In memoriam 'nonkel Luc'...

De regelmatige bezoeker/-ster van deze blog is al vertrouwd met de herinneringskolom die zich rechts van deze teksten bevindt. Enkele vrienden die ons veel te vroeg hebben moeten verlaten en die ik op deze manier wil eren en in gedachte houden. De vierde in de overigens louter chronologische opeenvolging is 'nonkel Luc'...

Vandaag is het één jaar geleden dat hij zich in een zeer ongelijke strijd gewonnen moest geven. Bij regelmaat spoelt de film van zijn laatste levensjaren door mijn hoofd. Een harde les, een pijnlijke ervaring, een oneerlijk en niet te winnen gevecht was het voor hem en zijn naaste familie. Maar de klok tikt verder, de tijd maalt en de wereld draait door. Toch vergeten we je niet 'nonkel', en naast de dagdagelijkse herinnering middels de geheugenbalk hiernaast is een kort in memoriam als dit het minste wat ik op mijn manier voor jou nog kan doen.

Marco Polo

All night long...

Zou het kunnen dat ik bij het afsluiten van mijn vorige bijdrage toch zwaar in de fout ben gegaan? Pasen in zicht!? Als ik zo om mij heen kijk blijkt dat er serieuze inspanningen worden geleverd om dat nog een behoorlijk eind voor ons uit te schuiven. Geen kat die nog enige interesse betoont, geen levende ziel op straat, maar toch branden de lichtjes alsof de festiviteiten nog volop aan de gang zijn. De Iden van januari liggen achter ons, de driekoningen zijn al terug naar huis vertrokken, we verloren al minstens een maandag, maar nog steeds blijven de gemeentebesturen en hun feestcommitees halsstarrig volhouden en geloven dat ze de sfeer er nog wat moeten/kunnen inhouden. Zou het iets te maken hebben met te grote budgetten? Of met overmoed? In tijden van licht ontluikend herstel en aarzelende wederopstanding(sic) kunnen we de centen evengoed aan de feestverlichting spenderen denken ze hier in de buurt, en dit is het resultaat...

 

Overdag is het er al niet superdruk, maar 's avonds is het helemaal een kille bedoening. Feestverlichting of niet! En zeggen dat die Kapelstraat ooit een bruisende winkelzone is geweest. Met de typisch Antwerpse zin voor de-relativering werd het 'in den tijd' door de lokale middenstand in een adem vernoemd met de Abdijstraat, en als het even kon ook nog met de Meir. Dat die episode heel ver achter ons ligt hoeft geen betoog, hoewel de huidige sterrenparade dag na dag al zes weken lang de hele nacht door andere illusies schijnt te voeden. Tegen beter weten in.

 

Op de Bist in Wilrijk hebben ze natuurlijk net iets meer recht en reden om de feeërieke tour op te gaan, met  vlakbij een goed draaiend winkelcentrum en duizenden passanten elke dag. Maar even goed: ook daar zijn ze al een eind in januari en mogen volgens Polo & Co de lichtjes uit. Hoewel, een feestelijk versierd basketpleintje... dat moet kunnen: all night long!!!

Marco Polo

Toen waren er nog drie...

Het feit van de dag in onze Antwerpse contreien dient gezocht te worden in de culinaire sector. Worstenbrood en appelbollen, en bij uitbreiding nog een broodje curryworst! Ziedaar het recept waarop de Antwerpenaar vandaag de dag is doorgekomen. Dient het gezegd dat deze feestelijke voedingswaren bij voorkeur worden doorgespoeld met bollekes en/of prinskes Koninck. Als het echt niet anders kan mag men ook zijn toevlucht nemen tot een pintje, ne Palm of enkele Duvels. In geval van nood, en vooral om de verloren maandagse delicatessen weg te slikken, mag en moet iedereen bier drinken. Wat Uw dienaar dan ook gedaan heeft vandaag. Dat het smaakte hoef ik U wellicht niet te vertellen.

Om de verhouding tussen voedselinname en calorieverbranding op een aanvaardbaar niveau te handhaven heeft heer Polo na de festiviteiten de wandelschoenen aangetrokken en is een uurtje gaan rondtaffelen door de Polder. Deze keer liep ik het pad langs de teloor gegane treinroute naar het al even vervallen goederenstation van 'de Petrol'. Dit totaal gestripte bouwsel doet nog dienst als schuiloord voor de Poldergrazers, mochten zij daar in extreme omstandigheden nood aan hebben. Het moet zijn dat de familie Konik de kluts kwijt is, want met de huidige temperaturen van om en rond of zelfs ruim boven de 10 graden Celsius hebben zij absoluut geen behoefte aan beschutting. Een reden om van slag te zijn hebben ze wel natuurlijk: tot voor kort liepen ze nog met vier door het Hobokens Natuurpuntdomein, en sinds vorige week zijn ze nog met drie. Een heeft het definitief begeven. Het begint zowaar te lijken op een naar hedendaagse normen incorrect betitelde Agatha Christie: tien kleine negertjes...

Drie is echt wel weinig, hoewel door het gebruik van de reflectie in de waterplas op deze foto een positiever beeld wordt geschetst. Zoiets als een voorstel tot federale begroting en de daarbijhorende truken van luie Sjarel en/of de foor, die onze politiekers telkenjare moeten uithalen om te overleven en de eerstkomende verkiezingen alsnog te halen. Dat wij ons ondertussen blauw betalen aan nieuwe taxen en verse heffingen mag hen niet storen en al zeker geen doorn in het oog zijn van de regerende klasse.
Met de paardentreurnis in gedachte liep ik dan nog maar een extra eindje naar de bocht van de rivier, 't Scheld'. Een zonsondergang over het water kan een zalvende, kalmerende en zelfs helende uitwerking hebben. En kijk, ik was er net op tijd. Aan de Kruibeekse horizon dook de knallende koperen knikker  juist achter de contouren van de Argexfabriek. Zouden die ook truken moeten uithalen, of is dat daar (nog) niet nodig?

Gelukkig kon ik voor deze opname ruimschoots beroep doen op een hoge open hemel met wat aanwaaiende wolkenflarden. Het gaf mij weer adem, en vol goede moed stapte ik huiswaarts. Alwaar ik de resten van de kerstversiering heb opgeruimd en mét de nepbomen voor weer een jaar heb opgeborgen in de tuinhuisrekken. Pasen komt in zicht...

Marco Polo

Staat ie er nog...?

Een jaarlijks weerkerend probleem manifesteert zich 'uiteraard' ook nu opnieuw: hoe lang houden we hem staande, hoe lang blijven de lichtjes aan, hoe lang is een Chinees en wanneer mag de kerstboom weg? In deze duistere dagen is de kerstverlichting zoniet van levens-, dan toch van het vrijwel allerhoogste belang om de donkerte door te komen. En dus houden we eraan het genot van de twinkelende kaarsen en hun dansende vlammen zo lang mogelijk te rekken. Op etymologische basis zou tweede kerstdag het einde van de boom en zijn versiering moeten betekenen, maar om voor de hand liggende en alom aanvaarde redenen ziet niemand er graten in als ook nieuwjaar nog in volle kerstsfeer gevierd wordt. Hoewel dat al voor de nodige verwarring kan zorgen. Maar goed, tweede nieuwjaarsdag lijkt mij een goed moment om de boom te vellen en zijn slingers, ballen en lichtjes weer voor een jaar op te bergen in kartonnen dozen. Daar komen dan meteen de eerste oprispingen bij de doordrijvers en andere diehards: als we dan toch al het nieuwe jaar zijn ingegaan met de ouwe boom, waarom nemen we dan driekoningen er ook niet bij? Da's tenslotte niet zo heel veel later, en op die manier behouden we de feërieke sfeer en tegelijkertijd de kerk in het christiane midden: ambiance voor de herderkens, maar nu ook voor de hoog opgeleide exoten uit het oosten. Geen discriminatie. Een nobel en menslievend maar evenzo gevaarlijk standpunt dat daarmee wordt ingenomen: twee dagen later komen de buren op bezoek en op 't eind van de week zijn daar ook nog enkele ex-collega's die ons hun beste wensen komen overmaken. Zo blijft het nog wat duren, en halen we in dit nog maar pas aangesneden jaar heel vlotjes de ultieme verloren maandag-datum: later dan 13 januari mag het toch niet worden. Laat het ons daarover eens zijn.
En nu de manier waarop. Gaat ie op de vooraf vastgelegde datum onder de lokale bijl of beugelzaag en regelrecht de open haard in? Leveren we hem over aan de mannen (en sinds enige tijd ook een vrouw) van de vuilkar voor hun speciale kerstboomophaling? Of wachten we op een al dan niet ecologisch verantwoorde maar met een jenever en/of wijntje o zo gezellige kerstboomverbranding óf... gaat ie gewoon opnieuw de doos in en naar de berging, de zolder of het tuinhuis?
Dat laatste zal hier het geval zijn, aangezien Polo & Pola sinds enkele jaren opteren voor het hergebruik van een koppel nepbomen, waardoor jaarlijks twee levende sparren de dans ontspringen en de kaalslag overleven. Ons comfortabel duitje in de ecologische spaarpot...

 Marco Polo

De echte 'verloren maandag'...

Sta mij toe U bij aanvang van dit gloednieuwe jaar, net als in de aanhef van mijn eerste 2014-bijdrage, ten tweede male in vraagvorm aan te spreken: "Hebt U het er vandaag ook moeilijk mee...?" Teneinde deze blogbijdrage wat ademruimte te geven en een degelijke kans op ontplooiing te gunnen laat ik het wat of hoe U er moeite mee zou kunnen hebben nog even in het ongewisse en schotel ik U vooreerst enkele tijdsgerelateerde wetenswaardigheden voor. Met andere woorden: eerst de flauwe kul, en daarna het meer existentiëel geleuter.
De laatste vuurwerkpijl was nog maar net afsgeschoten vanaf het ponton op de Schelde of op de statistiekenpagina van heer Polo's Mededelingen-blog knetterde en spetterde het dat het een lieve lust was. Bij het lezen van de vorige post moet iemand (hij/zij) als 88.888ste bezoeker geregistreerd zijn. Speciaal moment, hoor... en dus hebben we om dat te vieren iets biezonders gedaan. Telefoontje naar de Sporzaredactie, gevraagd naar Kris Meertens. En met graagte heeft onze olijke krullebol de score ingelezen: "Agtentaggetigduizend achttonderdachtentaggetig!!" Merci Kris, voor de promotionele aankondiging: dit gaat nog meer luisteraars... euh, lezers aantrekken.
Van de weeromstuit en om mezelf wat blogrust te gunnen werd een winterbreak ingelast, waardoor er zowaar tijd vrijkwam voor een basketbalintermezzo. Een paar keer over en weer naar Essen om de jongens van Esbac, mijn allereerste club, de geneugten van de ketsenbal te laten smaken. Met 'de Swinne': net als vorig jaar een toffe ervaring. Merci Michael voor de samenwerking, de assistentie en de ondersteuning. Heer Polo heeft er van genoten!
Wat het weer betreft waaien en plensen we alhier te Polderlande door een lange periode van dubbele positieve cijfers: +10, +11, +10, +13, +12, +14... het kan niet op! Van 'putteke winter' is nog steeds geen sprake. En dus werd de de With-wandeling deze keer helemaal geen witte wandeling, in tegendeel! Wat enkele jaren geleden begon als een verrassingsact voor de 70ste verjaardag van vader Pjottr, pa van Lijn en Tom, is uitgegroeid tot een annuele bijeenkomst van vrienden en verwanten des heren de With om zich onder leiding van de maestro zelve in bos, beemd en dal te wagen teneinde na een fikse vertreding in grote getale ende gezamelijk de beentjes onder tafel te schuiven om den mens weer uit zijn honger te halen en op krachten te laten komen.

 

De (onvolledige)groepsfoto, met hier en daar iemand die verstoppertje speelt en de fotograaf die bij ontstentenis van een statief zelf achter de camera bleef. Maar daarom niet getreurd: Polo en Pola namen met veel plezier deel aan dit evenement. Een organisatie van topniveau, wat onderstaand beeld ten overvloede bewijst: Marco, die oprecht geniet van een hartversterkende bevoorrading tijdens een tussenstop en Pola die het niet ziet, maar wel goed vindt! Zo kunnen we nog wel even...

En dan kwam, na enkele tussendoortjes, 'vandaag' en de daaromtrent al eerder gestelde vraag: "Hebt U het er vandaag ook moeilijk mee...?" Het is vandaag Driekoningen. Maar geen kat die daar om geeft, laat staan nog enige aandacht aan schenkt. Een verloren gaande traditie, want zingen wordt er niet meer gedaan en koningen treden af en aan in de zomer maar niet in de winter, ook al is dat een warme. Ik zou U om de schijn te redden een 'Happy Driekoningen' kunnen wensen, maar echt overtuigend zou dat ook niet klinken vermoed ik. Dus was er tijd voor enkele kleine opdrachten: een fietsrit naar centrum Antwerpen om... niks, want de verwachte bestelling was niet in de winkel en de kroeg waar ik op de terugweg een soepke wilde nuttigen was gesloten. Verloren moeite dus. Een verloren dag? Verloren maandag, met appelbollen en worstenbrood? Hoewel het mij vandaag het geschikte moment leek moeten we daar nog een hele week op wachten. Da's lang, en daar heb ik het dus moeilijk mee...

Marco Polo

Here we go again...

Bent U de feesten goed doorgekomen? Was de vreugd' en de deugd' navenant, en konden zij opwegen tegen de eventueel opgelopen schade en/of averij? Het maakt allemaal niet zo gek veel uit als ik hier mijn oprechte wensen nog maar eens mag lozen en U in de eerste plaats een gezond 2014 mag toedenken met daarbij nog wat blije momenten, waardevolle ervaringen en een hele resem geslaagde ondernemingen en uitgekomen dromen. Meer moet dat volgens ondergetekende helemaal niet zijn, en dus stuur ik U samen met La Pola onderstaande prent met bijhorende (ver)wens(ing)en...

Wij wensen U

een 5 sterren-Kerst

een fantastisch Nieuwjaar

en een voorspoedig 2014

Het zou geen Mededeling van Marco Polo zijn als we niet meteen zouden overgaan tot de orde van de dag. Aangezien de publicatie van de TOP 12 in willekeurige volgorde gebeurde en er van mijnentwege geen waardering aan het moment van verschijnen gekoppeld was moet ik mij wel beroepen op andere gegevens om, als dat al nodig mocht zijn, de absolute nummer één bekend te maken. Gedisciplineerd volkje als jullie zijn, stellen mijn bloglezers, -innen en -essen meestal geen moeilijk vragen. En toch wil ik mij op het eventuele voorbereiden: welke prent genoot de voorkeur en hoe kan ik dat meten?
Blijkbaar zat iedereen wat te wachten op de start van de reeks en dus ging de eerste publicatie met de meeste aandacht lopen: foto 12 werd 60 keer bekeken, wat niet weinig is in dit specifieke marktsegment, U mag ook niche zeggen, en prijkt dus afgetekend aan de kop van het klassement.

Ere wie ere toekomt: hierboven staat ie nog eens te blinken, en zo weet U ineens ook weer waar het in die eerste foto over ging. Noem dit gerust een recyclage-start van 2014. Voor de rest wens ik U, de Uwen én de Hunnen het allerbeste toe!

Marco Polo

12 11 10 09 08 07 06 05 04 03 02 "01"

Eén...

Luc Deleu: Orbino/Orban Space  Clean desk ‘13. Tabula rasa. Met uitzicht op een gezond en voorspoedig  2014. Beste wensen.#middelheimpark MP

12 11 10 09 08 07 06 05 04 03 "02" 01

Twee...

Streepjescode op het strand: horizontaal-vertikaal-horizo-horizo-horizontaal. Ensor op een Belgisch briefje van 100fr (1995-2001)#depanne MP

12 11 10 09 08 07 06 05 04 "03" 02 01

Drie...

Enkele uren voor een olifant door Andy’s Camp trok stond deze nog te pronken naast het zwembad. Daarna niets meer. Smakelijk! #krugerpark MP

12 11 10 09 08 07 06 05 "04" 03 02 01

Vier...

Heer Polo brengt heel veel samen in één foto: tussenstop in Vienne, reisbureau, fotografie,  Suid-Afrika, TNT. Onnozel manneke! #allinone MP

12 11 10 09 08 07 06 "05" 04 03 02 01

Vijf...

De “zilver” van toen heet nu Umicore. Een gloednieuw prestigegebouw en vorig jaar 0,5 % belasting betaald. Groenten uit Hoboken. #umicore MP

The Rolling Kaaiman...

"Ai, ai, ai-ai-ai..." hoor ik U al fronsbrauwend denken, "..moet dat nu echt?!" Nu de fotoreeks en de daaraan gekoppelde twitteriaanse berichtvormen eindelijk goed draaien, U er wellicht ook mee vertrouwd bent geraakt en aldus dacht tijdens deze feestperiode een veel rustiger blogparcours te mogen afleggen kan ik het niet laten om weer even in mijn Marco Polo-ego te kruipen en U lastig te vallen met enkele eindejaarsoverpeinzingen. Weet ook dat die meer dan waarschijnlijk gevoed ende geïnspireerd zullen worden door de happen en de beten van de Kaaiman. Blij als een blauwborstje op een zonnige winterdag heb ik tijdens het voorbije weekend de hand kunnen leggen op een exemplaar van het Jaar van de Kaaiman, een gebundelde verzameling uit de voorbije twaalf maanden met de vijftig scherpste uithalen van Koen Meulenaere. Gratis bij de Tijd, en goed om evenveel dagen lang iedere keer één column te verorberen...

Een sjakosj vol voordeel, zo goed als een extra pakje onder de kerstboom. Zo eentje dat mij een groot gemis gaat helpen vergeten: Ruud Joos en haar rondom-de-noense radioprogramma zijn afgevoerd. Waar halen ze zoiets vandaan bij radio1 ? Benieuwd wat er in de vervangaanbieding komt: een consumentenprogramma, een kookprogramma, een groeten- en wensenprogramma? Alles voor de luistercijfers waarschijnlijk. Ook hier Kaaiman/-vrouw met talent gezocht...

Een leuke om, net voor de finale 5 uit de TOP 12, mee af te ronden: hebben jullie ook die heruitzending van het laatste concertoptreden 'Sweet Summer Sun' van de Rolling Stones in Hyde Park gezien. Een groepje bejaarden dat enkele tienduizenden continu en opeenvolgend naar massale hoogtepunten leidt. Voor deze opa's (respectievelijk 66, 70, 70 en 72 jaar oud) geen rusthuis of serviceflat. Dat geeft een ouwe knar als heer Polo weer bergen energie en de moed om verder te boeren: op naar 2014 en de volgende uitdagingen. Ik ben er klaar voor. Met dank aan Ron, Mick, Keith en Charlie!

Marco Polo

12 11 10 09 08 07 "06" 05 04 03 02 01

Zes...

Hoge deuren vangen veel wind. Huh?  Wijnteelt en kunst: een Franse blik op de toekomst. Een open deur ingetrapt?  #commanderiedepeyrassol MP

12 11 10 09 08 "07" 06 05 04 03 02 01

Zeven...

Willem en Bonaparte omarmen met hun dokken het MAS. Vlakbij stroomt de Schelde, en dus mag U ook “lichtjes kijken” à volonté. #willemdok MP

12 11 10 09 "08" 07 06 05 04 03 02 01

Acht...

Sneeuwstorm in je eigen achtertuin: vlokken, oh als eieren zo groot. Een ijskoude Polder op een rechaufferende aardbol. #belgianblizzard MP

12 11 10 "09" 08 07 06 05 04 03 02 01

Negen...

De zon stopt ermee voor vandaag. Ook ik ben aan rusten toe. Kijk, daar staat een bank. Kom er even bij. Zin in een babbel ? #scheldedijk MP

12 11 "10" 09 08 07 06 05 04 03 02 01

Tien...

Stille waters, statige molen, loodgrijze lucht. Donkere reflecties vernauwen de vaart tot een slootje. Dat wordt drummen. #damsevaart MP

12 "11" 10 09 08 07 06 05 04 03 02 01

Elf...

No time to waste. Een sprankel  tijds gevangen tussen 9u01’16” en 9u01’17”. Mirakel. Daar kan geen vijf-voor-twaalf tegenop.  #frozentime MP

"12" 11 10 09 08 07 06 05 04 03 02 01

Twaalf...

Laatbarok in de avondzon. Blauwe lucht in glad beton. Hertekend perspectief. Zoiets zet mij aan het denken. U ook?  #sintandriesreflexion MP

Mooie dromen...

Rondom mij zie ik veel mensen, waaronder ook vrienden en kennissen, ja zelfs familieleden van de eerste graad tot en met het elfendertigste knoopsgat, zich het vuur uit de sloffen lopen om toch maar tijdig alle kerst- en nieuwjaarscadeautjes te kunnen verzamelen. Van de ene winkel naar de andere shop, van de kerstmarkt naar het grootwarenhuis, van de Lidl naar den Aldi, heel het shoppingcenter afdweilend van beneden naar boven en dan weer naar beneden. Heer Polo neemt er zijn tijd voor: vanachter de computer kan er héél veel, dat weet ik al jaren, en dus beperk ik mij tot het besurfen van het wereldwijde web. Het spaart mij uren aan verplaatsing, parkeerplaats zoeken, wachten op bus of tram, aanschuiven aan de kassa's. Daags nadien, of hooguit enkele dagen later staat een vriendelijke bPost-, TNT- of privé-koerier aan de deur met het gevraagde. No stress...

Dat levert mij de tijd om mooie mijmeringen, illusies, visioenen, fantasieën, rêverieën... en zoveel andere vrije inspiraties de middagdutjes-revue te laten passeren. Ik kan er alleen maar van dromen, want om het maar meteen toe te geven: de prenten van deze toffe madammen hebben de langverwachte TOP 12 niet gehaald en zijn er in de voorrondes uitgebonjourd. Jammer, maar het is nu eenmaal zo. 
Daarmee is meteen gesteld dat de selectieprocedures achter de rug zijn. Op de meest individuele wijze heeft Uw dienaar zich van de voorkeurknop bediend en een hoogst eigenzinnige lijst samengesteld van de ultieme 12 lichtbeelden die in het bijna voorbije 2013 zijn lenzen zijn gepasseerd en op de sensoren van zijn camera's een blijvend Drückmahl hebben achtergelaten. Het is nog even wachten op de stapsgewijze bekendmaking van het resultaat: nog 3 keer slapen, en dan beginnen we eraan. Daarna komt er tot het einde van dit jaar elke dag één foto aan bod, waarbij tweetmatig een korte situatieschets van de prent in kwestie zal gepubliceerd worden. 140 karakters.Wat een uitdaging! Ik mag er niet aan denken. Dan nog maar even 'onbeperkt' dromen...  

Marco Polo