12 december 2005

Tijdloos ...

Na het "Vroege Kerstverhaal", en na de reakties die mij via de "comments" en vooral via orale "kanalen" bereikten, kon ik niet zomaar een vervolg breien aan dit epos, en moest ik me vandaag meermaals bezinnen omtrent de vorm en de inhoud die ik zou gebruiken bij wat nu komen gaat: het moest iets helemaal anders worden ...

De eerste examendag op Pito bood voldoende afwisseling: even lesgeven, een uurtje wacht kloppen, een heerlijke uitwaai-bosloop bij Moretus, en na de boterhammen een blokje bijscholing op Smartschool .... Wat wil je nog meer om helemaal uit je dagelijkse ritme en toch op je eigenste plooi te komen ???

Nu brandt de haard, en klinkt het verzameld werk van Bram Vermeulen "Tijdloos" door de boxen: "Rode wijn", "Pauline", "Verlangen", "Doe het", "Boven op de berg", "Een stille ochtend", "Vrij" ...
Daar hoeft geen verklaring bij, tenzij ...

... toch jammer, die vierde september in Toscane !
't Is alweer meer dan een jaar geleden. Wat vliegt de tijd ...
Zijn muziek houdt mij in de ban, en het tekstmapje bij de cd citeert Bram:
"We voelen ons vaak eenzaam, maar we moeten leren alleen te zijn.Want pas als je alleen bent, kan je samen-komen."

En een stukje uit "De Mannen"...

Kiezeltje in de rivier
Laat mij maar liggen hier

Laat mij maar gaan

Ik heb genoeg bestaan...

Ik gooi nog een paar blokken op het vuur.
Ondertussen shift de cd-speler naar disc 4 ...
Leonard Cohen: Songs from a Room
Ik voel terug mijn studententijd ... Leuven, 1970


En vandaag zou "Old Blue Eyes" Frank Sinatra 90 jaar geworden zijn.


Als ik nu de volgende aflevering van "Rome" ga bekijken ....
dan lijkt alles pas echt tijdloos.

Marco Polo

10 december 2005

Vroeg kerstverhaal ...

Twee weken geleden maakte Marco Polo op deze weblog melding van de eerste winterprik die onze contreien teisterde.
Aangezien Polo & Pola zich toen klaarstoomden om "la Kuki" met een bezoek te vereren, en de rest van onze aandacht ging naar het coachen van zoon Bram, die al of niet nog diezelfde nacht vanuit Amsterdam door het spekgladde Nederland Antwerpenwaarts wilde keren, werden enkele belangrijke zaken over het (in steeds sneller tempo, maar volgens plan progressief kalende) hoofd gezien.

't Was toen, dat in de late namiddag mijn twee goede vrienden, Aloysius Primus en zijn onafscheidelijke kompaan Don Alphonso, als naar gewoonte en tegen beter weten in toch hun fietsen bestegen en voorwaar een gezondheidsrit gingen afwerken. Wat een soepele fietstocht moest worden, ging onder invloed van de aangekondigde weersomstandigheden snel over in moeizaam geploeter door de aanwakkerende sneeuwstorm.
Nog even kon Aloysius zijn makker uit de wind zetten, maar toen besloten zij wijselijk voet aan grond te zetten, en stappende hun weg te vervolgen. Dat het ondertussen een echt winterlandschap was geworden toont onderstaande foto, waarop onze helden als donkere schimmen langs de met sneeuw overladen witte bosrand hun weg zoeken naar een veilig onderkomen om te schuilen voor het noodweer.

Dapper, zoals wij hen kennen, blijven zij, hun fietsen aan de hand, onvermoeibaar doorstappen.
Eindelijk doemen er lichtjes op aan de einder. De kopjes, die stilaan toch iets meer gebogen waren, schieten fluks weer op: in het schijnsel van een paar koplampen zien zij de silhouetten van twee lotgenoten naderen...

Een hartverwarmende babbel, wederzijds moed inpompen, sneeuw van de schouders kloppen, en dan weer op pad: maar nu wel samen ...
Door de bijtende koude en de strakke wind raakt Aloysius, die alweer de taak van windbreker op zich heeft genomen, al snel het Noorden kwijt. Hij zoekt in zijn linker vestzak, in zijn rechter broekzak, in zijne gatzak ... ( zijne strijkstok ??? )
Neen, niets te vinden: dan maar zoals de 4 musketiers ( 1 voor allen, allen voor 1 ) of de 3 wijzen ( vanuit het Oosten, en blijkbaar ook nooit van 't Noorden gehoord ) ...
"Naar de sterren kijken !!!" herinnert Don Alphonso zich ...
Maar met de donkere sneeuwlucht is er van sterren geen sprake.
De wanhoop nabij wagen onze sneeuwridders hun "laatste" kans op de weblog van Signore Spaghetti. Net op het einde van zijn Kadril-verhaal, lezen zij nog de meezinger...
"Hier zie !!" analyseert Aloysius.
"In de laatste regel is er sprake van een maske dat eur bukt, en dan ziet ge altijd sterre !!!"
"Weer of geen weer, wij vertrouwen op Signore Spaghetti !!!"
Geloof het of niet, maar geen 10 minuten later is deze foto genomen...

En inderdaad, waar die ster bleef staan hebben ook zij halt gehouden en aangeklopt, zoals in dat ander verhaal, 2005 jaar geleden.
Net als toen ging de deur open, en zei de ...

Aloysius Primus en Don Alphonso zijn de volgende week zoals gewoonlijk aan het werk gegaan op Pito.
Over hun "beestig" weekend in de "stal" werden geen details vrijgegeven!
Of misschien toch eens proberen via "Smartschool", want Big Brother ....

Marco Polo

08 december 2005

Never say goodbye ...

Dinsdag, 9 december 1980 ...
Op weg naar Pito, laatste lesdagen voor de proefwerken beginnen.
Collega's zijn druk bezig met de voorbereiding ervan, wat heet "druk" ...
Ze moesten vandaag eens terugkomen: inderdaad druk ...
Op de radio: Imagine, All You need ..., Free as a Bird, ...
John Lennon overleden: gisteren 8 december - Dakotah Building - New York - 25 jaar geleden
Later uitgebracht: Never say goodbye ... 1984

In 1980 was ik 29.
In 2005 is Bram 29.
Welke politiek geëngageerde singer-songwriter loopt er nu gevaar ???
Daag de Goden niet uit, Heer Polo, leg de geschiedenis het vuur niet aan de schenen, en tart vooral het lot niet ...


Over naar de collega's van vandaag: vooreerst gaat mijn dank naar Aloysius Primus.
Niet omdat hij reeds tot publicatie zou zijn overgegaan, maar omdat hij me deze week weer zoveel wijzer heeft gemaakt.
Bij de vermelding "dat omwille van het vele werk .... " ging de Goede Man spontaan over tot een nummertje woordverklaring, waarbij hij Ondergetekende wees op het gebruik van het woord "veel" in mogelijks meervoudige betekenissen, zijnde "frekwentatief" en zeker ook "volumineus". Waarvan akte.
Deze warrigheid mag gelden als een teken van naderende proefwerken, zelfs bij heer Aloysius.
Ook voor anderen zou dit kunnen betekenen dat één of andere Signore zijn blogexploten tijdelijk zal doseren. Het zij ons een troost dat na 25 december de "echte" Kerstvakantie aanbreekt ...

Never say goodbye ... (2)
Inderdaad, samen met vele anderen heeft Marco Polo zich niet willen neerleggen bij het afscheid van Koen Meulenaere ( Kwaad Bloed, Knack). Onder invloed van volgehouden protesten in lezersbrieven, die al snel werden afgevoerd naar het "forum" op de website, vanwege waarschijnlijk minder in het oog springend, heeft de Knackdirectie het licht toch terug op groen gezet, en mag/moet Koen opnieuw zijn gangen gaan.
Deze keer niet op één, maar over 3 pagina's: meer plaats voor meer intriges en achterkamerpraat, maar ook voor meer foto's ... ter ere van de "Bladspiegel".

Caroline Gennez is gewaarschuwd: haar wacht een mooie carrière van minstens één jaar ...

Heer Polo wenst zijn lezers een aangenaam weekend toe. Zelf hoopt hij de loopdraad eerstdaags weer op te pikken, en belooft U allen daarover tijdig te informeren...

Tot weldra

Marco Polo

07 december 2005

Zen

't Was heel lang geleden, maar gisteren ben ik nog eens bij de bibliotheek langs gelopen: Pola's uitleenboeken moesten binnengebracht, en binnen ons flexibel werkschema kwam deze taak nu op mijn schouders.
Even tussen de rekken kijken, en ja ... mooi werkje gevonden van Koenraad Goudeseune:

Zen uit eigen werk , gedichten

Ik moet jullie even laten delen in mijn actuele poëzie-geneugten ...

Zen

Om het licht te zien
hield ik vroeger
mijn fiets van de grond
Ik draaide aan het voorwiel
en als ik niets zag
dan was ik daar niet kapot van.
Dan dacht ik: zonder licht dan maar.


Dit brengt mij "vaneigens" in het vaarwater van Aloysius Primus, de man die per fiets de halve wereld heeft verkend, zij het binnen de Noorderkempense grenzen.
U zijt allen gewaarschuwd: volgende week is het 15 december, en op de vijftiende publiceert Zijne Eminentie tegenwoordig zijn nieuwe blog-item.
Bij de vorige editie werden de eerste adepten al drie dagen vooraf op het web gesignaleerd: dranghekken moesten ervoor zorgen dat alles binnen de perken bleef en de publicatie vlot kon verlopen. Deze maand verwachten wij, gezien de nabije feestdagen en het daarbijhorend kadootjes-koopgedrag, nog meer drukte ...
Maar zal de menigte de Hooggeleerde Alomgeëerde Niet-getatoueerde Aloysius herkennen in zijn nieuwe outfit ?
Of is dit de ontbrekende foto op de blog van Aloysia Prima, en moeten wij er toch iets achter zoeken ???




Marco Polo

06 december 2005

Bonus Track

... en speciaal op aanvraag:
voor Marcus Aurelius,
het aloude deuntje ...


Kom in mijn armen
en ik zal je verwarmen ...

jaja: 6 december...
"Dank je Sinterklaasje !!!"

Marco Polo

05 december 2005

... ook bij Milo.

Milo is een hoogkwalitatief bedrijf, gespecialiseerd in reiniging allerhande.
Met het personeel kan men alle kanten uit...
Wat is er dan meer geschikt om een "Alles kan beter"-item op te volgen dan ...

De Venus van Milo

Als dank aan Marcus Aurelius voor de aanbreng van het idee, en om hem gerust te stellen: zelfs dit kan beter...
en op meer dan één manier:

de Communicatie - Milo
... of nog:

Milo International

en wat dan te denken van ...

die knappe vrouw in onze straat

... en als kers(en) op de taart:


Marco Polo

04 december 2005

Alles kan beter

Zijne Discoveriteit heeft vanavond een heruitzending gezien van één van de betere afleveringen uit deze reeks, en jawel ...

Naar aanleiding van m'n vorige blog ontving ik van Marcus Aurelius volgende kunst-suggestie:

Maar alles kan beter ...


Marco Polo


Dapper doorgaan ...

Waar ik gisteren ruimschoots elke "hak" en "tak" die in mijn gedachten kwam gebruikte om heen en weer te springen, zal ik mij vandaag, mede door het feit dat het overgrote deel van de dag nog vóór mij ligt, en ik dus nog niet overladen ben door inspiratie, meer houden aan één verhaallijn.
Gelieve alsnog rekening te houden met de klassieke zijsprongen, wegomleggingen, afsplitsingen, side-ways, short-cuts, ...
Maar ik doe mijn best.
Vanmorgen gelukkig weer tijd gehad om mijn favoriete radioprogramma te beluisteren: "Titaantjes" van Pat Donnez.
Vandaag is Peter van Straaten te gast: Nederlands striptekenaar.

70 jaar, en past perfect in de rij Titaantjes : speciale mensen die door Donnez zo gewoon mogelijk ten tonele worden gevoerd en geïnterviewd.
van Straaten tekent "treurig" maar zo herkenbaar en echt niet zielig: hij heeft het meeste wel zelf meegemaakt of dan toch van dichtbij ...
Als de interviewer het over gezondheid heeft (Peter is hartpatiënt) reageert hij:
Het rare is dat je al die problemen blijft ontkennen. Ik gedraag me of ik nog 20 jaar te leven heb...
Dat kan toch, of niet ?
Het lijkt wel onwaarschijnlijk: 90 ...
Ik vind het wel een ontzettende stinkstreek da'k dood moet hoor!
Want ik heb aardigheid in het leven ...
En ik ben het er niet mee eens dat ik die aardigheid moet opgeven: ik teken protest aan !!!

Misschien daarom is zijn lijfspreuk "Dapper doorgaan !"
Dat wil ook Marco Polo doen: tot morgen...

Marco Polo

p.s. 1 denk dat 't redelijk gelukt is .. één lijn
p.s. 2 een aanrader voor de verbouwingen in Pito, Stabroek

03 december 2005

Il Milione

... of "De wonderen van de Oriënt" van mijn geestelijk alter-ego.

Een van de grote klassiekers uit de reisliteratuur, waarin Marco Polo verhaalt over zijn ervaringen in Zuidoost-Azië: zijn verblijf aan het hof van de grootchan van Mongolië, het weelderige hofleven in China, de reizen die hij maakte door de meest ongelooflijke landschappen en zijn ontmoetingen met zeer uiteenlopende mensen.

In het laatste pre-Sinterklaas weekend heb ik besloten om aan dit boek te beginnen. Na Rick De Leeuw (De laatste held) heeft Kees van Kooten mij de voorbije dagen, vooral 's avonds, gezelschap gehouden : een beetje autobio graven is nooit weg voor een blog-columnist. Op "simplisties" onnavolgbare wijze laat Koot ons delen in zijn leven van elke dag.
Schitterende stukjes, die ...

Maar nu dus de échte verhalen van Marco Polo.
Tussen de eerste paragrafen door zoek ik af en toe extra-informatie via Google.
Tik ik daar "San Marco" in, ... Afbeeldingen ... en :


Echt waar: een vloedgolf over het San Marco-plein ??!
In het ochtendnieuws hoorde ik dat het er hard geregend had, maar dit ???
Er zouden al surfers gesignaleerd zijn!
Tegen Carnaval zou de complete crew van BayWatch ingehuurd zijn..., incl. Pamela Anderson.
Had Marco Polo dat geweten ... "ongelooflijke landschappen" en "uiteenlopende mensen": twee vliegen in één klap!
Ik wil hem wel vertegenwoordigen in het Krokusverlof, om "la Pamela" een rondleiding te geven in onze geliefde stad.
Hoewel: om in deze contekst Signore Spaghetti voor te zijn zal ik echt diep moeten gaan.
"Lier, 17 december" zal mij al leren of ik hem op een vlak & droog parcours in het vizier kan houden.
Om van de waterschokgolf te bekomen en mij ondertussen al voor te bereiden op de komende confrontatie in Lier heb ik dan maar de loopschoenen aangebonden, en mij een trage duurloop opgelegd: 1 u 35' rustig peddelen, er zijn stresserender bezigheden op een zaterdagmiddag. Onderweg een kilometertje gestayerd achter op ronde zijnde Sinterklazen, en in de laatste 10 minuten uit de wind gezet door een peleton Zwarte Pieten ( hoop dat dit de censuur van La Pola passeert) op weg naar hun lunchpauze. Dankuwel Piet !!!

Gelukkig is er ook dit: Clouseau heeft weer zijn tenten opgeslagen in het Antwerps Sportpaleis!
"In 't lang" en in 't breed wordt daarover bericht in alle media. Ik ben er deze keer niet rouwig om, want Koen showt op beeldige wijze hoe je op elegante manier de handen uit de mouwen kan steken. Op voorwaarde natuurlijk dat je de knoopjes van de manchetteboorden knipt, het jeansbroekske nog eens extra opschuurt, het gileeke van toen weer uit de kast haalt, en... je nog een deftige knoop in je "plastron" kan leggen.

Heer Polo zal zijn best doen, dagelijks oefenen, en één van de volgende keren "à la Koen" verschijnen met de "Wonderen van de Oriënt" ter hand ...
Misschien kom ik zelfs tot "voorlezen", maar daarvoor zal ik te rade gaan ...
  • bij Signore Spaghetti voor de keuze van de passages
  • bij Peterpignans voor de timing
  • bij Marcus Aurelius voor de temperatuurkeuze
  • en bij Aloysius Primus voor de intonatie in de tweede stem.
Gelukkig heb ik nog even de tijd, maar toch ...

Marco Polo

01 december 2005

Gezond verstand ???

De wegcode krijgt er een nieuw begrip bij: 'voortbewegingstoestellen'.
Er duiken regelmatig nieuwe verplaatsingsmiddelen op in het straatbeeld. Niet zelden bestaat er onduidelijkheid over de juiste plaats van die modi op de openbare weg. Die bestaande 'leemte' in de wegcode wil minister Landuyt opvangen met het nieuwe begrip 'voortbewegingstoestellen'. (GvA, 1 december 2005)

Dit gaat de klassiek geschoolde grijze massa in het hoofd van Marco Polo te boven: daar zijn geen woorden voor, dus maar een paar foto's met kommentaar...





Marco Polo



30 november 2005

De ronde van België

Vandaag vertrokken Bieke & Witse met tante Rita naar Spanje.
Het evenwicht moet bewaard blijven: Sint & Piet naar hier, en onze delegatie naar ginder.
Ze maken daar van de gelegenheid gebruik om "Anke in Burgos" te bezoeken.

Heer Polo, vrij op woensdag, had aangeboden om het gezelschap naar de luchthaven te brengen: vanuit Hoboken even Bieke & Witse oppikken in Holsbeek en dan naar Charleroi Brussels South Airport, vliegtuig vertrekt om 13 uur naar Valladolid.
Het bleek een hele onderneming: tante Rita kwam veiligheidshalve al overnachten in Hoboken, zodat we ons tijdig in het ochtendverkeer konden gooien.
Eerste bericht op de radio: in Brussel is een auto vanop de A12 door de vangrails gereden, neergestort op de Buitenring en in brand geschoten... Verkeerschaos rond Brussel.
Dan maar op tijd vertrekken, vanaf Mechelen-Zuid via de "oude baan" naar Leuven, even doorsteken naar Holsbeek: Joke naar school, Wout in de kribbe, en wijle weg !!
Richting Brussel was het daar helemaal niet te doen, dus de "vakantieroute": door Leuven, naar de Naamsesteenweg, over Waver ... autostrade richting Namen, verkeerswisselaar naar Charleroi ... Prima op tijd.
Toch nog even de zenuwen testen met wat hardnekkige mist en weerbarstige ochtendnevel: in Charleroi weet je maar nooit of je kan vertrekken, hé Niekol !!?
Maar alles kwam in orde, en stipt op tijd ging de grote vogel de lucht in...
Op de terugweg reed Marco Polo zich vast in enkele files op de Brusselse Ring, maar Zijne Discoveriteit liet het niet aan zijn hart komen: la Pola ging mosselen klaarmaken, en dan is onze "held" niet meer te houden !!! Na zo'n "Ronde van België" is er niks beter dan een dampende pot verse mosselen met frieten...

Het laatste glaasje wit was maar net geledigd, of ... Prrrt .... Prrrt .... Prrrt : Sms-je ...
"Bieke: goed geland. alles ok. dikke kus X"

Maak er iets goed van ginder, en genieten maar ...
Om af te ronden, een eerste "poging tot limerick" op deze blog....

bij Liesje en Matti in Lauwe
konden ze 't echt niet meer houwe
Zij wilden een kind,
maar niet van de Sint
Ik stel jullie voor: hier is DAUWE !!!




Marco Polo

28 november 2005

Le plat pays....

Avec la Mer du Nord, pour dernier terrain vague,
Et des vagues de dunes, pour arrêter les vagues,
Et de vagues rochers que les marées dépassent
Et qui ont à jamais le coeur à marée basse,
Avec infiniment de brumes à venir,
Avec le vent de l'Est, écoutez-le tenir,
Le plat pays qui est le mien.

Hier ben ik eindelijk weer.
Beetje moe, beetje spierpijn, beetje kreupel, beetje geradbraakt, beetje zagen, beetje flauwe kul verkopen...
Misschien teveel te vertellen deze keer: twijfel of het wel ter blogge kan, of het wel de moeite waard is, twijfel of de lezers dít wel willen lezen, ... maar geen twijfel dat ik het kwijt wil: ik wil er over bloggen, en niemand die verplicht is het te lezen !!!

Hier gaan we :
op de achtergrond laat Johan Verminnen zíjn Grootste Belg, Jacques Brel, "Ne me quitte pas" zingen, binnen handbereik een glas rood én Rick De Leeuws "Laatste Held" ...

... dit ben ik verplicht aan Peterpignans, die zijn laatste blog op een schitterende "51"-noot opende, en om niet te vergeten dat ik Aloysius Primus, ondanks zijn voortdurend "géén tijd", toch weer aan het lezen wil zetten!!!
Hooggeëerde Weledelgeleerde Ongetatoueerde Heer Primus, laat dit lichtgewicht niet aan je voorbij gaan: neem nog deze week dit meesterwerkje ter hand, en duik onder in de nostalgie van kostschool-jeugdherinneringen. Je ( is het tutoyeren hier op z'n plaats, of moet ik U-wen?).. je zal zeker en vast met veel genoegen kennis nemen van het schrijfsel des Heeren De Leeuw, die in de "Laatste Show" regelmatig zijn woordkunsten ten scherme bracht.
Ik citeer:
...
Steeds minder te vertellen
Steeds meer een grote mond
Wild maar ongewapend
Als een kruitvat zonder lont
...

Hiermede zou Marco Polo weleens zijn eigen vonnis kunnen tekenen, maar tegen beter weten in ga ik door.
Tot het lijntje breekt !!!

Het voorbije weekend waren Polo & Pola dus op bezoek bij Kuki, in Calais. Op de heenweg, na de Oostvlaamse sneeuwperikelen, veroorloofden wij ons een pitstop in Leffinge: even kijken hoe alles zijn gangetje gaat in de Papegaaistraat ...
Heidi & Erwin (Ernie) verwachten hun "Numero Uno" tegen 14 januari, dus hoog tijd om na te gaan of de mama "rond", de kleine "gezond" en de papa niet te zenuwachtig is.
Wij kunnen U geruststellen: alles verloopt prima !!! De examens worden goed voorbereid, de bouwaanvragen met aandacht behandeld en de babykamer blijft "Geen toegang voor onbevoegden" ... Spannend !!!
Door weer en wind ging het dan verder richting Calais: bij aankomst een frisse stadswandeling, afgerond met een paar "Leffe de Noël" ... Nieuw én lekker !!!
En dan naar de Salle Calypso: hooggespannen verwachtingen, maar een platte wedstrijd ... en Kuki op geen enkel moment in de match. Mondeville wint: 62-75 .
Op dat eigenste moment blijkt het ook voor Burgos niet te lukken: ondanks een sterke "defence" kan Valencia niet helemaal gestopt worden ... 61-51.
De onderlinge individuele stand: Kuki - Anke 0 - 0 (evaluatie) ..., want Anke scoorde wel 10 ptn, maar kwam toch niet aan goede cijfers. (Leken die hier niks van snappen kan ik gerust stellen: ... "want er komen betere tijden" (B. De Groot) )
We rondden de avond af met een pasta in een bruine kroeg, waar een plaatselijke "rapper" zijn kunsten kwam verkopen...

Zondag werd er uitgeslapen, ruim tijd besteed aan een ontbijt-brunch-lunch en nog even een frisse, zeg maar KOUDE neus gehaald aan de dijk en in de binnenstad...



Afscheid nemen, maar niet voor lang: we verwachten Kuki in Antwerpen op 18 december ... Uitwaaien, shoppen en nog eens een Belgische keuken: da's beloofd, met veel chocolade !!!
Rudiman is gewaarschuwd: she likes Belgian chocolat !!!

Oh ja, ook dit is Calais ...

Marco Polo

26 november 2005

Eerste winterprik ...

Na het uitzonderlijk warme najaar kregen we het aangekondigde winterweer verrassend snel. We hoorden gisteren wel van links en rechts (politiek korrekt artikel, weet je wel) over sneeuwbuien en sneeuw in de Ardennen, zelfs in Lommel 10 cm, maar in Hoboken bleef alles bij wat donker najaarsweer, met wind en regen. Tot zelfs na "het Avondmaal" was hier alles rustig. Telefonisch kontakt met zoon Bram leerde mij dat er in Nederland verkeershinder was door de sneeuw, en dat hij wat later ging komen ... na de drukte.
Kwartier later: paar houtblokken in het haardvuur, debuutromannetje van Rik De Leeuw onder hande, toch maar een Duvel gaan inschenken....


"He, 't is zo licht buiten...?"
"Alles is wit !!?"
Sneeuwstorm !!!
Als de kerst-etalages er al zijn, dan mijn denne(n)boom ook !
En al zeker 5 cm op de rijweg ... dus maar even Bram verwittigen.
Verstandige beslissing: nacht in Amsterdam, en morgen zien wat het weer brengt...

Hevige storm en zware sneeuwval hebben vrijdag het Nederlandse verkeer ontredderd.... "De chaos is compleet", zei een woordvoerder van het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) vrijdagavond om half tien.... Om half elf stond er nog bijna driehonderd kilometer file uit de avondspits....


Polo & Pola vertrekken straks naar Calais: weekend bij Kuki !!!
Reisverslag en verkeersmededelingen volgen ...

Marco Polo

24 november 2005

Leven en dood...

In de euforie rond de verjaardag van Bram (toch gezellig gegeten in "Sardegna") ben ik bij de aankondiging van Dauwe's geboorte in de fout gegaan: 't was niet 22, maar ...

... 21 november 2005. Die dwaling is bij deze de wereld uit !!!

Na de positieve loopervaring van het voorbije weekend is heer Polo op zoek gegaan naar organisaties in de nabije toekomst die voor een nieuwe uitdaging kunnen zorgen. Dit moet "Polo & Friends" toelaten om verder op te bouwen naar de marathonafstand, die laat in 2006 (opnieuw) op hen ligt te wachten...
Tijdens het opzoekwerk ploetert Marco door diverse websites, klikt links aan en begeeft zich over zoekpagina's tot ...

5de LOUIS PERSOONS MEMORIAL

MARATHON - 1/2 MARATHON - 12 K - 6 K

ZONDAG 15 JANUARI 2006

GENK (BELGISCH-LIMBURG)


Louis was mijn "roommate" toen we in 1987 naar de New York Marathon trokken. Het was een schitterende ervaring, en we hebben dat na onze terugkeer nog eens uitgebreid gevierd met Nolle & Theo en al de thuisgebleven vrouwtjes erbij.
Daarna zijn onze wegen uit elkaar gegaan: met Nolle zijn er de regelmatige familie-vrienden bijeenkomsten, Theo zie ik nog af en toe, maar Louis ...
Louis zal ik nu niet meer zien, maar op 15 januari ga ik in Genk de 1/2 marathon lopen ...
Voor de start samen met de anderen een minuut stilte respecteren ter nagedachtenis ... en ik zal denken aan die ervaren kerel die mij op het vliegtuig naar New York overlaadde met nuttige tips, waarmee ik in Central Park na de ontbijtloop grote suikerkoeken zat te eten en die mij 's avonds na de pasta-party opwachtte op de kamer, nadat ik het hele eind naar Madison Square Garden was gegaan om de laatste pre-season game van de Knicks te zien: " 'k Heb net een leuke basketwedstrijd op TV gezien: New York Knicks of zo ...?!", en dan maar lachen ...

't Is nog maar een paar blogs geleden:
"Kjell en Jan, ze zullen mij er steeds aan herinneren dat leven en beleven één moeten zijn, en dat ik er elke dag 100% voor zal gaan: familie, school, marathonneke of toch weer basketbal ..."
Nu zet ik daar ook Louis bij, en vooral bij " 't marathonneke" zal ik speciaal aan hem denken.

Marco Polo


23 november 2005

Oók "ne gelukkige" verjaardag!!

Getrouw aan de traditie én reputatie van het feestvarken in kwestie, kom ik iets later met de felicitaties bij de verjaardag van zoon Bram !
Ik zou kunnen verwijzen naar een drukke dinsdag, maar daar wil ik mij niet aan verbranden: het steekt ook niet op een dag als je "almost dirty" bent geworden.
Komt trouwens goed uit, want de eerste foto is van precies 29 jaar geleden: Bram is één dag oud, en geniet al van een slaapje .... jong gedaan !

Die slaapjes komt ie de laatste tijd misschien wat tekort: drukke bezigheden en veel beslommeringen van allerlei aard kruisen zijn pad, en gunnen hem niet veel rust.
Maar we slaan de handen in elkaar, en als hij weet dat er van alle kanten wat ondersteuning en begrip komt, dan wordt ook deze kaap weer gerond. Al kom je niet direkt in rustig water, 't is toch weer een volgende etappe in zijn "reis rond de wereld" in (minstens) 80 .... jaar, want Bram neemt er zijn tijd voor hé !

Terug naar de start: Brammeman besloot inderdaad op 22 november 1976 aan zijn aardse loopbaan te beginnen. Oorspronkelijk stond 5 of 6 december op de planning, maar aangezien de Sint het dan al druk genoeg heeft, werd uitgekeken naar een vroegere datum.
Na enig opzoekwerk kwam de Braminator tot de vaststelling dat illustere voorgangers wel zouden passen bij zijn verschijnen, en dat het ook later (2005) zou bijdragen tot het verlevendigen van de blog die aan zijn verjaardag zou gewijd worden.
Het moesten er niet veel zijn, maar wel van topkwaliteit.
Wat denken jullie hiervan:
  • 1890 Charles de Gaulle, Frans President .... en die werd 80 jaar !!!
  • 1913 Benjamin Britten, Engels componist .... die overleed in 1976 !!!
  • 1943 Billie Jean King, Amerikaans tennister (?) ... tennisser
  • 1967 Boris Becker, ook nen echte vent met veel "boumboum" !!!
  • 1967 Bart Veldkamp, Nederlands schaatser met Belgische licentie ....
De link naar Bram is overal heel duidelijk:
  • de Gaulle, die het ook in 80 jaar deed ... op z'n gemakske
  • Britten, die in '76 zag dat er voor degelijke aflossing gezorgd werd
  • BJ King, die met moeite Amerikaanser is dan de Braminator
  • BB, ........."boumboum" !!!!
  • Veldkamp, die hopelijk minder fiscale en administratieve problemen heeft in zijn omgekeerde situatie, maar die het zich misschien minder aantrekt ???
Na een onbekommerde jeugd ....




















... bleek ook voor Bram ons Belgenland iets te klein: eerst een jaar Harrisburg, PA, USA en wat later een winterseizoen in de Franse Alpen zetten hem op het spoor om zijn geluk over de grenzen te gaan zoeken. Hij werkt en woont en leeft nu in Amsterdam.

Als verrassing hadden we gisteravond ook Dennis & Pieter bij om samen een hapje te gaan eten: 't werd uiteindelijk een hele hap, maar dat had iedereen wel verdiend!

We wensen Bram een gelukkige verjaardag, en in 2006 een goede aanloop naar zijn dertigste !!!
Als toemaatje nog het blijde bericht dat er voor opvolging gezorgd wordt in de lijst van 22/11-beroemdheden: gisteren werd "Dauwe" geboren, eerste zoon van Liesje & Matti en kleinkind van Katie & Eli. Ook hier een welgemeend PROFICIAT !!!

En als uitsmijter: een Brammoloog ...


Marco Papa Polo

21 november 2005

Eindelijk ...

Nadat hij, zij het in niet te versmaden gezelschap, eerder aarzelend zijn wederoptreden deed in het georganiseerde loopwereldje tijdens de Kust-aflossing-Marathon, en zich daaropvolgend, geprikkeld door de meer dan positieve ervaring tijdens eerder genoemd evenement, dol-enthousiast in de ultieme duurloopvoorbereidingen van Rudi-CJ-man stortte teneinde deze én z'n companen mede voor te bereiden op hun Amerikaans Marathon-avontuur in New York, was het tijdens het afgelopen weekend "eindelijk" weer echt PRIJS voor heer Marco Polo.

Net als 20 jaar geleden begaf hij zich schoorvoetend naar de inschrijftafel in een plaatselijk gemeenschapshuis, deze keer het Gildenhuis van Horendonk. Met startnummer 87 zou hij voor het eerst sinds lang weer eenzaam en alleen de strijd aanbinden met de hem voor de voeten geschoven en door zijn inschrijving bepaald aantal kilometers: 16 in dit geval, of om het "schoon" te zeggen, 10 miles !!!!
Helemaal alleen was hij niet, want "MC", schoolcollega sinds vele jaren en Marc-vennoot van de "tweede tafel" stond klaar om de schuchtere oude man door de inschrijvingsdrukte en de wedstrijdvoorbereiding te loodsen. Maar klokslag halfdrie voelde Herr Polo de eenzaamheid aan z'n loopbroek trekken: het startschot weerklonk, en toen zag hij alleen nog heel even de rug van "MC" ... Pas anderhalf uur later zou hij weer opgelucht ademhalen, en in gezelschap van zijn goede vriend menige kelk (tot op de bodem) ledigen op de goede afloop.

Gelukkig was er ook Sylvia, in wiens loopritme "der Alte Polo" zichzelf reeds na enkele honderden meter terugvond.
"Het kon m'n dochter zijn", dacht de ouwe.
En wat bleek na aankomst: op de uitslagenlijst staat Sylvia V.H. uit Rotterdam, geboren in 1975.
Toeval Bieke ???
Kilometer na kilometer maalden wij door de Horendonkse velden en bossen, en genoten van de namiddagzon en de nevels en het schilderachtige dekor.
Ronde na ronde stond haar vriend Eric klaar met het fototoestel. Dit zouden leuke herinneringen worden voor de wederoptredende Marco Polo. Want wat bleek: de dag na de wedstrijd zaten deze foto's in de mailbox !!!
Duizendmaal dank aan Sylvia voor het aangename gezelschap tijdens de Horendonkse 10 miles, en ook hartelijk dank aan Eric voor de foto's !!!

Oh ja, zonder foto, maar evenzeer dank: " MC" , met de nodige Duvels en Leffes ...., want na het lopen mag een mens toch even bijpraten, niet ??!!

Eindelijk ...

Marco Polo

19 november 2005

Joke of Bieke ???

Zoals U, trouwe lezers, allen weet was "Bompa Polo" deze week te gast op de "grootouderdag" in de school van Joke. Het ging er heel gezellig aan toe, en als afsluiter gingen we samen met de kinderen hun klasjes verkennen.
In het "rode klasje" staat een échte computer, en Joke wilde wel eens demonstreren hoe dat in zijn werk gaat: je zet een "koptelefoon" op, en ....


... dan kan je horen wat er bij de oefeningen op de computer gezegd wordt.
Daar moesten enkele foto's van gemaakt worden, want ...


... in 1978 had heer Polo blijkbaar al een gelijkaardige foto gemaakt: mama Bieke voor de muziekinstallatie in de Wouter Dilftlaan, 22 te Hoboken !!!

Moeder en dochter .... allebei klaar voor een radio-carrière:
aan hunne klap zal 't niet liggen !!!

Marco Polo

18 november 2005

Proficiat !!!

Proficiat aan "La Pola" : op 15 november was het weer zover, alleen deze keer weer iets verder... 55 kaarsjes uitblazen wordt zo stilaan een serieuze opdracht, daarom hebben we het in stilte gevierd, maar toch eens lekker gaan eten ...
Restaurant "Patrache" in Hoboken is een aanrader!

Proficiat aan de directrice,alle leerkrachten en de mama's met de helpende handen van Joke's kleuterschool: het was een prima "grootouderdag" !!!

Proficiat aan Anke: prachtig artikel in 't Nieuwsblad !!
Hou die forme nog wat vast ....

... en aan alle bloglezers voor hun vasthoudendheid om deze artikeltjes te blijven verteren.


Marco Polo

't Zijn de kleine dingen...

Vandaag, op de fiets op weg naar Essen, voor een nieuwe binnen- en buitenband en een nog nieuwere "regencape", heb ik het meer dan eens zitten prevelen, tussen allerlei schietgebedjes door...
( Mededelingen van Aloysius I, Beloofd is beloofd, 15 november 2005 )


Die regencape, dat zeiltje, dat is een berichtje waard...
Maandag jongstleden nam heer Polo, bij het verlaten van onze Pito-school, afscheid van Aloysius Primus.
Hij was zijn regenzeiltje kwijt, was net nog even gaan kijken bij "den Aldi" of het daar niet afgegeven was, maar helaas ... hij zou op weg naar huis het risico op regenbuien moeten trotseren zonder zijn gewaardeerde regenzeil.
Wie, zoals heer Aloysius, als regelmatig fietser door het leven gaat weet dat op weg naar school of huis zo'n attribuut van grote invloed is op je relativeringsvermogen: kan je tijdens een hevige stortbui beroep doen op je zeiltje, dan valt het blijkbaar allemaal nogal mee! Ben je het bewuste zeiltje kwijt of ergens vergeten, dan kom je meestal als een "verzopen kieken" uit een regenrit ...
De entourage van een fietser, zijn vrouw en kinderen, zijn naasten hebben hierin een grote verantwoordelijkheid: help de fietser steeds als hij zijn zeiltje kwijt is. Niet zozeer door hem een ander aan te bieden, want dat gaat hij liever zelf kopen (zie citaat), maar door steeds op de hoogte te blijven van waar het bewuste object
zich kan bevinden. Een positieve benadering van het probleem kan helpen: zet de fietser op weg om via zijn verstandelijke vermogens tot een oplossing te komen...
Wanneer een fietser zijn wanhoop uit, eventueel zoals onderstaande foto illustreert, via een poëtisch gezongen tekst, al dan niet op de wijze van een illustere voorganger ( let op, Madonna ging reeds in de fout ... "Frozen" mag niet meer, maar T.H. is niet zo'n moeilijke )...


... dan mag een antwoord in de zin van "Denk eens goed na: waar heb je het de laatste keer gebruikt??" als één van de betere reacties beschouwd worden. Het zal de fietser in kwestie aanzetten tot nadenken over het probleem, en hem aldus in zijn eigenwaarde sterken. Het risico op een totale afgang blijft evenwel bestaan, wat dan weer kan verwerkt worden door alsnog op de fiets te stappen, en naar de winkel te rijden ...


't Zijn de kleine dingen die het verschil maken !!!

Marco Polo

16 november 2005

... maar het leven gaat verder !?

Een moeilijk begin vandaag: de titelkeuze was al niet eenvoudig, en waarschijnlijk niet de juiste, maar tot schrijven komen was nog veel moeilijker...


Net als vele andere ben ik begin deze week met verstomming geslagen bij het nieuws dat Kjell Vanmessem plots overleden was tijdens een basketbalwedstrijd.
Het basketwereldje is een "kleine" familie, als een jonge kerel binnen deze groep sterft grijpt dat een mens aan en het feit van wederzijds bevriend te zijn met Rudi-CJ-man legt een band naar meer betrokkenheid.
Het wordt een kluwen van gevoelens: onbegrip, medevoelen en een poging tot plaatsen van wat hier gebeurt binnen de kontekst van vriendschap en kennissenkring.
Mijn medeleven gaat naar Ronny, Nicole & Evi, ouders en vriendin van Kjell.
Maar ook aan hen die ik bij m'n beste vrienden reken, en die nu achterblijven en moeten leven met een lege plek,ook aan hen denk ik tijdens het woordengevecht dat zich ontspint bij het uitwerken van deze blog: Rudi, Frie & Wesley.
Nog nooit is een blog zo moeizaam tot stand gekomen.
Het telefoontje met de CJ-man was dan weer wel wat het zijn moet: met Rudiman gaan we tot het einde ... Elke dag is er één, en daar kunnen we niet genoeg de nadruk op leggen. Genieten, maar ervoor zorgen dat de anderen het ook de moeite waard vinden, en dat we er steeds vol tegenaan gaan. Dat is ook het motto geweest van Kjell, en daardoor blijft hij voor altijd één van de onzen ...
Hier kon ik niet omheen.

Er was deze week nog een basketbalafscheid, maar dan niet dramatisch.
Jan Boutmans is 65 geworden, en dat is voor een "prof" het moment waarop men hem eervol ontslag aanbiedt: te nemen, en niet te laten!


Eigenlijk is hij niet aan stoppen toe, en waarschijnlijkt stopt hij ook niet, maar voor de KUL is 65 genoeg, en dan volgt het "emeritaat".
't Was een pracht van een afscheid: "academische" zitting, receptie met bijna* alle oude bekenden (profs, coaches, collegae oud-studenten...) een etentje (los van het feestgebeuren, hé Bieke) en dan toch maar die basketbalwedstrijd erbovenop !!!
Ik heb aan Jan veel te danken: hij heeft mij voor het eerst met andere ogen naar het basketspelleke leren kijken (iets wat JDK later nog eens zou overdoen, en op een onvergelijkbare manier zou uitdiepen), hij heeft mij ook de weg laten vinden naar basketkampen (en wat daar het gevolg van is geweest zal misschien ooit nog eens het onderwerp zijn van een blog-apart) en ... Jan, de levensgenieter heeft ons zoveel goeie voorbeelden gegeven van goed invullen van het dagelijks basketballeven, dat er bijna* geen dag voorbij gaat zonder dat er iets van zijn lessen, al dan niet bewust, in praktijk wordt gebracht...

Kjell en Jan, ze zullen mij er steeds aan herinneren dat leven en beleven één moeten zijn, en dat ik er elke dag 100% voor zal gaan: familie, school, marathonneke of toch weer basketbal ...

* zoals Jan het zo mooi zei in zijn "afscheidsrede":
Bijna rijdt mee in elke wedstrijd,
maar heeft nog nooit een koers gewonnen ...


Marco Polo