Congratulations Mister Jordan...

Hoewel er heel wat te melden valt en er een 'dikke' blog op stapel staat moet ik mij vandaag beperken tot het allernoodzakelijkste: de mededeling dat de naar mijn zeer bescheiden, extreem objectieve, edoch ook in deze enig juiste mening beste sportman aller tijden vandaag vijftig wordt.

Om hem in gedachte te eren lees ik voor het slapengaan nog een stukje in The Book of Basketball van Bill Simons over 'His Royal Flying Airness', Michael Jordan. 

Congratulations Mister Jordan, en bedankt voor al die mooie basketbalmomenten die je ons geschonken hebt. 

Voor een verslag van de meest recente MP-belevenissen verwijs ik naar onze editie van morgen. Nu is er eerst Salamander...

Marco Polo

Speciaal voor Pjottr: "Niets tussen 'l' en 'n'...."

Speciaal voor zijn goede vriend Pjottr uit Pignans probeert heer Polo deze keer een bijdrage te leveren waarin het gebruik van de letter die zich in ons westers alfabet doorgaans bevindt tussen de  'l' en de 'n' rigoureus wordt uit de weg gegaan. Het vraagt aandacht en concentratie, edoch geheel onuitvoerbaar is het niet. Bij frequente gelegenheden blijkt dat de heer PeterPignans, ook aanspreekbaar als Pjottr, grote hinder ondervindt wanneer hij in een tekst de letter '.' wil gebruiken. Betreft het hierbij een louter technologisch beletsel, is het eerder een hinderpaal van karakteriële of zelfs psychologische aard of is het een kwestie van niet willen? Dan lukt het 'van geen kanten' en laat hij zijn proza in '.'-loze code op ons los. Het verorberen van die teksten en het transfereren naar een begrijpbare constructie wordt voor ons lezers dan een zware klus. Teneinde onze goede vriend een handje toe te steken voeg ik onderstaande prent toe...

Nu zijn ze toch nog binnengeslopen in dit blogartikel, en kan hij ze ineens gebruiken in zijn eerstvolgende repliek:  Pjottr's Starting Five! Op hoop van zege...

Arco Polo

De VIde, de XVIde en de XXIIste...

Het is weeral een hele tijd geleden dat hier nog melding gemaakt werd van enige homeo-activiteit ten huize Polo. U weet wel, het al hometrainend video-kijken dat in het Poloiaans jargon verwerd tot een gecontamineerde uitdrukking en in mijn sportmedisch dagboek vermeld wordt als 'homeo'. Welnu, sta mij toe U maar meteen op de hoogte te brengen: na een stille periode begin december 2012 heb ik de routine weer opgepikt en mij voorgenomen om op geregelde tijdstippen een uurtje te peddelen met bijhorend dvd-materiaal. Sindsdien zijn er een goede twintig sessies gepasseerd, en de laatste serie die op deze wijze werd gesavoureerd is de Europese editie van Borgia - De Complete Serie: twaalf afleveringen omtrent het Vaticaan ten tijde van Alexander VI met de bijhorende historische verhaallijnen, de ene al dichter bij de waarheid dan de andere. Of net andersom. Maar toeval of niet, net nu komen wij - zoals ook U, beste lezer/-es & -in - te weten dat de huidige paus Benedictus XVI eind deze maand zal aftreden en dat ze dientengevolge in Rome regelrecht afstevenen op een conclaaf, tijdens hetwelk de nieuwe Pontifex Maximus zal verkozen worden. Daar valt altijd wat te beleven, hoewel we dat pas véél later zullen te weten komen. Mocht U daaraan twijfelen dan kan ik U het bekijken van de afleveringen drie en vier uit deze reeks zeer warm aanbevelen. In A Sacred Vow (3) en Wisdom of the Holy Spirit (4) zijn het al intriges, omkoping, corruptie, onderhandeling en chantage die de Vaticaanse klok slaan. Nog meer dan in de rest van het verhaal vinden we hier de nietsontziende maffiapraktijken terug waarmee posities en macht verworven worden. Toch wel een boeiend verhaal over een machtswellustige paus en kardinalen met wulpse vrouwen, een nest verwende of net afgewezen kinderen, tot en met simonie, de handel in geestelijke ambten. Er zit al bij al maar een goeie 600 jaar tussen, aan de klederdracht is er weinig veranderd, en dus mogen ze hier samen op de foto...

In de vorige bijdrage had ik iets beloofd over foto's, en dus serveer ik er hier al een paar. Als het echt nodig mocht blijken kunnen deze zelfs voor licht in de duisternis zorgen.

Als het echt nodig mocht blijken: tijdens een pontificaal conclaaf, een gemalverseerde rechtzitting in een overduidelijke, maar halsstarrig ontkende, dopingzaak in het wielrennen of een al even frauduleus omkopingsschandaal in het internationale voetbal. Hoe meer geld en macht ermee gemoeid is, hoe groter de drang om nóg meer...

Geef mij dan maar een Cola. Hoewel, ook dat gaat alleen maar steeds om meer: meer verkoop, meer winst, meer dividend en dus ook meer sponsorgeld voor steeds maar megalomaner organisaties. Of hoe noemen we zoiets als de XXIIste Olympische Winterspelen 2014 in Sotsji, Rusland. Prijskaartje: 36 miljard euro. Ik rijd nog wel een uurtje op de 'homeo'...

Marco Polo

En daar is ie dan....

"Daar is ie dan!" dacht ik, toen ik vannacht rond half vijf een sanitair regulatoire verplaatsing maakte over de bovenverdieping van mijn huisje. Jezuke schudde in alle vroegte zijn beddeke uit, en dat resulteerde in een behoorlijk forse sneeuwbui over de Polder. Alles zag wit, nog geen bandensporen in de straat. Ik zag mezelf al opnieuw een uur staan sneeuwruimen, maar veel schiet er nu niet meer van over. Dus heb ik tijd om te bloggen. Maar hij was er wel: de aangekondigde sneeuw...

Onaangekondigd en eerder vrij spontaan, maar dan toch weer niet echt verrassend is de creatieve heropleving in mijn eigenste binnenste zelve. Het lijkt wel of mijn culturele spons weer vrije ruimte heeft gevonden om nieuwe prikkels op te slaan en zich van de weeromstuit ook wat ontvankelijker opstelt. Het begon met een dwaze kronkel na de laatste Middelheimwandeling. Geen tijd en goesting om beelden te plaatsen bij de vorige blog, maar wel de idee om met de 'getrokken' portretten iets te doen. Wat dacht U van deze collage?
In een verloren uithoek, tussen het Braem-paviljoen en de Beamdrop van Chris Burden staan enkele beelden op een betonkluitje te wachten om in het voorjaar naar een betere stek verplaatst te worden. Tenminste, dat hoop ik maar. In de hoek zit Miss Télévision van Olivier Strebelle. Een madame zonder hoofd. Daar heb ik een verticaal-lyrisch witte mouw van Slavko Tihec aangepast, zodat... zij als een echte vertelmoeder de met een vrije bewerkingstoets aangepaste Manifestanten van Drago Trsar kan toespreken. En zo kwamen die drie verloren gelopen items in mijn imaginatie bijeen tot Sneeuwwitje en de tien kleine negertjes van Marrek O'Polo. En dat is nog maar een begin. Ik neem mijn kodakskes weer meer gericht onder hande en probeer, fotografie-docente Sanne indachtig, mijn portrettentrekkerij te upgraden en een boost te geven. Goed kijken, proberen door te geven wat ik gezien heb en dan maar afwachten en 'hopen' dat mijn publiek er ook wat in ziet. Ik zeg zomaar wat...

En dan bewerken op mijn overjaarse pc. Even geduld, hij wordt - net als... - wat trager, maar binnenkort krijgt U alhier de resultaten Mondtjesmaat te zien. Ik heb ondertussen ook vimeo.com ontdekt. Een absolute aanrader! Een lust voor het oog. En bij wijlen al evenzo voor het oor. Prachtige filmpjes en sfeerbeelden. Van het een kwam het ander, en dus heb ik een avondje gespendeerd om de internetfuncties van m'n Smart-tv onder de knie te krijgen. Of toch enkele ervan. Een paar apps gedownload, en dan maar oefenen: een eeuwigdurende openhaard op het 40 inch-scherm, een nooit aflatende branding die golf na golf na golf de huiskamer binnen... golft, kleine filmpjes op het grote scherm, en ga zo maar door. Computertoestanden op tv, maar evengoed televisiebeelden op de computer. In één beweging heb ik ook de tweede combinatie in praktijk gebracht. Bij het lezen van een televisiecolumn bleek dat ik een leuke reeks gemist heb: Shot on location, gepresenteerd door Tom-Deus-Barman op Nederland 2. Serie over zes cinema-prenten in zes steden. Tom Barman gaat op zoek naar de verhalen achter een eigentijdse filmklassieker op de locatie waar deze zich afspeelt en werd opgenomen. Begon vandaag met Gomorra... alvast de moeite waard. De volgende is Trainspotting. Ben benieuwd. En dat alles op de website van Nederland 2 onder 'Uitzending gemist'. Zowat alles te her-bekijken, en het zou Nederland niet zijn: GRATIS. Om alles af te ronden meld ik U nog dat ik deze aflevering bij elkaar gesprokkeld heb met Mick Jagger op Grooveshark. Mijn voorkeur: Hang On Me Tonight op Wandering Spirit.
En ja, hij was er... de sneeuw en een zo goed als herboren Marco Polo. De sneeuw is al weg, zelfs de gele, maar heer Polo nog lang niet. Tot de volgende...

Marco Polo

Weer sneeuw op komst?

Zonder het goed te beseffen ben ook ik februari ingestruikeld. De tweede maand hé, en daarin noteer ik vandaag al 'dag vier'. Man, man, man... Dat struikelen moet U niet al te letterlijk nemen. Het valt al bij al, en gelet op mijn gezegende leeftijd, behoorlijk mee. Meer zelfs: van verveling is geen sprake en van de meteorologische omstandigheden proberen we op de best mogelijke manier gebruik te maken om weer in gang te schieten. Een kletsnatte fietsrit naar 't Eilandje om met Pat & Geert wat bij te kletsen over de U welbekende 'koetjes & kalfjes'. Ook vanbinnen werd ik behoorlijk nat, want volgens mijn persoonlijke humanity-coach waren het vijf geconsumeerde eenheden die mij in het Duvels Genot naar de gelijknamige hoogte leidden. Vijf dus, wat ons niet heeft belet om alvorens de rit huiswaarts aan te vatten nog een blik te werpen over 't nachtelijke stad vanop het dakterras van het MAS. Twee voeten in een plas, verstand op nul (niet zo moeilijk!), de blik op oneindig en over de haven turen naar...

Naar wat ja?! Niet moeilijk doen, de fiets op en nu wel droog maar veel kouder, tegen de wind maar met een warm hart terug naar de geBORGENheid van mijn eigen stulpje. Uitgeteld en goed geslapen. Naar jaarlijkse gewoonte passeren we daags nadien langs Gent om met Nolle & Co te genieten van 'zijn' Nieuwjaarsconcert. U kent het scenario ondertussen al wel: het Jeugd en Muziek-orkest van Antwerpen, twee straffe solisten, dirigent Ivo Venkov en presentatrice Conny Neefs. Ook deze 25ste editie was een voltreffer.

Wederom en oprecht: merci voor de uitnodiging, 'broere'!
Om te bekomen van de uitspattingen en tegelijkertijd een frisse neus te halen waar die in onze nabijheid te halen valt hebben Polo & Pola daags nadien, en voor het eerst in 2013, de wandelsteven naar het Nachtegalenpark gericht. Aldaar hebben we de platgetreden paden nog wat egaler aangestampt en zijn we na een rondje in 'Den Brandt' en de passage door de Vogelenzang beland in het Middelheimpark. Deze keer geen beelden van beelden, maar een op knallen staande knop die zich met moeite weet te beheersen.

Toch maar even wachten om open te barsten, want deze week wordt er in onze contreien een nieuwe koudegolf verwacht. Dat komt niet geheel ongelegen, want op die manier kan ik mij klimatologisch voorbereiden op een nakende uitstap naar Krakau. Met 'de ploeg van Salamanca' gaan we nog eens checken hoe 'ons klein' het ginder doet. Volgens de laatste gegevens is ze in goeie doen, en da's niet fout. Op die manier kan ze haar nominatie bij de verkiezing van Sportfiguur Provincie Antwerpen 2012 wat in de verf zetten.

Wie haar wil steunen kan terecht op de verkiezingspagina van de organisatie: klik hier en breng Uw stem uit op Anke. Marco Polo zal U eeuwig dankbaar zijn. Laat het maar stemmen sneeuwen...

Marco Polo

In de knoop...

Lang geleden 'in tempore non suspecto' toen mijn leven in de coulissen van het Pito, de passie voor het basketbalspelleke én mijn nooit aflatende loopverslaving zowat elk beschikbaar moment van mijn dagelijks bezigzijn in beslag namen... toen was ik een héél zuinig televisiekijker. Het moest al een uitzonderlijk programma zijn wilde ik tijd en aandacht spenderen aan een uurtje beeldbuis-watchen, want dat was het toen nog. Een serie volgen op regelmatige basis was haast ondenkbaar. Zoiets moet geleden zijn van toen Chris Lomme nog Marieke speelde in 'Schipper naast Mathilde'.

Van 1959 tot 1963 dus.
Maar kijk, daar is verandering in gekomen. En nog geen klein beetje. Door het grote (over-??) aanbod aan Vlaamse series is er altijd wel een of andere genietbare aflevering van Matroesjka's, De Ronde, Clan, De Parelvissers, Het Goddelijke Monster, Quiz Me Quick, Code 37, Flikken, Aspe, Dubbelleven, Het Geslacht De Pauw, Van Vlees En Bloed, Wolven, Salamander, Met Man En Macht, en dan vergeet ik voor het gemak Thuis, Familie en FC De Kampioenen, te bekijken. Al dan niet in herhaling. Absoluut geen sinecure om de verhaallijnen in de diverse series duidelijk van elkaar te onderscheiden, maar soit daar lig ik niet wakker van. Wat wel meer van mijn concentratie- en onderscheidingsvermogen vergt is de plaatsing van de personages in al die producties. Als ik de hoofden en vooral andere fysieke onderdelen van An Miller, Ann Ceurvels, Bieke Ilegems, Carry, Steph, Jan & Erik Goossens,  Dieter Troubleyn, Francesca Vanthielen, Frank Dingenen, George Arrendell, Guido Lauwaert, Guy Van Sande, Jaak Van Assche, Jan Van Looveren, Jef Demedts, Jan, Jenne & Reinhilde Decleir, Koen De Bouw, Kurt Rogiers, Lucas Van den Eynde, Maaike Cafmeyer, Mathias Coppens, Michaël Pas, Mike Verdrengh, Sien Eggers, Tinne Van den Brande, Tuur De Weert, Walter Moeremans, Peter Rouffaer, Nolle Versyp, Lien Van De Kelder, Kurt Defrancq, Leah Thys, Jelle Cleymans, Veerle Baetens, Janine Bisschops, Erik Goris, Ben Van Ostade, Ludo Hellinx, Mark Tijsmans, Andrea Croonenberghs, Axel Daeseleire, Joke Devynck, Hubert Damen, Jo De Meyere, Ianka Fleerackers, Roel Vanderstukken, Barbara Sarafian, Geert Van Rampelberg, Chris Lomme, Sven De Ridder, Gene Bervoets, Lotte Pinoy, Maarten Goffin,Peter Van Den Begin, Tom Van Dyck, Luc Wyns, Marc Van Eeghem, Wim Opbrouck, Bruno Vanden Broecke, Frank Aendenboom, Luc Caals, Stany Crets, Veerle De Jonghe, Stefaan Degand, Koen De Graeve, Johan Heldenbergh, Dirk Roofthooft, (en mag ik er ook hier enkele tientallen vergeten ?), op het hedendaagse flatscreen zie verschijnen wil ik ook meteen weten in wel verhaal ik terecht ben gekomen. En dat, waarde lezer, -es en -in, dat baart mij wel eens zorgen en bijhorende kopbrekens. Zulke dingen sturen mijn huidig welbevinden geregeld in de war. Een luxe-probleem?
Dan maar de fiets op. Ik profiteer, na de ultra-snelle dooi, meteen al van de sporadische meteorologisch haalbare momenten om een rondje outdoor te rijden. Zo haalt een mens weer frisheid in z'n hoofd en wapent hij zichzelve om de seriële televisieknopen te ontwarren. Mijn gedacht...!!!

Of denkt U dat Uw aller schrijvende en tussentijds fietsende blogdienaar tot rust en bijhorend evenwicht kan komen met bovenstaande knooppuntaanduiding ? Met een als dusdanig directie-vertroebelend aanwijzingsbord op mijn fietspad is een gerede kans op ontknoping verder dan ooit. Heer Polo zit in de knoop, maar gelukkig niet met zichzelf.

Marco Polo

In mijn gedachten...

Zaterdag, op de voorlopig laatste echte winterdag hebben we Luc na de kerkdienst met vrienden en familie naar zijn aardse rustplaats gebracht. Het was er barkoud op die begraafplaats, zo koud dat we het korter moesten houden dan gepland. Kort, maar waardig: daar kon Luc zichzelf ook wel in vinden. En dan toch dat extraatje: een stevige sneeuwbui en een bitterkoude wind. Samengedrumd en dicht bij mekaar beschutting zoekend onder de paraplus hebben we finaal afscheid genomen.  Een moment om te onthouden.

Ik ga je niet vergeten 'nonkel'...

Marco Polo

Ben ik de weg kwijt...?

Omgeven door twijfels en gemengde gevoelens, niet weten waaraan en nog minder waaraf, het heen-en-weer tussen stilvallen of toch maar aangaan. Maar ik beslis nu: vooruit dan maar, van zitten suffen wordt niemand beter. Kan en mag er ook geblogd worden dezer dagen? Het kan toch geen kwaad dat mijn gedachten, die zich al enkele dagen om het heengaan van nonkel Luc blijven wentelen, terug uitbreken en het 'schrijverke' in mij meeslepen naar het computerklavier?
Ik dacht dat er weinig te vertellen viel, zeker niks dat nu de moeite van het vermelden waard is. En toch, toch zijn er genoeg bedenkingen omtrent het alledaags gebeuren die een weg naar buiten zoeken. Zo is er de heisa om de 'onwetende' leraren-in-opleiding: zij weten niet dit en zijn niet op de hoogte van dat, het noorden kwijt en geen besef van een deftige tijdslijn. Geen interesse voor en gebrek aan politieke achtergrond. Wat hen wordt aangeboden helpt de eenduidigheid echter ook niet vooruit. Of hoe moet ik dit beeld vanop het socialistisch partijcongres interpreteren: Tobback Junior onder een rode spot op het spreekgestoelte, maar dan wel met een blauwe roos in de rug. Als symboliek door sterke beeldvorming gedragen wordt, dan zit er hier toch een foute filter op het partijprogramma. Laat de jongelui maar uitzoeken wie voor wat staat in het politieke wereldje, en verwijt hen vooral een gebrek aan interesse. Een mens zou toch voor minder wegzappen...

Niet weggezapt, maar veelvuldig herbekeken via de digibox-opnames: een frisse picolo in een witte polo op de Place Royale in Brussel. Achter de rug van een mokkende Jo De Meyere wordt het beeld keurig ingevuld door Elio Di Rupo, op wandel in een betere buurt van Brussel. Geen kat, of dan toch slechts enkele, die het van de eerste keer doorhad. Bij het herbekijken van de sequentie blijkt echter dat deze rol hem op het lijf geschreven is: een perfect gestilleerde figurant die net voldoende aandacht trekt, maar zeker geen rol van betekenis speelt. Niet verwonderlijk natuurlijk: hij heeft er wat dat betreft een behoorlijke oefenperiode opzitten in de "16"...

Zelf ben ik gisteren nog eens naar de Scheldedijk getrokken, met net iets meer dan een poloke om mijn oude lijf. 't Was koud, maar quasi windstil. Ik voelde de voorbode van de smog, en dat was ook te zien aan de ondergaande zon.Een gele bal die midden de oranje smurrie wegzakt in een paars wolkendek. En blauwe sneeuw tegen het dijktalud: een idee van Tobback Senior ?

Of was is gewoon de weg even kwijt...?

Marco Polo

Te vroeg afscheid nemen...

Niet de koude noch de sneeuw, geen writer's block en al helemaal geen tijdsgebrek, geen mankement aan inspiratie en ook geen zwakke organisatie: niets van dit alles haalt mij uit mijn schrijvende regelmaat, en toch, toch pruttelt wederom de blogmachine...

Vandaag is 'nonkel Luc' overleden. Mijn schoonbroer is de zoveelste 'vijftiger' uit mijn naaste omgeving die het aardse strijdtoneel veel te vroeg moest verlaten. Enkele maanden geleden kreeg ik te horen dat hij voor de tweede keer in even zoveel jaren in de medicinale vuurlinie kwam te staan. Blijkbaar maakt de geneeskunde vorderingen, maar niet voor alles en iedereen evenveel. Het werd een heel ongelijke strijd die al snel beslecht werd. Luc kreeg niet veel tijd meer, en ook steeds minder mogelijkheden om ons nog te zeggen waar het allemaal op stond. Loslaten werd een zeer bepalend gegeven. En toch: bedankt Rosemie en Luc, omdat jullie ons de mogelijkheid hebben gegeven voor dat laatste bezoek. Het was een hard en pijnlijk, maar ook heel warm en zeer respectvol moment. Bedankt allebei.
Na het loslaten gaat het zoeken komen en het wezenloos verteren van het alleen zijn. De boosheid en de tristesse. Het niet meer weten hoe of waarom, het niet aanvaarden van de leegte, maar ook de pogingen om de draad weer op te nemen. Daarbij wens ik Rosemie, Britt en Jill alle sterkte toe. En koester vooral de herinneringen...

Marco Polo

Hautekiet-nostalgie...

Vandaag draait alles om 'de winter'. En om de herinneringen die we hebben aan ijsperiodes uit lang vervlogen tijden. Nu het na de sneeuwval snel is beginnen vriezen lijkt het weer even op de tijd van toen, de 'goeie' ouwe tijd, toen er nog echte winters waren en de sneeuw bleef liggen. Gisteren was er maar heel even een beetje winter, een aangekondigde sneeuwbui waar de strooidiensten met de grote middelen op zaten te wachten en toch krijgt dit gegeven buitensporig veel aandacht in de media. Komaan mannen, zo'n proper gelimiteerd winterprikje? Zelfs heer Hautekiet kon er niet over zwijgen in zijn ochtendprogramma op Radio 1. Hij draafde meteen door naar de winter van 1962-1963, dat het toen zo koud was, dat het wel twaalf weken lang bleef vriezen en of de luisteraar zich daar nog iets van herinnerde? Pure nostalgie. Heer Polo versleet toen zijn laatste lagere school-broek op de banken van het zesde leerjaar, bij de Broeders van Liefde in Essen. Zelf was ik de eerste leesplankjes toen al ontgroeid, maar aan het andere uiteinde van het schoolgebouw, bij broeder Berno in het eerste leerjaar ging het nog als volgt...

Dat waren nog eens tijden hé: 'aap-noot-mies' en vriezen dat de kasseien uit de straat kwamen. Vandaag de dag zou dat er helemaal anders uitzien: het zal vooral asfalt en beton zijn dat afbrokkelt en scheurt ten gevolge van de lage temperaturen en bij het leesplankje kan ik mij momenteel wel iets voorstellen wat op onderstaand voorbeeld lijkt...

Dankzij de wintervoorzet van Radio 1 kwamen er weer leuke dingen aan de oppervlakte drijven. Bedankt heer Hautekiet. Natuurlijk heeft Polo niet het geplande pad gevolgd en wellicht kom ik met de foute reacties, maar ook dàt zal mij worst wezen. Met de W van 'weide' of die van 'WiFi'...?

Marco Polo

Drie variaties op éénzelfde thema...

Deze keer hebben onze weermannen en -vrouwen gelijk gekregen: de sneeuwzone heeft ons vol geraakt vanuit het westen. Gisteren in de vooravond kwam het hele boeltje op gang in de kuststreek, trok over 'dé Vlaanders' en bereikte 't Stad zo rond een uur of tien. Een uurtje later, bij een laatste bevoorradingsgang vanuit mijn luie zetel richting koelkast, schoot ik los uit de pols onderstaande prent, als getuige van het winterspektakel in de achtertuin...

Toen ik tussen twee en drie mijn eerste sanitaire nachtwandeling maakte was de sneeuwvlaag gepasseerd en bleek de rust volledig weergekeerd. Half slapend heb ik de Canon ter hand genomen, en zie het resultaat: zo ligt (of is het toch licht?!!) de Polder hier 's nachts te blinken. Mooi hé!?

Onder het koele ochtendlicht geeft dat weer een heel andere impressie: een ongeschonden sneeuwvacht die het terrasgebeuren beheerst. Laat de natuur met haar meteorologische variaties maar even idyllisch liggen wezen in onze nabije omgeving. Voor een ontbijt in de tuin is het nu nog iets te vroeg...

Aan de voorkant van zijn casa steekt heer Polo de handen uit de sneeuwruimersmouwen en worden de toegang tot het huis, de oprit en het voetpad van hun polaire dekmantel ontdaan. De kou keert al snel weer, en dit zou ervoor kunnen zorgen dat we nog enkele dagen gaan genieten van een witwinters landschap. Qua timing had het beter gekund: dromen van een 'white Christmas' moeten we nu niet doen, maar de witte Iden van Januarius zijn alleszins een feit. En dat we daar op verschillende manieren naar kunnen kijken, dat hebt U ondertussen wel begrepen...

Marco Polo

De eerste sneeuw...

En toen viel er, voor het eerst in 2013, een héél klein beetje sneeuw in de Polder. Een belachelijk klein beetje zelfs, maar het was ineens ook zo koud geworden dat het minuscule pelleke een hele dag bleef liggen. Niet overal, maar op de terrastafel was het duidelijk te zien. Het leek wel of er 's nachts een wit tafelkleed over gespreid was.

Op zo'n moment hoort de tuinfakkel erbij. Nog even en de glühwein staat te pruttelen. Wie zin heeft mag komen aanschuiven! Als ik de plaatselijke weerorakels mag geloven dan ligt er hier morgenvroeg zo'n 10 centimeter. Alles en iedereen is gewaarschuwd, strooidiensten paraat, files in de aanslag. Met zo'n 'pak' sneeuw ligt heel Belgarije plat en minstens 24 uur op apegapen. Aan hen die er door moeten wens ik veel geluk, sterkte en geduld toe. Morgen meer... sneeuw??!

Marco Polo

Elf zonnebankjes...

We hebben er deze keer lang op moeten wachten. Van eind vorig jaar al, of was het al van een eind 'in' vorig jaar? Na regen, druilregen, een dik grijs wolkendek, nog donkerder dagen, weer een periode van buien en natte vlagen met oostwaarts ijlende stapelwolken... kwam er gisterochtend, niet uit het oosten maar uit noordelijke richting, een brede horde schapenwolken aangedreven met daar tussendoor voorwaar een uitzicht op de verloren gewaande blauwe lucht. De winterzon liet na een uurtje opwarming alle wolken verdwijnen, en dus ging Uw dienaar voor het eerst sinds lang weer op stap in een zonovergoten Polder. Kletsnatte bodemtoestanden, maar met enige creativiteit en het nodige - gelukkig niet letterlijk - 'vallen en opstaan', dus eerder 'try and error'... vonden Polo & Pola de minst drassige passages doorheen het paarden- en runderengebied. Aan de paardedrollenstapels te zien gaat het nog steeds prima met de familie Kowalski. U hebt de groeten! Veel was er nog niet te beleven, maar op de bovenste balk van een toegangshek vond ik wel deze verschrompelde paddestoelvariant.

Onervaren natuurwandelaar die ik nog steeds ben, kan ik mij in de verste verte niks voorstellen bij hoe ik deze soort zou moeten benoemen. Laat staan dat ik deze spoordragers zou kunnen indelen bij een of andere boven- of ondersoort. "Over naar familie!" of "Ik neem een hulplijn." Of zal ik een 'joker' inzetten? Dan ga ik maar voor een zelfverzonnen 'hoe & waarom?': deze paddestoelen groeien op dood hout en liefst in de zon, vandaar hun rood gebronsde uitzicht én hun naam... die hebben ze niet gestolen: zonnebankjes!! Voor elfen die iets aan hun 'teint' willen doen, en daarna gaan uitrusten op hun eigen van oudsher bekende elfenbankjes.

Marco Polo

Turning pages...

Wat het pagina-draaien betreft, waarvan sprake in de vorige bijdrage, moet worden toegegeven dat ik daarmede geheel voorbedachtelijk  een open deur heb ingetrapt. De trouwe volgers van dit bloggeleuter weten ondertussen maar al te goed dat heer Polo zoniet verslaafd, dan toch zeer verhangen is aan het visueel consumeren van tekstueel gepresenteerde verhalen en verslagen. Lezen is mijn ding...!!! Om op genoegdoening gevende wijze aan die behoefte te kunnen voldoen beschikt Uw dienaar niet enkel over een bibliotheekkaart, maar wordt alhier bij regelmaat ook overgegaan tot de materiële aanschaf van één of meerdere boekwerken. Midden in de pakjestijd kwam er een Knack-boekenpakket in de aanbieding: de opvolger van wat vorig jaar een vierdelige hardcover verzameling was is nu een zesdelige paperback-serie geworden. Dit heeft mij al heel wat leesuren gekost, tijdens dewelke de pagina's inderdaad tegen een rekordtempo worden gedraaid. Beklijvende lectuur, geheel in de Scandinavische thrillertraditie. Soms is er politie bij betrokken, soms ook niet, maar steeds zijn het sterke verhalen die stijf staan van de spanning. Geheel toevallig, of geloven we daar niet in, geeft bovenstaande foto de voorlopige volgorde weer waarmee ik aan dit pakket begonnen ben. Eerst was er Schaamte - een eigenschap die de leden van onze koninklijke familie geheel onbekend is - en tussen de vele eindejaarsfeesten en etentjes door ben ik op zoek gegaan naar Het meisje onder de straat. Twee boeken met verhalen die mij bij momenten de adem hebben afgesneden. Nu gaat 'MØRD & DØDSLAG - box II' even aan de kant, en ga ik mij toeleggen op het gebruik van de hometrainer met het daarbijhorend bekijken van filmen en series. Vroeger kwam er ook wel eens een cyclocross of de eindfase van een of andere wielerklassieker aan te pas, maar aangezien ik voor de zoveelste keer mijn geloof in de wielersport verloren ben... Neen, dan nog liever een WK Darts of -Snooker, of een heruitzending van FC De Kampioenen!! Er leeft een sterk vermoeden in mij dat bij heer Polo de interesse voor 'la course à vélo' verdwenen is, en de wielerpagina dus definitief is omgedraaid.

Marco Polo

Turn the page...

Ik kan er niet omheen, ook ten huize Polo wordt mij de dwingende raad gegeven...

We moeten de 2012-pagina omdraaien, en definitief de 2013-weg opgaan. Of dat zoveel beter gaat worden is nog maar de vraag. Wel of niet, we zien het wel. Hopelijk vindt de verantwoordelijke minister zijn 5,6% FYRA-treinen terug die nooit zijn aangekomen. Verloren gereden tussen Brussel en Amsterdam? Of Europees afgeleid en al terug op het Italiaanse net, onder controle van een of andere maffia-clan? Heer Polo gaat vandaag zijn bijdrage leveren aan de grote ommekeer: op de nieuwjaarsreceptie van PITO valt meestal de nodige 'poeier' te rapen om het jaar krachtdadig in te zetten, en dus rep ik mij - zodra de omstandigheden het toelaten - Stabroekwaarts! Ik ga het kunnen gebruiken. Na een blik in de POP MUSIC WISDOM zeg ik U, samen met Bob Seger ...

HERE I AM ON THE ROAD AGAIN

THERE I AM UP ON THE STAGE

HERE I GO, PLAYIN' STAR AGAIN

THERE I GO: TURN THE PAGE

Marco Polo

Chers amis...

Beste vrienden, Chers amis
naar jaarlijkse gewoonte laat Uw dienaar er vandaag weer drie op U los. Voor elk wat wils: de royalisten onder ons doen het met drie koningen, de multi-culturelen met een trio allochtonen van divers pluimage en de bollebozen kiezen uiteraard voor een stelletje, al dan niet eigen-, wijzen...

Ook deze keer werden zij op fotografische wijze betrapt en digitaal vastgelegd toen zij op weg waren: komende uit het oosten, en met alle geweld op zoek naar hét kindeke.
"Waar is die verDuvelde ster nu toch?"
"Vooruit mannen, komaan... Nog efkes!"
"Vooruit, daar in het westen is er licht."
"Herders, is 't nog ver?"
"Volg uwe gps, hé slimmeke!"
"Daar, bij de Melkerij in 't Peerdsbos...daar is veel licht!"

Maar dat was gisteren: de winterwandeling met Peter'Pjottr'Pignans. Met de nodige spirituele bevoorrading onderweg en een duister einde over de grote lanen van het Brasschaatse Park. Dat was een overbruggingsactiviteit tussen de basketbaltopper van vandaag met Gembo-Kabo en een inspirerende winterstage bij 'den Esbac', de ploeg waar het voor mij allemaal begonnen is in de wereld van de ketsenbal. En de avonden, de avonden... neen niet die van Reve, maar eentje met De Meyer's bij Luc en Rosemie en daags nadien na de basketbaluren bij broer en zus De Mondt in Essen, om tenslotte de driedaagse af te sluiten met de nachtelijke visite van een jonge blonde God, eergisteren in de Hobokense Polder. Meteen weet U dat heer Polo ook in 2013 zijn bezigheden zal hebben, en dat de uitvluchten voor een tussentijdse blogstilte nog ruim voorhanden zijn.

... à la berline postiljon
Van chers amis tot in de knie, wij zijn drie koningskinderen.
Sa pater trek naar Vendelo, van chers amis.

Marco Polo

Let's go for it...

We gaan elkaar weer nodig hebben, net als al die voorgaande jaren. En misschien in 2013 nog net dat ietsie-pietsie beetje meer. Laten we er dan maar voor gaan, met veel respect voor elkaar en - zoals een van de Polo-volgers het opvallend verwoordde, met de wind vanachter...!

Beste wensen en een dikke kus voor U allen,

Marco Polo

De laatste van 2012...

Hier is ie dan: de laatste post op deze blogpagina voor 2012. Na het inzetten van de eigenlijke eindsprint gisteren, gooit heer Polo zich vandaag - zonder Stybar-move - als eerste over de jaarlijkse aankomstlijn van Marco's Mededelingen. Er moet wel nog een twaalfde foto aan toegevoegd worden, en wederom is er hier een multimediale link te vinden tussen commentaar en beeld. Dat is althans mijn interpretatie...

1. Deurtje open? Deurtje toe!

Deze gammele poort aan de boorden van een Pools meertje in de buurt van Krakau deed mij alleszins denken aan de overgang tussen oud en nieuw. We sluiten af wat achter ons ligt, en kijken al uit naar wat het volgende jaar te bieden heeft. Dat er een spijl ontbreekt in het kader en een andere behoorlijk gehavend uit de strijd lijkt te komen mag ons niet verwonderen: het afsluiten van een Maya-kalender gaat niet zonder slag of stoot en laat uiteraard zijn sporen na. Morgen duwen we met z'n allen het hek open, doe maar ineens 'van de dam', en stappen we het nieuwe jaar in. Of mag het iets meer zijn? Dan gaan we voor een volgende Maya-periode, mét een nieuwe kalender. De wensen volgen later.

Marco Polo

Sandy in Dublin?

De laatste bocht is genomen en de eindspurt ingezet: toen heer Polo onlangs in Dublin vertoefde om te supporteren voor zijn vriend Serge bij de marathon aldaar, viel zijn lodderig fotografenoog op een al even flodderig Amerikaans getooid achterwerk. Als mijn stilaan tanend geheugen mij niet in de steek laat, dan heb ik U dit welgevormd en kleurig verpakte kontje reeds eerder voorgeschoteld in deze blog. Dientengevolge passeerde deze elegante derrière ook meermaals mijn blikveld tijdens de selectieprocedure voor de TOP 12, en aangezien niet alleen mijn, maar ook ieder Marco Polo-publieksoog er iets aan mag hebben trakteer ik U op een...

2. American Pie?

Geheel in de traditie van Sebastiaan (U weet wel: de spin die niet kon weerstaan aan de drang vanbinnen, de drang tot het spinnen van een web) moet ik bij deze bekennen dat ook mijn vlees zwak is en ik na mijn Notelaer-verhaal ten tweede male ben gevallen voor de charmes van weer een onbekende vlam. Het zal je maar gebeuren op mijn leeftijd, én op de drempel van 2013! Toch vond ik dat deze aanblik U niet mocht onthouden worden. Geniet ervan 'mannekes', maar laat U niet vangen in een of ander web...

Marco Polo

Reflections...

Heeft bij U vandaag de zon ook enkele uren geschenen, het wolkendek doorbroken en voor enige verdamping gezorgd van wat de hemelse stortbuien de afgelopen tijd over ons heen hebben gekieperd? Laat ons de pluviale pauze nemen voor wat ze waard is, en hopen dat op deze manier het grondwater misschien een centimeter wil zakken en de oppervlaktewateren een weg vinden naar veiliger gebieden. Het werd de hoogste tijd voor een droog moment, en om op die manier een tweede Arklegende voor te blijven. Toeval of niet, maar ook voor vandaag - met eindelijk weer wat blauwe lucht en bij ontstentenis van enig sneeuwtapijt nog voldoende achtergebleven groen in de tuin - stond er een behoorlijk toepasselijke foto te wachten.

3. Reflections of my life...

Dat weerspiegelingen in allerlei vormen en situaties tot mijn favoriete foto-onderwerpen behoren hoef ik de trouwe volger al lang niet meer te vertellen. En al evenmin dat weerspiegeling en bespiegeling een nauw bij elkaar aanleunende en in mijn gedachtenkronkels zelfs sterk overlappende inhoud en betekenis hebben. Heer Polo op de filosofische toer: in bovenstaande prent, geschoten tijdens een lentewandeling door het Middelheim Openluchtmuseum in Antwerpen, vind ik meerdere seizoenen terug en bij uitbreiding dus ook diverse perioden uit mijn leven. Sta me toe dit gegeven à la Marcus Kraft naar een Yellow Snowachtige quote te vertalen, en ik kom uit bij The Marmelade en hun 'Reflections of my Life':

The changing of sunlight to moonlight 

Reflections of my life, oh how they fill my eyes  

The greetings of people in trouble 

Reflections of my life, oh how they fill my eyes

En nu nog twee...

Marco Polo

De dag der Onnozelen...

Het wordt een race tegen de tijd. Hoewel de dagen sinds de voorbije winterzonnewende weer aan het 'lengen' zijn levert dat laatste weinig extra tijd op om van deze natte periode iets vruchtbaars te maken. Zeker met het oog op de beloofde fotopublicaties kan ik mij slechts met de allergrootste moeite aan deze afspraak houden. Een Polo is echter van geen kleintje vervaard,en al evenmin voor één gat te vangen. Daarom pleeg ik hieronder nummer vier, ter ere van zij die op 28 december het levenslicht mochten zien.

4. Bloemenzweet en -tranen...

Dat heeft het mij niet gekost, maar voor de opname, de bewerking, de selectie en de finale uitverkiezing voor deze TOP 12 zijn er toch flinke, zij het tevens uiterst zelfbevredigende, inspanningen geleverd. Alvorens ik morgen begin aan 'de laatste drie' wil ik eerst nog even al die Onnozele Kinderen uitwuiven: "Dwaze oogjes dicht en zotte snaveltjes toe! Welterusten!!"

Marco Polo

Onbekende vlam...

Als ik er hier elke dag nog één kan posten, dan is oudjaarsdag de target en haal ik het net! Vandaag neem ik jullie nog eens mee naar de Verstilde Beelden in het domein De Notelaer in Bornem. Waar ik enkele dagen geleden de Idioot nog ruggelings kon identificeren, zij het met behoorlijk wat Google-werk, dan is het mij met deze pronte madame niet gelukt. Ook zij maakte haar opwachting in de openluchttentoonstelling aan de boorden van de Schelde, kreeg er zelfs een mooie plek toegewezen, maar wie haar kunstzinnige vader of moeder is kan ik niet meer achterhalen. Ze heeft wel indruk op mij gemaakt, net als de hele expositie trouwens..., want haar afdruk vond ik blindelings terug in mijn 2012 collectie.

5. Mijn onbekende vlam...

Als om het goed te maken begeef ik mij hier op het hoofdzondelijk pad van de overdaad, en gun U én mezelf een tweede blik op deze bronstige schone. Iemand die haar herkent, of weet waar zij zich heden ten dage bevindt?

Nog vier te gaan...

Marco Polo

Driving home for Christman...

Kerstavond, Kerstmis en tweede Kerstdag... we hebben het weer allemaal gehad, en dus zend ik U bij deze ook mijn beste wensen. Voor Uw bloggende dienaar betekenen deze dagen steeds extra druk op de ketel: pakjes geven en krijgen, feestjes voorbereiden en vieren en ondertussen niet vergeten dat er nog een en ander moet gepost worden. Zoals deze volgende foto uit de TOP 12.

6. French Connection...

Tijdens een late lentewandeling langs een dijk in het Amsterdamse achterland viel ons oog op deze oldtimer. De auto ja, met de alomgekende Citroënneus! Polo Junior, beter bekend als The Braminator, was er als de kippen bij om te poseren naast deze ganster-bak van zijn dromen. Het zou hem niet misstaan, en met de ouwe Polo op de achterbank lijkt een remake van The Godfather I weer tot de mogelijkheden te behoren. Nu nog een poging wagen om de eigenaar op te snorren en een prijsje af te spreken, en dan kunnen we de baan op: 'driving home for Christmas' en/of een foto met een verhaal.

Marco Polo

Sssst, stilte...

Tussen de voorbereidingen óp en het feestvieren zelf gun ik mij een paar verloren minuten om toch maar de volgende foto van de TOP 12 te kunnen posten. Met de rug in de zon, niet teveel om het oude lijf, de voeten bij het koele water, en de blik die over het water dwaalt: een stil moment van bezinning. Dat zijn de indrukken die dit beeld op mij heeft achtergelaten toen ik het zag tussen de Verstilde Beelden in domein De Notelaer in Bornem. Als ik nu lees dat dit werk van Peter Kempenaers door zijn schepper als 'Idioot' aan het publiek wordt voorgesteld, dan blijkt nog maar eens dat kunst op diverse manieren kan gesmaakt worden en vooral ook dat die individuele impressie aan geen regels hoeft gebonden te zijn.

7. Op een stil moment... 
 

Meer en meer begin ik ook te beseffen dat de keuze van de foto's jaar na jaar meer zeggen over heer Polo en zijn belevenis van de afgelopen periode dan over de inhoud van het daguerrotype in kwestie.
Het zij zo, en hopelijk kijken al mijn lezers en lezeressen/-innen ieder voor zich ook nog eens op hun eigenste manier naar deze foto's. Zo kan het palet met interpretaties alleen maar ruimer en rijker worden. Nu even opfrissen en een proper hemd aantrekken. Het volgende feestje komt eraan.

Marco Polo

Pick it up...

Ik mag aannemen dat U allen het einde van het afgelopen Maya-tijdperk hebt overleefd. Blij dat we het gehaald hebben, en wellicht nog blijer dat de nieuwe zesde periode zich aankondigt. Heer Polo wil op deze plek het voortouw nemen: niet zozeer een nieuwe start, dan wel de juiste draad opnieuw oppikken lijkt mij op dit moment van wezenlijk belang. Daarom ga ik vandaag voort bij waar ik enkele dagen geleden was aangekomen. De volgende stap in de foto TOP 12 - 2012, en dus...

8. Zoutelandse wellust !

 
Een wandeling door het dorp van Zoutelande deed ons deze zomer belanden tussen ringstekende Zeeuwen en hun stralende knollen. Aangezien heer Polo niet alleen oog heeft voor de eigenlijke feiten, maar zoals U allen weet ook bij regelmaat aandacht schenkt aan de keerzijde van de medaille levert dit wel eens minder verwachte beelden op. Dit lijkt wel reclame voor een of ander chocolademerk: wit, puur en melk in een gespannen compositie van blinkende blote billen of geeft U de voorkeur aan wellustig wemelende waggelpoepen...? Het maakt eigenlijk niet zoveel uit, als de blogtrein maar weer op de rails staat! Tot morgen, voor meer foto-nieuws.

Marco Polo

Eind goed...?

Ook na het intermezzo van gisteren wil ik het verderzetten van Polo's foto-TOP 12 nog minstens voor één dag aan de kant laten. En daar zijn meerdere goede redenen voor, leest U even mee...
'Zeker is zeker', en om dus ook de Maya's voor te zijn ben ik vanochtend in alle vroegte naar de carwash gereden. Als 21 december 2012 dan toch de laatste dag zou zijn, dan wil ik er wel met een propere auto in rondrijden. Er zijn mensen met veel gekker wensen opgestaan vandaag! Dat was dus één, en omdat er nog iets recht te zetten viel vandaag ben ik aansluitend maar meteen naar de MASshop gepeddeld. Met open armen ontvangen: Mia in de wolken, en ik... op een wolk. Iedereen content, alle pakjes weer bij de juiste koper en dan kwamen de verhalen. Blijkt dat de wereld, die vandaag dan toch niet vergaat (?!), nog maar eens veel kleiner is dan hij lijkt. Hebben we zelfs gezamelijke kennissen in de Noord-Antwerpse regio: Maurice & Miek, wie had dat nu gedacht? En dan mag ik nog een cadeautje kiezen in plaats van samen op de koffie te gaan, want Mia kan de winkel niet uit: haar zoon komt meteen op de radio bij Hautekiet in de 'Foto van je leven'-rubriek, en dat wil ze natuurlijk horen. We horen het interview samen, en hier gaat het over....

Een foto met een verhaal, maar wat ze op de radio niet kunnen vermoeden is dat er voor heer Polo nog een heel ander verhaal aan vastzit. Het leven hangt aaneen van toevalligheden, en als de wereld nu echt niet vergaat vanavond dan loop ik in het komende voorjaar nog wel eens langs de MASshop. Dan màken we tijd voor de koffie.
En dan nu terug naar vandaag: heer Polo is blij dat bij het einde van zijn Mayanees bestaan de bloginspiratie weer de kop heeft opgestoken en dat hij, mochten we vanavond laat finaal toch tegen een of andere losgeslagen komeet knallen, op de valreep nog een 'blogske met inhoud' heeft kunnen plegen.

Eind goed, al... zo tikt het klokje ten huize Polo voor een nieuw begin. En da's toch mooi meegenomen, niet?!

Marco Polo

Kan gebeuren hé...

Een niet-alledaags bericht om de alhier lopende foto-show even te onderbreken en die exhibitie meteen te reduceren tot wat het eigenlijk is: niet meer dan een door-de-weeks evenementje dat de donkere dagen-periode mag helpen oplichten. Niets meer, en ook... neen: misschien zelfs minder. Het berichtje dus, of hoort U hier liever 'Mededeling'? Gisteravond waren Polo & Pola in meer dan goed gezelschap aanwezig bij het laatste 'Unplugged/Less Is More'-concert van Milow.

Aangezien La Pola, net als de 4.546.223 andere Belgische vrouwen tussen 14 en 64, een hevige fan is van deze allercharmantste en daarenboven zoetgevooisde singer-songwriter waren wij zeer opgetogen toen bleek dat er bij m'n oud-collega's van Pito nog kaarten beschikbaar waren. Het werd een mooie avond in den Arenberg: een straffe madam in het voorprogramma, een solied swingende en zeer genietbare hoofdact met een geniaal einde tussen het publiek, en in dat publiek... wij met onze vrienden in 'loge 6'. Polo heeft weeral genoten en is maar al te blij dat hij 'van de partij' was, want 'Coming of Age' op mijn leeftijd is absoluut niet te versmaden.

En dan nu een wel-alledaags bericht om de alhier lopende.....
Vandaag geraakte heer Polo na een moeizame autorit door het dichtslibbende stadsverkeer uiteindelijk op de plek waar hij een gedeelte van zijn kerstaankopen zou doen: de in deze blog al eerder vernoemde MASshop. Echt geen drukte aldaar, een aanrader dus, evenwichtig uitgezocht, ruim de tijd voor genomen, nog een leuke babbel met de verkoopster, en dan terug de aankomende avondspits getrotseerd om huiswaarts te keren. Zo fier als 'ne gieter' met mijn geslaagde onderneming. Het resultaat mag gezien worden...

Tot mij opvalt dat bepaalde vormen van pakjes helemaal niet overeenkomen met wat er zou moeten inzitten, en dat ook het aantal pakjes niet helemaal klopt, en dat ik dus de verkeerde zak heb meegekregen aan de kassa. Nu zie ik ze in alle kleuren van de regenboog...

Telefoontje brengt raad én levert de oplossing: morgen de tassen gaan ruilen, en om het goed te maken met 'Mia uit Kalmthout' op de koffie in het MASCafé. Kan gebeuren hé...

Marco Polo

Kunstzinnige potsenmakerij...

Heer Polo wil het deze keer met een kloksgewijze regelmatigheid doen. Om de 48 uur schotel ik U, in aanloop naar de jaarwende, een exemplaar voor uit mijn foto TOP 12 - 2012. Het als dusdanig zeer discutabele resultaat van een allerpersoonlijkste, hyper-individueelste en uiteraard super-subjectiefste  keuze.
Vandaag neem ik U mee naar midden-mei van het lopende jaar. Met 'ons gezessen', wij met die van Ieper en Eksaarde dus, hebben we toen Lyon verkend. Iedereen rijdt er vele keren doorheen of langs op weg naar en terug van het Franse zuiden, dus ook wij, maar deze keer zijn we er echt neergestreken en hebben we er vier boeiende dagen/nachten van gemaakt. Onze laatste uren voor de terugkeer brachten we door in het Musée des Beaux Arts de Lyon. Een museum met een hele reeks topstukken, maar Marco zou geen Polo heten als hij niet voor een 'gewone' eigenwijze keuze zou gegaan zijn...

9. Potsenmakers...

Blijkbaar zijn deze twee niet zo belangrijk voor de conservator, want bij nader inzien en een uurtje zoeken op het internet is er niets over terug te vinden op de website van het museum. Mij een zorg. Ik werd daar ter plekke meermaals getroffen door, en viel dus vóór, de inspirerende dubbelopstelling van sculpturen en peinturen. En dan vooral deze: met een al even goedgemutste jongen op de achtergrond verkoopt een gepolierde Pierrot zijn potsenmakerijen in een mooi uitgelichte presentatie. "Enchanté!" en meteen mijn keuze voor nummer negen...

Marco Polo

The Bridge...

Ten huize Polo trachten we ons nog aan een zeker tijdsbesef en de daarmee gepaard gaande geplogenheden te houden. Hoewel Sinterklaas sinds enkele jaren geen deel meer uitmaakt van het plaatselijk decemberritueel, willen wij niet toegeven aan het alsmaar stringenter opdringen van een vervroegd kerstgevoel. Sint én Piet hebben het recht om hun ding te doen tijdens de laatste maand van het jaar. 't Is niet omdat hun intocht reeds wordt aangekondigd bij het begin van het schooljaar en hun boot in de lokale havens aanmeert ergens begin november, dat zij op 6 december hals over kop moeten vertrekken. Uiteindelijk moet er ook door en voor hen een balans van de activiteiten opgemaakt worden, en moet hun uittocht ordelijk verlopen. Hier heeft alles zijn tijd, en dus komen de dennenbomen ten vroegste 10 dagen voor kerstmis hun opwachting maken in ons interieur. Vandaag is het zover. Sinds enkele jaren zijn we aan de artificiële slag, en dus zijn P & P vanmiddag gezamelijk overgegaan tot het assembleren van twee seizoensbomen die de eindejaarssfeer in huis moeten ondersteunen. Maar dat is niet het enige wat mij bezig houdt dezer dagen: terwijl La Pola de kerstbomen optuigt kost het Uw dienaar weer bloed, zweet... maar gelukkig geen tranen om de volgende foto te selecteren voor de '2012 TOP 12'. Hier is hij...

10. Een brug te ver...?

 De Bosporusbrug in Istanboel

De link tussen twee continenten.
Waar een wil is, is een weg...

Marco Polo

A van Afscheid...

Vandaag afscheid genomen van Fons Van de Perre, bij leven een begeesterend collega en goede vriend op het Pito. We hebben ooit wat afgelachen samen! Nu kan dat niet meer. Gelukkig zit er in de foto-shortlist een prent die voor deze gelegenheid lijkt voorbestemd. Hoewel Fons helemaal niks te maken heeft met het beeld als 'Nomade', des te meer kan en mag dit kunstwerk aan hem opgedragen worden als symbool voor de woordkunstenaar die hij is geweest. Met een open blik op wie en wat hem omringde en met veel gevoel voor humor...

11. De 'vanAatotZet'-man...

 

 Nomade van Jaume Plensa, Antibes

Deze is dus voor U, Fons.
De staande ovatie vanochtend was meer dan verdiend.
Met respect!

Marco Polo

Nummer 12...

12.12.12 ... een goed moment voor Marco Polo om aan de voorstelling van zijn jaarlijkse definitieve 'twaalf' te beginnen. Twaalf foto's uit een in de loop van het voorbije jaar zelf bijeengeschoten archief die Uw bloggende dienaar de moeite waard vindt om ze ter afsluiting van het kalenderjaar nog een keer de Mededelingen-revue te laten passeren. Het heeft weer heel wat voeten in de mij omringende aarde gehad. De keuzes waren menigmaal hartverscheurend, en de daaruit volgende eliminaties soms nog pijnlijker. Maar zoals een welbekend schrijver en literatuurcriticus, wiens naam mij nu net niet te binnen wil schieten, ooit met veel stelligheid verklaarde: "You have to kill your darlings!"  Aan het einde van deze inleiding wil ik er U nog eens op wijzen dat de volgorde van de twaalf foto's niets te maken heeft met een kwalitatieve rangschikking. Geen chronologie, geen hiërarchie, geen voorkeuren onderling.
Hier gaan we dan...

12. Tweezit...
 

(achterkant van Het Huis, Middelheim, Antwerpen)

Twee zitplaatsen...
Hebt U even tijd?
Neemt U rustig plaats.
Uitzicht op niks, niet méér maar daarom ook niet minder.
'Nu of Nooit' van De Kreuners op Spotify...

Marco Polo

Ieder zijn goesting...

Sinterklaas heeft zijn jaarlijkse job er weer opzitten en sprak bij zijn vertrek naar Spanje nog even de Belgische goegemeente toe...

En om te begrijpen, dan wel te snappen wat de brave man daarmee bedoelde nam buurman Raymond ons op sleeptouw voor een zeer geslaagd nocturaal bezoek aan de hoofdstedelijke kerstmarkt. Op de Grote Markt van Brussel is deze keer een modernistisch staketsel gemonteerd dat de traditionele "sapin de Noël" moet vervangen.

Met steeds wisselende kleuren: rood, wit, paars, blauw, ... af en toe, en met een beetje geluk, is het zelfs mogelijk om hem in het aloude groen te aanschouwen. Iedereen zijn goesting, maar ik volg de gedachtengang van onze Goedheilige Kindervriend wel: "Géén tweede keer!!" En sfeervol is anders...

Marco Polo

December wake-up call...

Een betere foto om aan deze laatste maand van het jaar te beginnen kon ik mij niet voorstellen: een beeld uit de presentatie door Marcus Kraft in de concept store WALDRAUD in Zürich, met quotes uit zijn laatste werk. Inderdaad, dat hebt U goed gezien: het boek dat ik op de novembervalreep nog wist te scoren in de MAS-shop: Don't eat the yellow snow...

Mooi, hoewel geheel onbewust, dat ik daarmee toch de Zappa-link wist te leggen en dat de verwittiging net op tijd kwam met die plotse winterse neerslag in ons eigenste Belgikistan. Je zal daar op het Signal de Botrange maar uitgehongerd in het spoor van een stel Hollandse huskies lopen... Met bovenstaande  prent wil ik dan weer mijn bijdrage leveren aan het onderhouden van een positieve gedachtengang die ons doorheen de donkerste periode van het jaar moet helpen. Wat er ook gebeurt, volg de raadgeving op die in het eerste kader linksonder te lezen staat. Eens dat voor mekaar, gooi dan een "twee" en hou U aan de richtlijn in het derde kader. Deze keer wel in letterlijke zin? Voor wie het graag wil weten: het komt uit het album Chocolate and Cheese van Ween.

Marco Polo

Don't eat the yellow snow...

Heb er vandaag gewoon wat dagelijkse bezigheden opzitten. Voor dagelijkse kost gezorgd. Peekesstoemp met spekskes. En niet vergeten: eindelijk nog eens een pot pompoensoep gemaakt. De vuilbakken buiten gezet, en eens ze geleegd waren ook weer op hun plaats achter de haag. En ja, het was weer tijd voor een babbeltje in de buurt van 't MAS. Maar mijne maat was deze keer wat later, en dus... liep ik even de MAS-shop binnen. Moest er niet zijn, had niks nodig, maar heb mezelf toch maar een eerste kerstcadeautje gekocht. Moet stilaan kunnen, want voor november is het nu over and out. Dus gaan we X-MAS shoppen....

Dat gaan jullie geweten hebben: inspiratie voor 250 blog-publicaties. Of toch iets in dien aard. En daarna niet naar de Duvelse kroeg, maar bij de buren van Waanzee. Helemaal anders, gene zever, beetje retro, toch wat echter, en vooral... veel rustiger. De leeftijd, hé!

Marco Polo