... en het is vrijdag!!

Geen paniek, I'm still alive... en zelfs 'nog een beetje kicking': Tommeke-Tommeke heeft zijne Pasen niet gemist en een schitterende, laat ons ook hopen 'zuivere', prestatie neergezet op weg naar Roubaix alwaar hij zijn vierde overwinning in de kasseienklassieker mocht vieren. Terwijl Boonen & Co, voor zover die nog in beeld kwamen, tijdens het laatste anderhalf uur goed 60 km afmaalden op en tegen de 'botte stenen' van Noord-Frankrijk was Uw indoor fietsende verslaggever goed voor een kleine 45 km op de homeo-teller. Ik mag in de gegeven omstandigheden niet klagen.
Wie het zich daags nadien wel moesten beklagen waren de Antwerp Giants: voor een tot de nok toe gevulde Lotto-Arena gaven spelers én coaching staff de Belgische basketbalbeker cadeau aan die van Aalst. Op een ongelooflijk knullige manier werd een 14 punten-voorsprong op het terrein weggegeven tijdens het laatste quarter, terwijl de sportieve dirigenten dit alles op vrij hautaine wijze lieten gebeuren en het zo vaak geroemde toverstokje op zak hielden. Geen wit konijn, enkel de ondertussen welgekende one man show die deze keer tot de ondergang leidde en wat geleuter voor de tv-time outs tijdens de rechtstreekse uitzending op Canvas. Niks ingrijpends en dus ook géén beker in de Sinjorenstad. "Dan maar de titel...!!" klinkt het in de gekende Antwerpse stijl van bescheidenheid, en dàt wil heer Polo dan wel eens zien. Die weg is nog lang, nog veel langer dan die van Kabo en Wisla naar hun respectievelijke landstitels. Terwijl die van Boom zich klaarmaken voor hun eerste finale-treffen met Ieper heeft Wisla de eerste twee matchen voor de halve finale gewonnen. Nog één, en dan hebben ook zij hun finale-ticket beet. Morgen om 18 uur: Torun - Wisla, met live-scouting op Pllk.pl . We volgen 'ons klein' zo goed mogelijk, zeker nu we ook de drie Sweverkes in ons kielzog én op midweek-verblijf in de Polder hebben. Het is een volle week geworden, en vandaar ook dat deze bijdrage weer iets langer op zich liet wachten. Om te beginnen is la Pola met haar gevolg naar de Antwerpse poppenschouwburg Van Campen getrokken: met de markies van Carrabas, Jan-koekepan, enkele rovers en Ludwig-van-het-kerkhof werd daar weer een straf verhaal opgevoerd. Verder zijn we deze week op een zonnige ochtend met z'n allen de Hobokense Polder ingetrokken. Onze kids poseerden gewillig voor de foto...

 

Tegen het einde van onze omzwerving kwamen we tussen de koeien en de paarden terecht. Anders dan bij vorige gelegenheden waagden de kids zich zonder problemen tussen en:of dichtbij de viervoeters. Aangenaam vertoeven...

 

Later op de dag kwamen de buien en trokken we, na een deugddoende siësta, naar het MAS. Onder de gedreven leiding van la Pola lieten de 'gasten' zich een geanimeerde zoektocht door het museum aan de stroom welgevallen. Niet alleen kijken en zoeken, maar ook een hele reeks opdrachten uitvoeren. Het werd een boeiende namiddag, die we - hoe kan het ook anders - afrondden met een frisse dronk in het Duvels Genot. De kids trakteerden, en den bompa dronk ... nen Duvel!!

 

Gisteren gingen we dan op bezoek in Essen: nonkel Guy en tante Rita waren maar wat blij dat ze de kids nog eens over de vloer kregen. Het werd een namiddag en avond vol spellekes en plezier, waarbij mijn jongste broer op aangename wijze mocht kennismaken met Boggle.

Bij toeval en dus zonder enige vorm van voorbedachtheid hebben we deze week voorgesteld en geprobeerd het televisie-kijken tot een minimum te beperken. En dat is vrij aardig gelukt. Zelfs het traditionele vroege ochtend-kijken, vooraleer bomma & bompa hun bedstee verlaten, heeft eraan moeten geloven. In de plaats daarvan werd er naar een boek gegrepen, of gingen ze met drie op de UNO-toer. Gezellig hé!!

Vandaag hebben we van het mooie weer gebruik gemaakt om een uurtje naar het basketveld te trekken: veel oefenen, dribbelen, passen, doelen en juf Joke die al uitleg geeft over 'hoe' de jongens best de bal vasthouden voor een perfect shot...

Om de week helemaal sportief te beëindigen zijn ze met la Pola nog naar het zwembad getogen en hebben daar hun baantjes getrokken. Proficiat, gasten! Dat verdient een bloemetje...

 

Als ze nu niet goed slapen, dan ken ik er niks meer van. Heer Polo van zijn kant zal zijn nachtrust goed kunnen gebruiken: mijn pijp is even uit, en morgen staat er alweer ander bezoek voor de deur. Maar daarom niet getreurd: we hebben ervan genoten, en tegen morgen zullen we er weer helemaal klaar voor zijn...

Marco Polo

Easter wake-up call....

Mag ik U bij deze een vrolijk paasfeest toewensen. Voor hetzelfde geld kunnen zij die er de voorkeur aan geven deze wensuiting omzetten in een 'zalige pasen'. Het is maar wat U verkiest. Wat iedereen wellicht nog liever zou hebben zijn wat extra graden op de Celsius-ladder om ten volle te kunnen genieten van de paasvakantie. Het is dan ook nog steeds behoorlijk fris voor de tijd van het jaar, en vooral de gevoelstemperatuur mag fors omhoog. Nu de Heer wederom is opgestaan kan hij misschien ineens werk maken van een apostolische weersverbetering, 'mit daank voor die bloeme'...
Tot zover de meteorologische kant van de zaak. Wat heb ik U nog meer te bieden? Het heeft er alle schijn van dat Pasen 2012 voor heer Polo een lazy sunday wordt. Gisteravond was ik met Pola nog eens later op stap dan onze tegenwoordige gewoonte is, en dus slapen wij de dag nadien iets langer en heeft het ouwe lijf ook meer tijd nodig om helemaal wakker en actief te worden. De reden van onze laattijdige uithuizigheid moet U zoeken in de stilaan weer frequenter toeslaande basketbalkriebels. Deze keer ging het om de return in de halve finales van de Belgische play-offs tussen de damesploegen van Boom en Namen, kortweg: KaBo-Namur.

Zoals in de beste tijden was de zaal weer helemaal volgelopen: grote ambiance, veel oude bekenden en twee ploegen die er een spannend en genietbaar kijkstuk van maakten. Als ik U zeg dat de thuisploeg verdiend won en zich aldus verzekerde van een plaats in de finale (tegen Ieper) dan begrijpt U meteen dat de sfeer ook na de wedstrijd uitstekend was, de nabeschouwende gesprekken nog heel wat tijd in beslag namen en de herinnering-oproepende babbels tot laat in de avond uitliepen. Het gevolg daarvan heb ik U hierboven reeds omschreven. Nu is er vandaag gelukkig een goede gelegenheid om mijn lijf op aangename wijze weer tot leven te wekken. Vanmiddag zijn ze er in de buurt van Parijs al in het écht aan begonnen: de helletocht naar Roubaix. Straks hijst heer Polo zichzelve ook in het homeo-zadel om de laatste twee uren van de koers afwisselend in het wiel van koplopers, achtervolgers en peloton te kruipen en hen aldus te begeleiden naar de wereldbefaamde 'betonnen ovaal' van Roubaix.
Net nu komt de zon erdoor.
Ik ga mij klaarmaken.
Voor mij geen kasseien, enkel salonfähig pedallieren...

Marco Polo

Aprilgrap met een Baard...

Lag het aan mijn tijdelijke afwezigheid, aan een gebrek aan interesse of was er gewoon minder tot geheel geen aanbod? Uw dienaar heeft deze keer geen enkele aprilgrap ontdekt in de media. Niet dat ik het gemist heb, en U kan mij ook al niet aanwrijven dat ik er fanatiek naar op zoek ben geweest. De laatste jaren was het niveau van de grappen toch al naar een bedroevend laag peil afgezakt en bovendien moest steeds verder en dieper gezocht worden naar onderwerpen waar nog mee te lachen viel. Ik had er mij al bij neergelegd dat we het in 2012 'zonder' zouden moeten doen, tot ik vandaag het ochtendnieuws op de radio hoorde: den Baard brengt redding!

Gevraagd naar zijn mening en standpunt in de zaak van de energieleveranciers tegen de federale regering betreffende de door deze laatste opgelegde bevriezing der gas- en electriciteitsprijzen toonde de heer Jochan Vande Lanotte zich nog eens van zijn beste zijde: met het hoofd vooruit recht op de zelfgespannen valstrikken af, koppig stuntelend de vernieling in. Het is natuurlijk geen cadeau om de zoveelste flater van een in overdrive agerende bewindsploeg te komen goedpraten, maar die verantwoordelijkheid moet hij er maar bijnemen. Alleen den dikke van Vilvoorde kan het zich permiteren om na allerhande blunders en geklungel zonder een woord van uitleg en mét een riante vergoeding op zak het perk te verlaten. Die maken ze binnenkort nog ere-voorzitter van het ACW. Wedden van wel?!
Terug naar den Baard en zijn uitleg op de radio: "Als ik U nu zeg vanaf 1 april, dan verstaat iedereen daaronder dat zoiets vanaf 1 april ingaat. Maar als dat nu niet zo is dan wil dat nog niet zeggen dat we een slechte wet hebben gemaakt omdat die verschillend begrepen of uitgelegd wordt door de andere partij. Het zal vanaf 1 april zijn, en als ze het niet begrepen hebben dan ga ik aan het parlement een interpretatieve wet voorleggen ter goedkeuring, zodat iedereen die wet goed kan verstaan. Dat is zo voorzien in de grondwet voor als iets niet duidelijk is. Maar nog eens: de prijzen zullen bevroren worden vanaf 1 april, want zo'n interpretatieve wet heeft trouwens een retro-actieve kracht en gaat in op een vastgesteld moment in het verleden. Is dus retro-actief...."
En zo ging hij nog even verder. Om alles wat eenvoudiger te maken zou hij vanuit Oostende wellicht op retro-actieve wijze een interpretatieve uiteenzetting kunnen geven over de usurperende bevoegdheden dewelke aan de gemeenschappen worden toegekend om met de voeten van de brave burger te spelen. En om het nu eens in klare taal te zeggen: ook dat met terugwerkende kracht vanaf 1 april.
Met dank voor het ongewild grappige van de situatie. Toch iets waar ik mee kan lachen, totdat ons de rekening wordt gepresenteerd zeker...?

Marco Polo

Istanboel souvenirs...

Ons verblijf in Istanboel zit erop. Gisteren zijn we teruggekeerd in een toen nog zonnig en prettig verwarmd Belgikistan. Aangename temperatuur, en dus kon heer Polo na het uitpakken van zijn valieske dan toch eindelijk de in Turkije ongebruikte shorts aantrekken en zijn eerste Duveltje nuttigen: in de zon en op het terras. Dat was iets helemaal anders dan de ijskoude wind op het bovendek tijdens de boottocht op de Bosporus of de stortbuien die ons tijdens de voorbije week meerdere keren binnen hielden. Maar daarom niet getreurd: we waren er voor de Final Eight, de eindronde van de Women's Euroleague, de hoogmis van het Europese damesbasketbal en niet voor het mooie weer. Dankzij de online meteo-diensten wisten we dat de klimatologische omstandigheden in de Hobokense Polder vorige week beter zouden zijn dan aan de zuidoostelijke rand van ons continent en aldus gewaarschuwd lieten we die zomerse opflakkering zonder al teveel morren achter ons.

De Final Eight dus: 'ons klein' had voor tornooi-tickets gezorgd op de VIP-tribunes en dus konden wij ons hartje ophalen aan het totale aanbod van 16 wedstrijden. Daarvan hebben we er toch 10 bijgewoond, de meeste in gezelschap van onze Spaanse vrienden uit Salamanca.

Voor een totaal overzicht van het tornooi, de resultaten en de statistieken verwijs ik naar de Fiba-site. Hoewel Anke's ploeg deze keer niet toekwam aan winnen werden ze enkel door de latere kampioen echt weggespeeld. 'Ons klein' zelf kan en mag terugblikken op vier goede prestaties tussen de Europese top: 50 punten, 13 rebounds en 9 assists zijn cijfers waar je mee mag uitpakken. Hopelijk levert het haar wat op en kan ze op hetzelfde elan nog even doorgaan in de Poolse play-offs.

Hoewel het, zoals eerder al gezegd, geen super weer was heeft dat er ons niet van kunnen weerhouden om toch bij regelmaat op verkenning te gaan in Istanboel-city. Daarbij maakten we meestal gebruik van het openbaar vervoer: bus, tram en trein doen het daar prima en voor een zeer aanvaardbare prijs. Het token- en jeton-systeem werkt goed. De discipline en de eerlijkheid bij de gebruikers ervan staat in schril contrast met het zwart-rijden en bijhorend agressief reactie-patroon in geval van betrapping, dewelke wij in onze Belgische 'groot'steden zo stilaan als normaal moeten gaan beschouwen. We hebben het zelf niet gezien, maar blijkbaar wordt er bij misbruik behoorlijk 'direct' opgetreden en aangezien de controles vóór het instappen gebeuren verloopt het reizen zelf, ondanks de drukte, op een zeer ontspannen manier. Van drukte gesproken: bij het begin van de Galatabrug die de oude en de nieuwe stad met elkaar verbindt, is er een toilet dat goede zaken doet. Hoe is deze massale toeloop op een doordeweekse dag anders te verklaren: even ontspannen 'drukken' voor we met z'n allen naar huis toe gaan ?!

 Een paar kilometer verderop, onder de Bosporusbrug tussen Europa en Azië, is er geen sprake meer van drukte: wij zitten in een kleine rondvaartboot en de hectische verkeerstoestanden spelen zich af hoog boven onze hoofden... 

Wat de bevolkingsmaat van Istanboel betreft hebben we nog iets bijgeleerd van een taxi-chauffeur. Tijdens een late rit na een etentje met Anke wist hij ons te vertellen dat we bovenop de 20 miljoen waar we al van wisten nog eens 5 miljoen extra moeten tellen: dat zijn de forensen, de buitenlandse zakenlui én de toeristen die dagdagelijks de totale bezettingsgraad van deze stad (zouden) opvoeren tot 25 miljoen. En toch viel het allemaal best mee: naast de drukke pleinen en bazaars zijn er ook rustige plekken te vinden... 

 

 Als je tenminste het juiste moment kan uitkiezen: zondagochtend, de reinigingsfontein op de binnenplaats van de Laleli-moskee. Op vijf minuten wandelen van 'ons' Darkhill Hotel.
Merci Pola, goede keuze! Alles samen hebben we er weeral een leuke uitstap opzitten: fijne momenten, mooie herinneringen en bovenop een voorraad cadeautjes die we nog moeten verdelen...

Marco Polo

Istanboel...

Nadat Pola & Polo vorig jaar 'ons klein' en haar ploeg volgden naar de Euroleague-finales in Ekaterinburg en daar getuige waren van een heel succesvol tornooi, was voor 2012 de beslissing snel genomen. Bij leven en welzijn, het wordt zo vaak gezegd en is maar al te waar, zouden wij de vernieuwde editie van deze eindronde ook gaan bekijken in Istanboel. Zover is het dan nu: dinsdag zijn we vertrokken en ondertussen beginnen we vandaag aan onze derde dag in wat ooit de hoofdstad van Byzantium was. Een hele opdracht, want we proberen het toeristisch-culturele aan het sportief-ondersteunende te koppelen en trekken bovendien een groot deel van de tijd samen op met onze vrienden uit Salamanca. Behoorlijk lange, uitermate boeiende en redelijk vermoeiende dagen zijn daarvan het gevolg. Er is dan ook zoveel te zien en te beleven in deze metropool. Officieel zijn ze hier met 13 miljoen, maar in feite ligt het werkelijke aantal inwoners in de buurt van 20 miljoen. P & P waren al eens eerder hier, maar wederom is het een heel intense ervaring. In alle drukte is er echter ook ruimte voor rustgevende momenten: vanop de Galata-brug groet Marco bij valavond de dingen. Het moet en kan niet altijd 'des morgens' zijn...

 

 We zijn hier ook om als supporters van Wisla Krakow naar de wedstrijden van de Euroleague Basketball Final 8 te gaan. De eerste dag komt 'ons ploeg' tekort tegen Spartak Moskou. Wisla blijft steken op 70-77. Anke speelt een goede match, maar winnen of verliezen doe je met de hele ploeg. Op dag twee gaat het tegen Ekaterinburg, de andere Russische ploeg in hun poule. Weer zijn ze lang in de match, maar finaal moeten ze de duimen leggen met 67-59. Hard gewerkt, edoch weer net niet... Een finale zit er niet meer in, maar vandaag gaan ze er nog eens alles aan doen om een goeie partij te leveren tegen Ros Casares. Die zijn al wel zeker van de grote eindstrijd op zondag. Maar tegen wie...

Gisteravond stond een lokaal burenduel op het programma. 
Is 't dan boel?? Jazeker, daar mag U donder op zeggen:  letterlijk en figuurlijk. Als twee Turkse teams, in dit geval Fenerbahçe en Galatasaray, tegen elkaar uitkomen in een of andere sport dan zorgen heetgebakerde fans er wel voor dat er iets te beleven valt. En dat is voor een dames basketbalwedstrijd  niet anders...

8.574 toeschouwers en een politiemacht, binnen en buiten het stadion, die in Belgikistan wordt ingezet voor een risico voetbalinterland. Geweldige ambiance met alles erop en eraan. Van voor tot lang na de match zinderen de spreekkoren en supportersgezangen, de knallende rookbommen en de fluitende pétards door onze hoofden en doen de rikketik krachtig pompen. Gelukkig heb ik mijn pillekes deze keer wel bij. Fenerbahçe haalt het en speelt straks voor een plaats in de finale. Spektakel verzekerd!!
Om de kalmte te herwinnen sluit ik af met een foto van de blauwe moskee, hoewel het hier eerder de lucht is die op dit predikaat aanspraak kan maken...

Marco Polo

Wie 'A' zegt...

Hebt U er ook een korte nacht opzitten, of maakt dat niet veel uit? Heer Polo zelf kan best leven met deze inhaalbeweging in het klokgebeuren. Ik voel weinig verschil 's morgens, en tussen twee en drie 's nachts merk ik er al helemaal niks van. Zeker met dit mooie weer kan de dag niet vroeg genoeg starten. Om voldoende gewapend aan de weekendblog te beginnen leek het mij een goed idee om extra suikers in te slaan, en dus was mijn eerste werk vandaag een bezoek aan de bakker. Een paar croissants, enkele koffiekoeken en een 'boulleke met crème'...

 

Voorlopig haal ik ze nog bij Nicole op 't pleintje, maar afgelopen week heb ik een gerenommeerd amateur-patissier ontmoet die mij in de toekomst op eenvoudige vraag wel eens wil verwennen met zijn eigen kraakverse conterfijtsels. Niemand minder dan Rik A, mijn vroegere schooldirecteur, lichtte tijdens de Pito-plussers wandeling een niet onbelangrijke tip van zijn hobby-sluier.
Hoewel hij een regelmatige lezer is van deze blog en zich daarenboven in het voorjaar zowat te pletter spit in de moestuin blijft er toch nog tijd over voor een andere passie: het bakken.
Op het dakterras van het MAS heeft hij al een en ander uit de doeken gedaan, én... op mijn vraag of hij dan ooit voor mij eens iets wil bakken bedachtzaam 'Ja' geantwoord. Meer moet dat niet zijn. We zoeken naar een voor ons beiden geschikt moment, en als het dan zover is wordt de oven heet gestookt en zal mijn patron van weleer ze nog eens bruin bakken!!

En dan was ik helemaal klaar om aan het epistel van de tweede zondag voor Pasen te beginnen: Lokeren wint de voetbalbeker van België. Niks van gezien en blijkbaar weinig gemist. Als het eens niet de spelers zijn die niet kunnen of de coaches die niet durven of willen, dan is er wel een arbitraal trio dat de hele boel naar de verdoemenis vlagt en/of fluit ....

In Polen was het al even erg deze keer: de dames van Wisla Can Pack, 'ons klein' incluis, gingen voor de tweede match in de play-off kwart finales naar ŁKS Siemens AGD Łódź. Met de bus: vier uren heen en even lang terug, om in de zaal van Łódź 15 minuten te wachten op een tegenstander die niet aan de opworp kwam. Forfait: 0-20 en Wisla geplaatst voor de halve finales. Ze moeten zich daar in Polen eens bezinnen over de haalbaarheid van een play-off formule met acht ploegen. De tering naar de nering...

Aan het wielerfront, waarover ik nog steeds mijn bedenkingen heb en dus eigenlijk niet veel blogregels voor wil inruimen, beleven ze tegelijkertijd de wederopstanding van Tom B en de complete ineenstorting van de vorige seizoen nog onklopbare Philippe G. Wie hieromtrent een vermoeden van fysieke malversatie durft te opperen of het woord doping laat vallen krijgt het hele cyclistenheir over zich heen. De hypocrisie ten top, want ook in dit geval zal men binnen afzienbare tijd moeten toegeven dat er voor de heren B en G in opeenvolgende jaren menigmaal stront aan de dopingknikker zat. Het zal toch nooit veranderen met die coureurs: laat ze pakken, allemaal, en dan koersen tot ze er bij neervallen. Spartacus op een vélo, de gladiatoren van het macadam en de kasseibanen. Bij de start van elke koers voor de vip-tenten,  allemaal samen en uit volle borst: "Ave Sponsores, morituri te salutant!" In het Latijn, om BDW een plezier te doen.
Wie 'A' zegt, moet 'B' zeggen: het ging hierboven uiteraard om Ansoms en Boonen. En Gilbert dan? Die zal binnenkort zijn haren wel weer een nieuw kleurtje geven. Geen vuiltje aan de lucht...

Marco Polo

Dag Jan...

Deze week begon de lente 'editie 2012'.  Gisteren gaven ze er meteorologisch gezien nog een ferme lap bovenop en was er al sprake van een zeer warme, op sommige plaatsen zelfs dé warmste 22 maart van deze en vorige eeuw en vandaag leek het wel zomer. Of dat helemaal klopt had ik aan Jan Goossenaerts willen vragen, met zijn 111 jaren de oudste aller Belgen en sinds geruime tijd ook de oudste mannelijke Europeaan. Hij is dus goed geplaatst om een oordeel te vellen als het om weerrecords aller tijden gaat. Edoch, daarvoor ben ik exact één etmaal te laat: in de vooravond van de eerste lentedag hield Jan het voor bekeken en ruilde dit ondermaanse voor een zitje in de hemel. 'Elke dag een boterham met poepgelei' was zijn recept om heel oud te worden. Jan wist hoe het moest, en is dan ook 21 maanden lang de oudste man van Europa geweest. Een Essenaar in het Guinness Book zeker?!

Proficiat Jan en hou je haaks hierboven. Vanaf nu kan je gerust die boterham met poepgelei inruilen voor een dagelijks bordje rijstpap met bruine suiker: daar krijg je bovendien een gouden lepeltje bij...

Geen gouden lepeltje en geen tromgeroffel voor de Diamond Princess, de gekende fuif- en hotelboot die tot gisteren in het Antwerpse Bonapartedok lag aangemeerd. Na de sluiting vorig jaar, een lange procedureslag en de  inhouding van vergunning als gevolg moest het Noorse passagiersschip dat vroeger ook te boek heeft gestaan als 'Christiaan V' en 'Hakon Jarl' gisteren zijn aanlegplaats aan de Rijnkaai verlaten. Gezien de hangende controverse was het wellicht de bedoeling om dit alles zonder veel poeha te laten gebeuren, maar vemits er twee sleepboten aan te pas moesten komen en het hele gebeuren zich afspeelde aan de voet van het MAS en vlak voor een aantal zeer goed gevulde terrassen, waren er al snel heel wat toeschouwers die het spektakel bleven gadeslaan.

Uw fotograferende verslaggever was die dag ook in de buurt om met zijn ex-collega's een rondgang te maken over 't Eilandje.Van boven op het MAS zagen we 's middags de eerste voorbereidingen en enkele uren passeerde de Diamond Princess heel statig het terras van 't Duvels Genot, waar we ondertussen waren neergestreken, om via het Willemdok de smalle doorgang naar de Londenbrug te nemen. Op dat moment heb ik bovenstaande prent geschoten: de stille aftocht van een oude glorie. Ik heb er daarna nen Duvel op gedronken. En dan nog ene op Jan Goossenaerts.
Dag Jan...

Marco Polo

City-trip met een schaduw...

Intimi, followers, regelmatige en zelfs occasionele lezers en lezeressen/-innen van deze pagina's weten wat een blogstilte alhier kan betekenen: heer Polo heeft de hofstee verlaten en is druk bezig met de wereld te verb.... , fout, correctie: verk...ennen of iets heeft hem geraakt in zijn lijf of zijn diepste binnenste, en daarvan heeft hij last wat tenslotte tot blogconstipatie leidt. In dit geval een twee op drie: het lijf doet het momenteel goed, maar geraakt in mijn hart ben ik net als iedereen door de busramp vorige week. Toen we woensdag op weg gingen naar Charleroi om vandaar te vertrekken voor een weekend Krakow, en dat is meteen de tweede reden voor de tijdelijke bloguitval, sijpelden de eerste berichten door over wat er was gebeurd in Zwitserland. Al snel kwam het besef dat het hier om een heel zwaar accident ging en dat de gevolgen ervan extreem triest zouden zijn. Dezelfde avond nog vernamen we van Anke dat de betrokkenheid voor de GameTime-basketbalgroep - waarbij 'ons gasten' al jarenlang het voortouw nemen - nog groter was: een van de zwaargekwetsten is Britt, al meerdere keren een deelneemster aan de jongerenweek en dus een goede bekende van Bram en Anke. Coaches en deelnemers van GameTime houden elkaar op de hoogte over de evolutie in de gezondheidstoestand van Britt. Terwijl de hele wereld, en dus ook wij als toeristen in Polen, via CNN en EuroNews voortdurend geïnformeerd werd over het globale beeld van de tragedie en de reacties erop in België moet het voor ouders en familieleden een helse onzekerheid geweest zijn omtrent het lot van hun kinderen. Daartussenin speelt zich het scenario af van bekommernis en betrokkenheid bij vrienden en kennissen: de nieuwsberichten op de hoteltelevisie en het sms-jes verkeer op de iPhone van 'ons klein'...
Als we de volgende dag door Krakow wandelen komt, in een geheel andere context, Matthijs van Nieuwkerk even ter sprake. Maar de logische link is snel gelegd: "De wereld draait door...", zeker als je op verplaatsing bent. Ik wens allen die op welke wijze dan ook betrokken zijn bij deze tragedie enorm veel sterkte toe bij de verwerking ervan, nu en in de toekomst. En bij deze bied ik iedereen die er iets aan kan hebben mijn oprechte gevoelens van medeleven aan.

Om het dan toch maar even over mijn tweede trip naar Krakow te hebben: naar goede gewoonte hadden 'de vrienden van Jef' ook voor 2012 een studiebezoek aan Anke ingepland. Haar keuze om tijdens het seizoen 2011-2012 in de Poolse Liga uit te komen werd vorige zomer door mijn maten op de nodige scepsis onthaald. Toen bekend werd dat Krakow haar nieuwe thuisbasis zou zijn waren de reacties al iets positiever, en nu we er een vierdaagse hebben doorgebracht zijn de deelnemers aan deze citytrip uitermate enthousiast. Applaus voor Anke, haar basketbalprestaties en het feit dat ze bij regelmaat een prima locatie opzoekt om te gaan ketsenballen. Een mooie stad met statige gebouwen, als het kan een kasteel en liefst mooi weer. Doe daar nog een spannend matchke bij, een keurig hotel met verzorgd ontbijtbuffet en elke dag een goed restaurant. Meer moet dat niet zijn om er met 'de ploeg' een leuke uitstap van te maken...

 Laatste wolkenslierten boven de stadshallen

De Wawel: kasteel onder een blauwe hemel

                                 

Blauwste blauw boven de kathedraal

Auschwitz I: nu ook met blauwe lucht

Auschwitz II: idem dito

 Grote markt:  zonnige zaterdag

Nu we terug zijn in de Polder ziet het er gelukkig naar uit dat de lente ook hier vlak voor de deur staat en vol ongeduld te trappelen. Die timing lijkt (voorlopig) wél te kloppen. De schaduw van 14 maart 2012 gaan we daarbij samen met veel anderen een plaats moeten geven en zullen we niet licht vergeten.

Marco Polo

Over voetbalkomkommers en andere prietpraat...

Ook gelezen dat Kompany opslag heeft gekregen bij 'City'? De Vincent zijn broodje was al eerder gebakken, maar nu ligt er nog een dikke plak kaas bovenop. Een hele dikke plak. Zo'n dikke plak dat sommigen het 'erover' vinden voor een verdediger. Toch kan hij daarmee nog niet tippen aan wat Carlos Brito bij AB-Inbev gaat opstrijken, en da's zelfs nog géén verdediger! Uw dienaar gaat er zich niet druk over maken noch aan laten vangen: zolang er maar voldoende vers vlees op onze blogplank komt...

  

Meer moet dat toch niet zijn? Geef mij maar zo'n bescheiden plaatske in de hoek van de foto, als een Lilliputter in het boek van Jonathan Swift. Op Gulliver zit ik niet echt te wachten, het mag ook zijn zusje zijn. Kijk maar... En dan wil ik die Brito & Ko(mpany) nog wel eens horen, met al hun bergen geld.

Ander voetbalnieuws: Adri Koster komt naar 't Kiel, naar Beerschot. Het is natuurlijk niet echt waar en het wordt van alle kanten ontkend, maar eind juni mogen ze zich in het Antwerps Olympisch Stadion opmaken voor verzorgd en aanvallend voetbal. U ook een seizoensabonnement voor 2012-2013?
Hij gaat dus voor de tweede keer Jacky Matthijssen opvolgen...

En de lente is in 't land. Al enkele dagen heel mooi weer geweest. Nog wel wat aarzelend en af en toe met een terugval, maar deze week gaat het er mintens één dag boenk bovenop zijn. Met al die lentekriebels gaat de aandacht vooral naar de tuin en de planten aldaar. Men zou zowaar vergeten dat er binnen ook nog hier en daar een snijbloem staat. Door omstandigheden mis ik twee opeenvolgende lessen in de cursus fotografie, geen afgelijnde opdrachten en dus voel ik mij weer een beetje vrijgevochten. Ik ben dan maar mijn gangen gegaan met de laatst overgebleven amarylis uit een goedgevulde voorjaarsvaas: beetje knippen, beetje plakken, kleur wat bijwerken en de sfeer wat opgeblazen.

Met de groeten van Gulliver... én zijn zusje!!

Marco Polo

Gerald goes Green...

Daar staat een mens, ex-coach, zelf ex-ex-basketbalspeler, dan van te kijken hé: perplex en met De Mondt vol tanden! 'Ons klein' plaatste vandaag een 'Oh my God!!'-status op Facebook, waarbij ze haar bewondering uitte voor een collega uit het mannenbasket. Net als zij speelt hij als shooting guard/small forward... zeg maar een van de kleintjes op het veld: Gerald Green, momenteel aan de bak bij de New Jersey Nets en gisteren in de wedstrijd tegen Houston goed voor een absoluut Youtube-highlight...

Op zijn hoog(s)tepunt ziet dat er zo uit!

Aan het slot van een zeer spannende match moest Gerald echter beroep doen op zijn eigen familienaam om zijn ontgoocheling in te kleuren na een wel heel ongelukkige actie.In de NBA-samenvatting ziet U, na de Aeroflot-reclame (!!!), hoe hij op 1'03" van het einde na een tip-in in de eigen basket de tegenstanders aan een 107-106 voorsprong helpt en dus niet anders meer kan dan 'groen' lachen...

Uiteindelijk winnen de 'roden'. Jammer voor Green, maar het blijft een prachtig beeld: een speler die voor hij dunkt persoonlijk én visueel controleert of er geen stof op de ring ligt. En reclame voor de Russische vliegtuigmaatschappij, officiële sponsor van de NBA - National Basketball Association. Ooit van koude oorlog gehoord?

Marco Polo

U2-bileum...

Op 9 maart 1987, exact 25 jaar geleden, bracht U2 zijn vijfde studio-album uit: The Joshua Tree. Voor velen is dit het hoogtepunt in het oeuvre van de band, en voor een groot gedeelte van de babyboom-generatie die nu de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt en tijd heeft om haar wonden te likken behoort deze plaat tot de absolute klassiekers. Mijn standpunt getuigt wellicht niet van veel originaliteit, maar ook ik vind het geweldig goeie muziek. Wereldwijd zijn er meer dan 25 miljoen exemplaren van verkocht en dat moet Bono & Co een aardige duit opgeleverd hebben. Voor de gelegenheid pik ik er een stukje uit...

I have climbed highest mountains
I have run through the fields
Only to be with you
Only to be with you
I have run
I have crawled
I have scaled these city walls
These city walls
Only to be with you

But I still haven't found what I'm looking for
But I still haven't found what I'm looking for

En als U het ook nog wil horen moet U hier maar even klikken.

Marco Polo

Driedaagse van heer Polo...

Gisteren stond ten huize Polo de eerste televisie-avond voor het nieuwe Samsungtoestel geprogrammeerd. En wat voor een: de heer Messi in hoogst eigen persoon had 7 maart uitgekozen om een nieuw record bijeen te trappen. Tijdens de 1/8ste finales return tegen Leverkusen trof hij 5 maal raak, iets wat niemand hem ooit voordeed in de Champions League. Zelfs Marco Polo, waarvan algemeen geweten mag zijn dat hij niet zo'n verwoed voetballiefhebber is, lag apegapend in katzwijm van pure bewondering voor het gala-optreden van dit Argentijns talent.
Het hoogglanzende 40 inch-scherm kon het slechts met grote moeite aan:  5 goals van Messi op een totaal van 8 (7-1) met telkens de obligate herhalingen en vertraagde beelden uit alle hoeken en kanten van het stadion en dan nog een penalty-reeks in Apoel-Lyon. Vandaag is er weer voetbal...

7 maart:  Messi-dag

Bovendien is het internationale vrouwendag. Ik ben benieuwd hoeveel ballen er vandaag in de netten gaan belanden? We zijn gewaarschuwd, en dus met twee keer zoveel als gisteren...

8 maart:  vrouwendag

En morgen sluiten we de werkweek af met een...

9 maart:  vrijdag

Marco Polo

De keuze van Deleuze...

Ook gehoord dat Olivier Deleuze (Ecolo) gisteren is opgestapt tijdens 'Reyers Laat' op het moment dat  Reddy De Mey (VB) mee aan tafel schoof? Hoe de hele poespas in mekaar zat hebben we vandaag menigmaal kunnen horen op de nationale radiozenders. Uw dienaar heeft echter het einde van de debatten niet afgewacht. Aangezien gisteren (eindelijk) het reeds lang aangekondigde televisietoestel was geleverd wilde ik uiteraard het nieuwe scherm testen. De installatie van de meegeleverde nieuwe weervrouw was iets te complex, maar gelukkig hing de geest van de alhier reeds eerder genoemde striptease-createur van de Crazy Horse nog in onze Hobokense coulissen, en dat zoiets niet zonder gevolg blijft ziet U hieronder...

Ik kan alleen maar dankbaar zijn om de keuze van Deleuze die ervoor gezorgd heeft dat er ruimte kwam op wat ooit 'de buis' werd genoemd en op de inbreng van de heer Louboutin die in twee opeenvolgende bijdragen een échte back-to-back realiseert. Hoewel 'back-to-back'? Dit heeft meer weg van een amazone-zitje op z'n lepeltjes...

Marco Polo

Veranderingen-Changements-Änderungen-Changes-Zmiany-Cambiamentos-Mutationes...

Om te beginnen moet ik Katrijn, the Black Queen of Putte, gelijk geven wat betreft haar opmerking over de vorige blog: "Ge waart er wel laat mee, hé Markus. Dat getwitter van Leterme is écht wel oud nieuws, zenne manneke..." Bij deze leg ik mij ootmoedig neer bij de door la Manuella ge(t)uite kritiek. Veel last had ik echter niet van deze opmerking, aangezien het kader waarin en de manier waarop mij alleen maar genoegdoening kon verschaffen: één van onze gezellige bijbabbelavonden, deze keer in Her'tals, samen met Egon & Chantal,  Polo & Pola en de hogergenoemde Katlee...euh: Katrijn! Heerlijk aperitieven, superrr soepje, délicieuse eend en een onnavolgbaar dessert: samen goed om de rikketik en andere overcompressie-toestanden even te vergeten en naar het achterplan te verschuiven. De kaars die we om acht uur ontstaken om de sjotters van 'onze Johan' van het nodige vuur te voorzien tijdens hun weeral belangrijke competitiewedstrijd heeft haar effect jammerlijk gemist: 0-1 voor aan de rust, maar finaal 3-1 op hun kalooten!!! Er is weer heel wat werk aan de voetbalwinkel voor mijn vriend, en de buit is nog lang niet binnen. Dat moet dringend veranderen!!!
Met een ander al even goedhartig als beminnelijk persoon had ik het weekend een dag eerder op gang geschoten: Geert T, een Flandrien uit Sombeke, ledigde samen met Uw scribent de obligate twee kelken in het ons middelerwijl vertrouwd geraakte kader van 't Duvels Genot, in front of the MAS. Voor de verandering eens een andere kijk op de gekende zaken...

Beide ontmoetingen kleurden mijn weekend en doen dat, in weerwil van de heersende grijze luchten, nog steeds. Het is uiteindelijk nog maar zondagochtend...

Wie dit weekend ook aangekruist had in zijn agenda is Bart De Wever. Op een vormingsdag van de N-VA werd de nieuwe partijslogan op het publiek losgelaten: 'De kracht van verandering'. Of dit alleen slaat op de volgende verkiezingscampagne, of er ook een persoonlijke toets in verborgen ligt zullen de kwaliteitsmedia wel uitgebreid gaan onderzoeken. Ik had Bart zelf aan de lijn, en dit was het voor zich sprekende resultaat...

Of Bart1.0 alleenlijk oog heeft voor zijn ego-update in de persoon van Bart2.0, of ook een geïntresseerde blik werpt op de nieuwe creaties van Christian Louboutin is mij niet geheel duidelijk. Begrip heb ik er wel voor, want de Franse schoenontwerper die de wereld veroverde met zijn schoenen met rode zolen en hoge hakken, is nu ook aan de slag als createur van stripscènes voor de danseressen van het vermaarde Crazy Horse in Parijs.

Van schoenen is geen sprake

maar dat doet niet ter zake.

Laat Louboutin maar striptease maken,

ik zal wel over Bartje waken...

Wie kan er nu nog tegen 'verandering' zijn...?

Marco Polo

Alice & Henry....

Eindelijk nog eens een item in deze blog waarbij ik vrijwel alle woorden, ik schreef bijna waarden, kan achterwege laten.
Onze federale "ex" blijft ze bruin bakken, of hoe moeten we zijn laatste twitter-exploot anders benoemen?

"Is Henry with you now?" 

En heel de vogelende gemeenschap retweette over hem heen...

Naar analogie met, U weet het nog wel: 

Smokie's wereldhit uit 1976..

 Living next door to Alice !

 Marco Polo

Vier jaar geleden, en nu weer...

Voor alles is er een eerste keer, en met een beetje geluk - afhankelijk van het moment waarop, de omgeving waarin, noem het gerust de situatie ofte omstandigheid waaronder - volgt daarop ooit ook een tweede gelegenheid. En uitgerekend vandaag biedt zich zo'n occasie aan. Voor de tweede maaal in zijn blogbestaan kan Marco Polo overgaan tot het plaatsen van een schrikkelbijdrage. In tegenstelling tot vorige keer, toendertijd de eerste in het Mededelingen-tijdperk, kan ik nu niet uitgebreid verwijzen naar de klassieke media en de daarin verschenen verwijzingen naar deze uitzonderlijke 29ste. Blijkbaar zijn er andere zaken die primeren en moet men de krantenkaternen niet vullen met komkommer- noch bloemkoolberichten. Exact vier jaar geleden was er van de laatste financiële crisis nog geen sprake en moest de term 'anno Dexia' nog van een desastreuse inhoud worden voorzien. Lang zou dat evenwel niet duren, want nog in datzelfde 2008 gingen de bankaire poppen aan het dansen en de gevolgen daarvan slepen we tot op heden en wellicht nog ver in de toekomst met ons mee. En laten die oelewappers van een crapuleuze directieleden nu net de schrikkeldag van 2012 uitgekozen hebben om hun nieuwe merknaam, de schuilnaam voor het instituut dat ons eerder zo slecht behandelde en op de kap van de Belgische fiscus en de daaraan bijdragende burgers zijn liederlijke leventje verder wil leiden, te laten uitlekken. Nog geen logo, zeker geen kleur, maar wel een naam: Belfius! Weinig originele verwijzing naar waar zij op hun plundertochten de meeste poen gaan scheppen: inderdaad, nog maar eens 'de Belgische fiscus'.

Polo van zijn kant maakte er zich vandaag niet te druk om, da's trouwens niet goed voor die andere druk... in de bloedvaten, en maakte van het ons door Julius Caesar in zijn naar hem genoemde kalender extra aangeboden etmaal gretig gebruik om in alle rust en kalmte de uitdaging aan te gaan met een verse sudoku. En met succes: het resultaat ziet U hieronder!

Verder valt er weinig voor de openbaarheid bestemd nieuws te rapen in de Polder. Laat ons samen met U hopen dat we het bij een schrikkeljaar kunnen houden, en 2012 achteraf geen verschrikkelijk jaar moeten noemen. Laat ons hopen...

Marco Polo

Schoenmaekers geklopt in de sprint...

Ik moet eerlijk toegeven dat je als blogger niet gewapend bent om het op te nemen tegen de hedendaagse twitterkanonnen. Niet dat zoiets ooit mijn bedoeling zou geweest zijn: toen Marco Polo er op de tweede zomerdag van 2005 mee begon was er van twitter nog lang geen sprake, en wanneer vorig jaar plots de internetlucht vol tweets hing wist ik meteen dat dit fenomeen geen spek voor Polo's bek was. En dus kan ik zelfs niet enigzins verrast zijn door wat zich vandaag in de wijde media voordoet.
In de auto hoor ik toch de verspreking van de dag in het radionieuws van tien uur: een warrige madame die weleens mag opdraven als minister van cultuur komt haar fierheid tentoon spreiden over de Belgische resultaten bij de Oscaruitreiking van afgelopen nacht. Zij roemt daarbij de uitstraling van ene Matthias Schoen..euh...maekers!! Schoenmaekers?? Ik heb hem: de quote waarmee ik vandaag mijn blog ga opfleuren. Voor ik echter goed en wel achter mijn klavier ben beland, zelfs een op rust gestelde heeft toch nog één en ander om hande op een maandagochtend, staat het item al wijd en zijd verspreid en uitgeschreven op de diverse internetpagina's van onze nationale pers, met verwijzingen naar en replieken op de verschillende twitteraccounts. Heel leuk, en in dit geval voor mij voldoende om er een link naar te leggen. Hier, hier en zelfs hier  kan U het meeste nog eens rustig nalezen, ik had ook zo van die dingen in m'n hoofd... maar voor ik wat op de blog kreeg zag ik mijn ideeën al door de schouw vliegen. Graptje.

Dan maar een eresaluut aan onze eigen indoor-bananenplant die gisteren zijn eerste nieuwe blad in 2012 te voorschijn draaide.

Met voldoende zon en water, en af en toe een goed gesprek... zullen er nog heel wat volgen.

Marco Polo

De Omloop & Kuurne....

Nu ik naast een aantal uren Van Kooten & De Bie tijdens de afgelopen week ook al de aanloopfase in De Zwarte Zwaan heb verteerd, begin ik de zaken op een geheel aangepaste manier te bekijken. Of zou de oorzaak daarvan liggen in een tijdelijk flink opgelopen bloeddruk? Dit laatste speelde mij de voorbije dagen met tussenpozen wel behoorlijk parten, en wat daar dan weer de oorzaak van mag zijn ga ik morgen aan de dokter vragen. Ondertussen heeft de nodige rust én het bezoek van mijn goede 'College-vrienden van toen' de toestand gunstig beïnvloed en hoeft U zich geen zorgen te maken. Den Herre, de Peet en den Theo waren gisteravond samen met hun vrouwtjes naar de Hobokense Polder afgezakt om mij ter gelegenheid van onze eerste trimestriële reünie van 2012 een hart onder de riem te steken. In de loop van de avond was het mij niet steeds even duidelijk of het hart dan wel de riem er ondergestoken werd, maar finaal hebben wij het er allemaal goed vanaf gebracht. Sta mij toe alhier en op dit eigenste moment geheel eigenzinnig ende uit persoonlijke naam een label te plakken op deze bijeenkomsten: vanaf vandaag zal er op deze blog en in de betreffende context steeds sprake zijn van 'The Rommezoef-69-Quartet'. Om mijzelf het verslaggeversleven nù en in de toekomst iets makkelijker te maken en tevens de kurieuze-neuze-mosterdpotten onder U van antwoord te dienen geef ik meteen deze klassieker mee als leidraad bij eventuele debatten of netelige vragen dienaangaande:
"What happened in the Quartet stays in the Quartet!"
Dit kan ons en de onzen alleen maar ten goede komen.

Verder resten mij op het einde van dit weekend nog enkele voorlopig onbeantwoorde vragen, waarop ik van Uwentwege dan weer respons verwacht via onderstaande reactie-opportuniteit:
1. Valt Rundskop vannacht in de prijzen of kaapt Bullhead een Oscarbeeldje weg in het Kodak Theatre in Hollywood, LA?
2. Weet iemand al de eindstand van Antonia-Houtvenne?
Bij de rust was het volgens de FB-clubaccount 1-0 voor de thuisploeg, maar wat is er daarna gebeurd met de jongens van succescoach Johan L.?
3. Hoe zien de poules eruit voor de Final Eight in Istanboel, of kunnen we dat nog niet weten?
4. Wat is het verschil tussen de kwadraten van 6788 en 6789?
5. Is er een bonus voorzien voor de gepensioneerden van 2011, waartoe ikzelf behoor, en die ervoor zorgden dat er met 34.000 nieuwe steuntrekkers een absoluut jaarrekord werd gevestigd? CEO's en kaderleden krijgen er voor veel zwakkere resultaten al snel een flinke portie bovenop.
6. Er was dit weekend iets met een Omloop in de buurt van Kuurne, of heb ik dat fout begrepen? Er was alleszins heel wat om te doen, maar wat, dat hoor ik later wel...
7. Wat is de voornaam van Witse?
8. Hoe heet de Spekpater?

Geheel los van die bonuskwestie wil ik hier al mijn lezers en lezeressen/-innen bedanken die nog aan de arbeid zijn en door hun sociale bijdrage voorzien in de middelen waaruit geput wordt om mijn pensioen te betalen. Hartelijk dank.

Marco Polo

Standard én Wisla gaan door...

Het Standard van de tandem 'Leterme-Reynders' had gisteren nog genoeg aan een kleurloos 0-0 in eigen huis om de voetballers van Krakau uit de Europa League te kegelen. In Polen was het vorige week 1-1 geworden, zodat men op voorhand al kon weten dat het een inspiratieloos avondje ging worden op Sclessin. Maar zo zijn de regels van de Uefa, en zo wordt het spelletje dan maar gespeeld. Spanning zat, maar helaas geen ene fluit aan te zien.
Niemand gewonnen, niemand verloren... en toch moet er een ploeg afhaken. Ze zouden beter allebei uitgeschakeld zijn na zo'n platte prestatie, maar neen...want: zo zijn de regels van de Uefa, en zo wordt het spelletje gespeeld.

 

En toch gaat Wisla Krakau ook door, en nog verder dan de Rouches: de basketvrouwen van Krakau, waaronder 'ons klein' hebben daarnet de maat genomen van Praag en gaan naar de Final Eight in Istanboel. In de achtste finales voor de Euroleague haalden ze het dinsdag in eigen huis met 66-52 en vandaag versloegen ze de Tsjechen voor de tweede keer : 60-74.
2-0 en dus op naar de eindronde.Voor Anke al de derde keer: tweemaal Final Four met Salamanca en nu dit weer.
Proficiat, en in naam van al mijn lezers en lezeressen wens ik haar en het team heel veel succes volgende maand tijdens hun verblijf aan de oevers van de Bosporus...

 Marco Polo

Black Swan's Simplicity

In mijn vorig leven viel carnaval steeds samen met een welverdiende krokusvakantie, maar zo is dat nu niet meer. Sinds mijn op ruste stelling wordt er geen tijd meer uitgetrokken voor apart te catalogeren vakantionele bezigheden. Men gaat ervan uit dat de gepensioneerde over voldoende vrije tijd beschikt om zich te ontspannen en dus geen extra congé van doen heeft. Terecht natuurlijk, maar voor Uw dienaar is het toch even afkicken. Gelukkig stond er voor La Pola een solo-weekje Krakau op het agenda. En dus werd er hier, net als met de duiven, op tijdelijk weduwschap gespeeld. Het daardoor ontstane isolement gaf mij dan toch het gevoel dat ik net als eertijds in een vakantie nog méér mijn eigen goesting kon doen. Sta mij toe op deze plek nog snel mijn tevredenheid dienomtrent te uiten. Snel, want morgen is het gedaan: dan pik ik mijn 'duifje' weer op in de luchthaven van Charleroi. Als ze op tijd 'vallen' tenminste...

Ondertussen heb ik de overstap gemaakt van de fictie-thrillers naar een best-seller van een heel ander allooi. Als nieuwjaars-cadeau gekregen van mijn petekind, moest De Zwarte Zwaan wel even wachten op de boekenplank tot de spannende Knack-box de revue en de vele leesuren gepasseerd was. Maar nu is het zover: na één leesloze avond heb ik mij met hoge verwachtingen op deze kanjer geworpen. Een boek over het onvoorspelbare, het geheel onverwachte dat een grote invloed heeft op het verloop van ons aller leven en voortbestaan. Een boek dat mij belooft alles te verklaren wat ik weet over wat ik niet weet. Een boek over management, besluitvorming en toekomst. Ik ben benieuwd...

En naast het lezen (...en het poetsen, de was en de plas, het winkelen en het koken, de administratieve rompslomp, de zorg om sociale contacten en het aanhouden van familiale en andere vriendschapsbanden) is er natuurlijk de homeo-draad die door mijn dagelijks leven loopt en waarvoor ik ter ondersteuning van het perpetueel pedaleren steeds op zoek ben naar een goede serie of dito film. Ook hierin ben ik, net als bij mijn lectuurselectie en ten voorlopigen titel, een hele andere toer opgegaan. Het zat er een beetje aan te komen, ik had er nog wel eens zin in, en dus werd het.... de TerugKeek op de Week. Vier uren "Ons kijkt Ons" met Van Kooten en De Bie: drie 'Hele Keken' en 59 'losse plakjes Keek' laten zien hoe weinig er in Nederland is veranderd: zo satirisch, hilarisch én profetisch was Keek op de Week.

Ik heb er nu twee ritten van een uur opzitten. Niet gemakkelijk: na zestig minuten op de stopknop drukken en de rest voor morgen laten. Discipline! Fantastisch goeie televisie, en elk item blijft actueel. Niet te geloven dat al die stukjes werden uitgezonden, en dus ook gemaakt, tussen 1977 en 1998. Meteen weet ik weer voor de volle 100% zeker waar Marc Uyterhoeven zijn mosterd haalde toen hij de 'Alles kan beter'-reeksen concipiëerde. En inderdaad, alles kan simpelweg beter door het Simplisties Verbond. Wat een zaligheid, en welk gevaar loert er om de hoek, neen welk een rijkdom ligt er voor het oprapen: de typetjestaal verdient in de nabije toekomst zeker mijn aandacht en af en toe een plaats in deze blog. Wat dacht U hiervan: "Welaan, teneinde het milieu alsmede het straatbeeld niet langer te vervuilen met een overdaad aan verkiezingsposters, menen wij een eind te moeten maken aan deze verouderde campagnevorm. Onzes inziens is mond-op-mondreclame veel effectiever, in dier voege dat door levendige discussies onder het electoraat de politiek waarlijk tot leven komt. Welaan: gaat heen, zegt het voort en zoek een andere manier om lekker te plakken."  
Met dank aan Jan & Cora voor het welwillend en op uitleenbasis ter beschikking stellen van deze DVD, Simpel Schijf 9.

Marco Polo

(Tussen)stand van zaken....

The Pillars of the Earth staan er weer allemaal: Uw dienaar heeft de acht afleveringen bekeken terwijl hij gezond en wel en zonder enig rikketikprobleem de pedalen van de homeo-apparatuur bleef beroeren om uiteindelijk vandaag de finale aflevering uit te rijden. Opdracht volbracht. Volgende series liggen al te wachten: ga ik voor Deadwood, America-The Story of the US of eerst toch maar even voor 'Ons Kijkt Ons' door Van Kooten &  De Bie...? Ze komen allemaal aan de beurt, wees ervan overtuigd en dus gerust in de zaak. Ik weet alleen zelf nog niet in welke volgorde: het mag toch een beetje spannend blijven, niet?!
En over spannend gesproken: vanochtend heb ik de laatste 30 bladzijden van het vierde en tevens laatste boek uit de Knack-box-verzameling 'MØRD & DØDSLAG' tot en met de laatste regel van de nabespreking uitgelezen. Spannend én schitterend geschreven. Alle vier. Voor wie van Scandinavische politie-thillers houdt is deze box een absolute aanrader.
En inderdaad, de Ø's spreekt U uit als 'eu' in 'deur'... en dus wordt het 'MEURD & DEUDSLAG'!

  

Daarna heb ik het klavier van m'n pc gereinigd, want bij wat er nu volgt kan de minste foute aanslag verstrekkende gevolgen hebben. Zoals mijn trouwe volgers weten maken de katholieken er overmorgen een 'kruis' over: "Van stof zijt gij, en tot stof zult gij wederkeren" of zoals de heer De Wever het liever hoort: "Pulvis es, et in pulverem reverteris". Met dat stof pleegt een dienaar Gods dan een kruis over het leutige leven te maken en gaan de volgelingen gedurende veertig dagen aan het vasten, of wat daarvoor tegenwoordig nog door mag gaan. Het geheel zou zowaar aan onze aandacht ontsnappen, mocht er niet telkenjare een stevige carnavalsviering aan vooraf gaan met mooie beelden en leuke lijven, waardoor de focus dan toch wordt vastgehouden. Een wereldwijde greep uit het gebeuren...

 

Rio: nog ergens plaats voor een pluimke...? 

Venetië: amore...

Aalst: de enige echte 'torenpoeper'...

Niet te missen, geen van de drie...!!!
Marco Polo