke te plegen, een kaart of brief te schrijven én te versturen of mij zelfs verbaal en in levende lijve te woord wilden staan. Dankuwel iedereen, U hebt er mij echt mee ondersteund en ervoor gezorgd dat ik ondanks die 60ste verjaardag en de rikketik-perikelen van de laatste weken... met veel verwachting uitkijk naar 2012. Weer een nieuw jaar waarin we het hopelijk allemaal gaan maken en waarvoor ik U allen het allerbeste toewens.
Bij hoge blog-uitzondering voor iedereen "XXX"....

Marco Polo

Shine a Light...

Gisteravond was Uw dienaar, en met hem het clubje laatavondkijkers van Canvas, virtueel te gast in het Beacon Theater op Manhattan, New York. In de herfst van 2006 stonden de Rolling Stones daar op de bühne met hun toenmalige show, Shine a Light.
Martin Scorsese, U weet wel..., plaatste er de allerbeste cameramensen en alom bekroonde cinematografen omheen en produceerde tot grote vreugde van vele baby-boomers een documentaire van het allerhoogste niveau. Mick, Keith, Ron en Charly geven zoals steeds in een live-optreden het beste van zichzelf. Voeg bij de act van de ondertussen al hoogbejaarde zwerfkeien het enthousiaste métier van de begeleidende muzikanten én het talent van top-producer Scorsese en U maakt kennis met een voor meerdere herhalingen vatbaar dvd-product. In deze donkere dagen tussen Kerst en Nieuwjaar mag het licht al eens in de ons omringende duisternis schijnen.
Meer dan eens zelfs...
Met de Stones in het voorprogramma mogen volgende prenten hopelijk rekenen op een ruim publiek. Daar ga ik toch van uit.

6. Ghetto-monument in Krakau...

Honderd lege stoelen
symbool voor oorlogsleed
Weg uit het ghetto
en nooit meer weergekeerd

5. Aix-en Provence...

Twee dames in Aix
bij het huis van Cézanne
Op weg naar het strand?
Raymond weet ervan...

4. Sunday Morning (Ekaterinburg)

Ekaterina wordt wakker
en start nog onzeker
Vanavond finale:
'ons klein' pakt de beker!

Toeval of niet, op de 1000 Klassiekers hoor ik 'nu':
Let the midnight-special shine a light on me...
Met dank aan de 'Creedence Clearwater Revival'!

Marco Polo

Hectische internet-heropleving....

Zoals te verwachten was is er van de rust en de kalmte tijdens de internet- en bij uitbreiding telefoonloze periode niet veel meer te merken nu hier te velde alles weer zijn gewone communicatieve gangetje gaat. Het opschonen en reorganiseren van de adresboeken eiste het nodige denkwerk en het daaropvolgend pragmatisch handelen werd bij regelmaat vergezeld van een stevige godslastering. De Heer moge het mij vergeven. Als wiedergutmachende boetedoening wil ik U alvast de volgende drie exemplaren van mijn foto-selectie aanbieden. Het zijn late opvolgers van het eens zo gerespecteerde daguerreotype, maar laat U zich vooral niet vangen aan deze uitspraak. Terwijl in de Polder de eerste vuurpijlen worden afgeschoten door het zich vervelende eindejaarsgrut en de knallende fusées door het winterse avondzwerk schieten plaats ik de volgende prenten. Er is geen draad aan vast te knopen, maar de reden waarom een haveloze junkie op het strand van Morro de Sao Paolo, een schijnbaar jaloerse Venus van Milo in het Louvre en de jaarlijks weerkerende Antwerpse kathedraal de selectie hebben gehaald en werden uitverkoren om vandaag in deze 'mededeling' te figureren moeten we wellicht zoeken in de herinneringen die deze lichtdrukmalen bij mij oproepen. Een mooie mix zou ook wel kunnen: een kathedraal op het strand, de Venus mét armen in het MAS en een fietsende junk' in zaal 8 van het Louvre. Aan warrigheid geen gebrek...

9. Bike on Morro-beach...

Deze eenzame fietser
het rijwiel aan de hand
is blijkbaar de weg kwijt
mijlen-ver van Ameland...

8. Met of zonder...

Eentje met

en eentje zonder.
Over de schouder
of toch maar eronder?

7. MAS 'koekestad'...

Onze eigen kathedraal
achter een wand van golvend glas
De mooiste aller torens
in breedbeeld vanop het MAS.

Ik kan U melden dat de eerste helft van de 'TOP 12 2011' erop zit. Het gaat hier veel sneller dan bij die Radio2-klassiekers, maar die zijn dan ook met duizend...

Marco Polo

Hoe sterk ben ik nog?

Hier ben ik dan weer. 't Heeft even geduurd, maar uiteindelijk raakte ik na een totale black-out wegens 'dode lijn' toch nog voor de jaarwende terug op het internet. Als het aan die van Mobistar had gelegen of mogen liggen dan zou het 2012 geworden zijn. De redding kwam echter uit de Telenet-hoek, hier net achter de hoek. Finaal zijn er wel 10 dagen overheen gegaan, maar kom... dat beschouw ik dan maar als een welgekomen pauze. De bloedverdunner heeft ook wat meer tijd nodig dan verwacht om mijn papje weer vlot vloeibaar te krijgen en ondertussen doen de beta-blokkers meer dan hun werk, of wat dacht U van zo'n 40 à 45 rustpols bij het ontwaken? Mijn medische begeleiders hebben dus hun handen vol aan bloedtrekken, evalueren, doseren... en dan moeten die mensen ook nog Kerst, Oud- en Nieuwjaar vieren. We proberen er samen een mouw aan te passen en hopen dat we de goede weg opgaan. Vandaag is het dan weer alle hens aan het internet-dek. Vanmiddag was de installatie en activatie een feit en zou er hier weer uit volle borst gesurfd, gemaild en geblogd worden. Surfen en bloggen leveren weinig problemen, maar het overhevelen van m'n adresboek in de webmail van Telenet loopt niet zo vlot. Morgen nog maar eens rustig proberen. Nu laat ik mij op sleeptouw nemen door de 1000 klassiekers van Radio2 en schotel U in sneltreinvaart mijn foto Top 12 van 2011 voor. Om alles in goede banen te leiden zal ik dagelijks drie prenten loslaten op de blogpagina. Volgorde speelt geen rol, het heeft mij zo al moeite genoeg gekost om deze keiharde selectie tot een voor mijzelf aanvaardbaar einde te brengen. Dus louter en alleen in numerieke volgorde, wat daar ook mee mag bedoeld worden... en met telkens een licht-poëtische ontboezeming, wellicht als gevolg van de ruim in de tijd gespreide en aldus rustgevende voorbereidingswerken...

12. Parijs...

Dit is zonder twijfel
een hele gekke prent.
Een werkstuk van Gust Eiffel
als zijn 'toren' welbekend...

11. Ouro Preto...

Eén kruis voor wel honderd huizen
Braziliaanse symboliek
Aan de basis liggen dikwijls
'Portugees' en 'katholiek'...

10. Amsterdam...

Big brother is watching
drie-hoog aan de kant
van Artis naar Mokum
'Toch niets aan de hand...?!!'

De eenzame fietser blijkt dus toch sterk genoeg om het jaareinde te halen. Nog negen lichtdrukmalen te gaan...

Marco Polo

Sportman & Sportvrouw 2011

Terwijl op één het meest hypocriete sportprogramma van het jaar aan de gang is en er met veel geld een op voorhand gepland feestje wordt gebouwd voor de 'ons kent ons'-maffia van de journalistengilde, met als vervelende bijkomstigheid dat men ook sporters moet uitnodigen, zit Uw bloggende servant zijn bewondering uit te tikken voor een ware atleet en een echte held. Pieter VC, boezemvriend van de zoon des huize Polo en bij uitbreiding dus ook van 'ons', was vandaag aan de slag in de enige echte Hel van Kasterlee, de zwaarste duathlon ter wereld. 15 km lopen, 105 km mountainbiken en nog eens 30 km lopen haspelt deze frisse dertiger af binnen een tijdsbestek van 10 uren. Waarvoor mijn oprechte bewondering en huizenhoog respect. Ik was ter plaatse, ik keek ernaar en maakte er een foto van...

Proficiat Pieter!! Voor mij zijt gij de sportman van het jaar.
En natuurlijk vind ik dat 'ons klein' vanavond in de studio moest zitten voor het sportgala, misschien zelfs in de zetel voor het finale interview. Dan had het daar niet moeten gaan over blessures en een verdere afgang, de geboorte van een eerste baby en een come-back of een titel en een net-niet-prestatie, maar dan was er een sportvrouw van het jaar geweest met doorlopend klinkende prestaties, een mooi palmares met een Europese titel bovenop.

Marco Polo

Eindejaarsgeleuter...

De herfst is aan een inhaalbeweging bezig: regen en wind en wind en regen, fors kouder en nog meer regen, nog meer wind en daarenboven is de donkerte niet meer uit het straatbeeld te bannen. We naderen met rasse schreden de kortste dagen van het jaar en dus mag de kerstverlichting aan. Nu heer Polo zo stilaan wat bekomen is van de aanslag op zijn cardiaal systeem probeer ik als zijn trouwe toeverlaat en lotgenoot weer wat orde te scheppen in de dagelijkse beslommeringen. Met een forse dosis geluk en een strakke planning zijn we er deze week al vier keer in geslaagd om op evenveel dagen een wandelbaar moment te vinden en een rondje Polderstad te lopen. 'Op z'n Hollands' weliswaar, want daar staat ons lopen voor hardlopen en maken zij een wandeling als ze een blokje omlopen. Vlaams en Nederlands, Hollands en Zuid-Nederlands,... hopelijk bent U nog mee.

Desbetreffend heb ik na mijn Augustinus-passage gebruik gemaakt van de eerste 'platte' periode om mij te verdiepen in de 'Avonturen van een NEDERBELG', een boek van politiek journalist Derk-Jan Eppink. Lichte lectuur met een Nederlandse inkijk op Belgische politieke en andere taferelen, en waarin dus menigmaal de overeenkomst van de taal maar tegelijkertijd het grote verschil aan onderliggende betekenis en verklaring aan bod komen. Luchtig geschreven, als dat al verstaanbaar is voor een Nederlander, maar toch hier en daar voor vormverbetering vatbaar. Wie het eens proberen wil die mag: kandidaten kunnen onderaan dit artikel reageren via een 'comment' en Uw dienaar zorgt voor de rest. En wie niet lezen wil, die kan alvast de omslagillustratie van Ever Meulen in zich opnemen...

Wat illustraties betreft is heer Polo weer aan zijn jaarlijkse fotoselectie begonnen. Alle door mijzelf gemaakte digitale prenten van het voorbije jaar passeren de revue en dingen mee naar een plaats in de Longlist 2011. Na enkele nachtjes slapen ga ik er nog eens met de grove borstel doorheen en selecteer op buikgevoel en volgens achtergrondverhaal mijn 24 favorieten. Daarna wordt het pas echt moeilijk, want dan moet ik een TOP 12 samenstellen die naar 'goede' gewoonte op deze blog wordt voorgesteld tijdens de laatste week van het jaar. Ik gun mezelf nog enige tijd ter overweging en deliberatie, maar na het weekend worden er knopen doorgehakt. Ik lijk wel een federaal onderhandelaar: onhandelbaar...

Nu onze nieuwe regering er eindelijk is moeten we elke dag paraat staan om de verwachte fiscale ingrepen en budgetaanslagen te pareren. Wat te verwachten was is dan ook gebeurd: de mogelijkheid om groene leningen af te sluiten eindigt op 31 december. Daarom heb ik voor La Pola nog snel een energievriendelijk badpak gekocht. Deze originele toepassingsvorm van zonnepaneeltjes zal mij volgend jaar een belastingvoordeel van 40% opleveren en bovendien zorgen voor warme voeten tijdens kille zomeravonden.

Marco Polo

Onderduims...

De herfst doet haar intrede.
Stormachtig weer met hevige regenbuien, en dat duurt nog de hele week. Volledig in de kaart van de nieuwe Mannschaftsleiter van Club Brugge: de loopgrachten zullen snel onder water staan en een vijfde 'Daumke' op rij zou mij dus helemaal niet verwonderen. Wat dit onderwerp betreft wil ik met graagte verwijzen naar een onlangs verschenen column op De Morgen.be van de hand van Filip Joos. Zeker het lezen waard. Onder de titel 'Het experiment' werkt deze voetbalanalist een scenario uit over het beleid van blauw-zwart en de mogelijke gevolgen daarvan. Het kan ook helemaal anders aflopen, maar deze verhaallijn leest lekker. Geef mij dan maar de 2-2 die K.Antonia FC afgelopen zondag nog weggaf aan Rapid Leest. Jammer dat mijn maatje het met één punt moest stellen, maar wij hebben wel 4 doelpunten gezien. Euh 3, want bij de 2-0 stond ik te bestellen aan de kantinetoog: 2 thee en een cola. Echt waar, en daar geen herhalingen...!! Vier op een rij dus voor Herr Daum, en daar kan op de korte termijn geen criticus tegenop.
Ben trouwens ook benieuwd hoe het verder gaat lopen bij Ajax: voorlopig geen Van Gaal aan het sportieve roer, Cruijff die het hoge woord voert en zondag een 'Daumke' gespeeld op RKC...

Het voorgaande stond in de steigers en was bijna geheel klaar om op de blog gepost te worden toen in de vroege namiddag het nieuws binnenkwam dat er in Luik een bloedbad was aangericht. Drama. Natuurlijk zijn daar geen zinnige woorden voor, al zeker niet om het even ter sprake te brengen in een vrijblijvend gewrocht als deze Polo-blog. Wel spektakel in de media: die hebben er weer een vette kluif aan, tot zelfs de opvoering van de revue van buitenlandse nieuwszenders die België daarom in hun headlines plaatsen. Het nieuws op één heeft tegenwoordig een hoger vtm-gehalte dan wat er op de Uw-dag-kleurende zender zelf wordt afgeleverd. Sensatie, veel meer dan onder Daum...

Marco Polo

Paniekvoetbal alom...

Sinds enkele dagen bereiken ons berichten over een nooit geziene vorm van paniekvoetbal op 't Antwerps 'schoon verdiep'. De angst bij CD&V-pooier Van Peel voor stemmenkanon en N-VA zwaargewicht De Wever is blijkbaar zo groot dat hij nu al zijn ziel heeft verkocht aan gladjanus Janssens, om aldus hun beider hachje te redden bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Of het zal helpen, of integendeel de achteruitgang en het stemmenverlies van de tsjeven nog zal verergeren moet de toekomst uitwijzen. Straffen toebak alleszins: nadat in de Metropool alle vormen van straat- en raamprostitutie werden aangepakt en teruggedrongen verkopen de politiekers hun eigen gedegenereerd vlees binnen de muren van het stadhuis. En ondertussen maar schieten op de PS'ers van Charleroi...

Tegelijkertijd ben ik, zij het vanop afstand en door hartverscheurende omstandigheden dus niet live aanwezig, getuige geweest van de Ajax-knieval voor Real Madrid 2.

Akkoord: er waren de waanzinnig foute beslissingen van een grensrechter waardoor twee geheel reglementaire Ajax-doelpunten zeer ten onrechte en telkens op een cruciaal moment werden afgekeurd. Even opmerkelijk is de dubieuze 1-7 nederlaag van Zagreb tegen Lyon, waardoor de Fransen hun negatief doelsaldo op wonderbaarlijke wijze ombogen en de Ajacieden alsnog uit de volgende ronde van het grote kampioenenbal kegelden. Maar wat een amateuristische begeleiding op dat zogezegde topniveau: geen communicatie, waar Hollanders anders toch zo sterk in plegen te zijn, tussen de bank en de acteurs op het terrein. Acteurs, want spelers kan ik ze deze keer met moeite noemen. De platte-kezen zijn terug daar: geklopt door hun eigen hautaine klote-mentaliteit, er kan ons niks gebeuren, we gaan ons al helemaal niks aantrekken van wat er 'ginder' gebeurt, Van de Wiel die enkel gefocust is op een herinneringstrofee aan deze match en bij de rust al zeer inhalig en voorbarig truitje wisselt met Benzema, coach De Boer die daar geen graten in ziet en de ballen mist om zulk gedrag te sanctioneren, een ploeg die niet weet wat er gebeurt tijdens de tweede helft en zelfs niet beseft dat ze voor het oog van televisiekijkend Europa zichzelf voor aap zet. Ontgoocheling alom na het eindsignaal, bleirende klaagzangen over bedrog en mogelijke omkoperij in de studio's en al helemaal gejank en zelfbeklag tijdens de interviews. Met veel moeite kwam er wel eens een vraag naar de achtergronden bij Ajax en hoe slecht het daar op dit moment wel gaat, maar geen woord van kritiek op de belabberde mentaliteit en het meer dan lachwekkende gebrek aan communicatie en wedstrijdcoaching. Arm over het paard getild hoofdstedelijk voetbal, net als hier in België waar Anderlecht vanavond onderuit ging bij KV Mechelen. Paniekvoetbal alom...

Marco Polo

Coeur blessé...

Het is natuurlijk niet voor het eerst dat U mijn schrijfsels op deze blogspot gedurende enige tijd moest missen. Weet echter dat ikzelf deze keer het inactieve tussenspel al even erg vond, maar dat er nu geen ontkomen aan was. De tijd van het jaar, het vallen van het blad, de decompressie bij aanvang van een lange 'rust'periode, een avondje vol Bourgondische uitbundigheid, wat drukte in het hoofd of dan toch die duursport-voorgeschiedenis uit een tijd dat lang en hard trainen de norm was? De combinatie van alle voorgaanden als onderliggende reden en/of uitlokkende factor hebben ervoor gezorgd dat Uw schrijvende vriend en dienaar zich vorige week geleidelijk aan niet zo lekker begon te voelen. Wél voor de eerste keer wachtte ik nu niet de rust van het weekend af, maar maakte nog vlug een afspraak met de huisarts voor vrijdagnamiddag. Niet geheel onverwacht, aangezien er een maand geleden nog een voorvalletje is geweest, stuurde ze mij door voor een extra controle bij de cardioloog, en die wilde me dan weer graag een nachtje voor observatie in de hartbewaking houden.

De roffelende trom waarmee ik de avond voordien de kliniek was binnengestapt bonkte de volgende ochtend nog even vrolijk aan een 2u 54' marathontempo en zorgde ervoor dat 'harten-doktoor' mij in onvervalste reisbureau-stijl een bijkomende nacht in het etablissement kon aanbieden. We maakten er meteen een weekend van. Monitoring, adaptatie van de medicatie, aparte bloeddrukcontroles, tussentijdse filmopnames van de hartactiviteiten en als klap op de vuurpijl, na een tweede nu al minder plezante nacht, de ochtendgroet van Raymond van het Groenewoud: "Goeiemorgen, ouwe Rotkop' op mijn HB5 radio-extensie ...
De poging om het boeltje langs electronische weg weer op het juiste spoor te schieten wordt die dag afgeblazen wegens een verdacht 'wolkje' in het hartoortje en dus niet geheel aangewezen noch vrijgegeven voor de cardioversie. Uitstel van executie...van euhh, uitvoering van de geplande actie.
Omdat de bloedverdunners en de beta-blokkers nog verder hun werk moeten doen en men bij aanvang de reacties die dit alles teweeg brengt in mijn lijf van kortbij wil volgen wordt mijn hotelvoucher aangepast en ga ik in één vlotte beweging via verlengd weekend naar een verblijf voor onbepaalde duur. 'Woensdagavond met Bram & Johan naar Ajax-Real Madrid' staat niet alleen meer als na te streven einddoel in mijn medisch dossier, maar begin ik zo stilaan op m'n buik te schrijven: er is nog plaats tussen al de prikgaatjes van de bloedverdunners. Uiteindelijk zing ik het nog twee nachten en een halve dag uit met Fons (81) en WO II-veteraan Louis (87) op de reguliere cardio-afdeling. Daarna word ik ten voorlopigen titel vrijgegeven en mag ik naar huis. Zonder enkelband, maar wat is het verschil? Ik ga nu een drietal weken heel plichtsgetrouw pilletjes slikken, spuitjes zetten, mij onderwerpen aan regelmatige bloedcontroles... én ik ga mij rustig houden: een ongewild, edoch broodnodig intermezzo, waarbij ik eindelijk één van m'n zelfgeschoten Brazilië-prenten als illustratie kan gebruiken...

Mijn dank gaat naar allen die me belden, een kaartje stuurden, mij wisten te verrassen met een bezoekje en ook naar iedereen die reageerde op de info-mailtjes van La Pola betreffende mijn toestand. Toevallig of niet, maar wel heel regelmatig werd daarin de wens geuit dat ik maar snel weer 'de ouwe' moest worden: van het Groenewoud heeft dus toch gelijk!
Dit moest mij nog even van het hart...

Marco Polo